ترجمه: امين خرمي
افتخارات و امتيازهاي گوناگوني در جهان وجود دارد که به واسطه آنها کشورهاي مختلف ميتوانند نام خود را در جهان مطرح کنند؛ از علم و صنعت و تکنولوژي گرفته تا اقتصاد و سياست و ورزش! اما بدون ترديد يکي از جذابترين بخشهايي که کشورها سعي ميکنند با سرمايهگذاريهاي کلان و کشف و پرورش استعدادهاي فراوان، نام خود را در جهان مطرح سازند، جهان گسترده ورزش است. جهاني سرشار از هيجان، افتخار، قدرت نمايي و مملو از لحظات شيرين قهرماني و تلخ شکست خوردنها، اما در اين ميان در کنار نام کشورهاي پيروز در رشتههاي مختلف ورزشي، قهرمانان آنها نيز به چهرههاي تأثيرگذاري در جهان بدل ميشوند. قهرماناني که نبض بازارهاي تجاري را با امضاي قراردادهاي کلان در دست ميگيرند يا افرادي که براي مردم کشور خود يا جهان، به عنوان الگو و نمونهاي براي دستيابي به موفقيتها بدل ميشوند. يکي از اين قهرمانان بزرگ در جهان ورزش، ورزشکار ۲۸ ساله چيني به نام «وانگ هائو» است. او که در رشته پرهيجان و نفسگير تنيس روي ميز مشغول فعاليت است، از سال ۲۰۰۳ ميلادي با ورود به جهان حرفهاي رقابتهاي اين رشته ورزشي به جز سال ۲۰۰۷ ميلادي همواره مرد شماره يک تنيس روي ميز جهان بوده و هيچ رقيبي در اين سالها نتوانسته حتي جايگاه قهرماني او را با تهديد جدي رو به رو کند. نکته جالب اين است که در سال ۲۰۰۷ ميلادي، اين قهرمان با وجود آسيبديدگي در دست راست خود، با تمرين و جديت تمام عياري به تقويت دست چپ خود پرداخت و در اين سال در دو رقابت قهرماني جهان، به مدالهاي نقره و برنز دست يافت و به بزرگترين الگو براي ورزشکاران اين رشته و البته ساير رشتههاي ورزشي در جهان بدل شد. در ادامه يکي از جديدترين گفتوگوهاي اين قهرمان را که با وب سايت جهاني تنيس روي ميز انجام داده است از خاطر ميگذرانيد.
دو قهرماني المپيک در آتن و پکن، سه مدال برنز، سه مدال نقره و هفت مدال طلاي قهرمان جهان، طي هشت سال حضور شما در جهان ورزش، با وجود اين هنوز هم براي قهرماني انگيزه داريد؟
زماني که ورزشکاران بعد از يک دوره موفقيت، افت ميکنند و نميتوانند مسير درخشان خود را ادامه دهند به اين دليل است که تنها به خود فکر ميکنند و قهرماني را براي بزرگ کردن نام خودشان ميخواهند، بله در اين شرايط، هيچ قهرماني نميتواند در ادامه مسيرش بار ديگر به درخشش برسد، چرا که طعم شيرين قهرماني را به تنهايي چشيده و ديگر انگيزهاي براي تکرار آن ندارد، اما وقتي ورزشکاران، قهرماني را براي کشور و مردم خود بخواهند، هيچگاه از تکرار موفقيتهايشان سير نميشوند. باور کنيد جز خود ورزشکاراني که طعم قهرماني را در کنار مردم سرزمين شان چشيدهاند، هيچ فرد ديگري نميتواند احساس خوشبختي آنها را درک کند. انگيزه من نشاندن لبخند بر صورت تکتک مردم کشورم است و اين انگيزهاي نيست که با کسب چند مدال طلا کمرنگ شود.
با شنيدن سال ۲۰۰۷ به ياد چه ميافتيد؟
تشويق، تشويق، تشويق! دلگرمي، حمايت و مهرباني! وقتي به دليل پارگي رباط دست راست بر اثر تصادف راهي بيمارستان شدم همه چيز برايم تمام شده بود، چرا که احساس ميکردم موقعيتهاي فراواني را براي پيروزي از دست خواهم داد و ديگر نميتوانم به قهرماني برسم. در آن لحظه تنها دوست داشتم که در آن تصادف جان خود را از دست ميدادم، اما صبح بعد از عمل، با ديدن جمعيت بيرون بيمارستان که يکصدا نام مرا فرياد ميزدند و تأکيد ميکردند که منتظرم ميمانند، انگار تمام وجودم لبريز از اميد شده بود و هيچ انگيزهاي جز بازگشت مجدد به ميادين ورزشي را نداشتم. آن سال بزرگترين و پرافتخارترين سال زندگي من بود.
به همه چيز اشاره کرديد جز اينکه همان اتفاق باعث شد که شما از قهرماني راست دست در تنيس روي ميز، به قهرماني با مهارتهاي فوق العاده با دست چپ تبديل شويد؟
آن اتفاق در برابر آن همه شور و اشتياق مردم کشورم و طرفداران هيچ چيز نبود، در حقيقت اگر من به تقويت دست چپم و حضور در مسابقات قهرماني جهان نميپرداختم، به کشورم، هموطنانم و تمام اميد و باور آنها در راه حمايت از خودم خيانت کرده بودم و مسلم است که هيچ انساني روي کره زمين وجود ندارد که خيانت را دوست داشته باشد.
شما اولين ورزشکاري در جهان بوديد که براي قدرداني از قهرمانيهايتان در کشور خود صاحب يک آهنگ اختصاصي شديد؟
بله و اين اتفاق بسيار شگفتانگيز بود! آهنگ «وانگ عاشق»، بزرگترين هديهاي بود که من در طول زندگيام گرفتهام و بدون شک تا پايان عمرم نيز بزرگترين هديه باقي خواهد ماند. به هيچ عنوان اين لطف مردم چين را فراموش نميکنم و تا هميشه مديون آنها خواهم بود.
تا پيش از المپيک لندن مسابقات تور بزرگ قهرمان تنيس روي ميز جهان را پيش رو داريد، به اميد کسب مدال طلاي شما باشيم يا شانس قهرماني را به کس ديگري بدهيم؟
بدون شک تنها به سکوي شماره يک فکر ميکنم، اصلاً فکر کردن به مدال نقره هم اعتماد به نفس من را کاهش ميدهد (ميخندد). در حال حاضر به شدت در حال مطالعه و تحقيق روي نحوه راکتگيري و سرويس زني هستم و اميدوارم بتوانم تا آن زمان به کسب موفقيت در اين کار تحقيقاتي انگيزه خودم را تا حد بالايي افزايش دهم.
آيا رقيب جدي براي خودتان احساس ميکنيد؟
حتماً، چرا که نه. مگر ميشود براي يک ورزشکار در جهان ورزش رقيبي وجود نداشته باشد.
جديترين رقيبتان کيست؟
خرگوش! (ميخندد)!
خرگوش؟
بله، شما هم او را ميشناسيد، «ژانگ جيک» را ميگويم، او يکي از بهترين دوستان من است و البته در تيم ملي تنها کسي است که از رو به رو شدن با او فرار ميکنم. (ميخندد). او واقعاً باهوش است و با نيروي جواني، سرعت و چرخشهاي خيرهکننده دستهايش سختترين حريف من است و حتي در مسابقات جهان ۲۰۱۱ نيز در فينال به راحتي من را شکست داد. يکي از اصليترين دلايلي که در حال مطالعه و تحقيق براي شيوه جديدي در سرويسزني و گرفتن راکت هستم اين خرگوش ۱۹ ساله است. «ژانگ» جديترين رقيب من است و از اينکه در آينده بتواند به عنوان نفر اول در ردهبندي بهترين ورزشکاران تنيس روي ميز جهان قرار گيرد بسيار خوشحال خواهم شد چرا که او يکي از استعدادهاي ناب اين رشته ورزشي است و مهمتر اينکه هموطن من است!
منبع: http://www. tabletennis. gr
