زحمت نكش
لقب خوششانسترين بازيكن خارجي شاغل در ليگ برتر انصافاً برازندهشه. ايمون زايد ايرلندي تازهواردي بود كه تو دربي ۷۴ دنيزلي بهش اعتماد كرد. زايد نامردي نكرد و سه تا گل زد. حالا اينقدر محبوبه بين پرسپوليسيها كه تو خيابون هي هوادار I love you نثارش ميكنن. خود ايمون هم هنوز از جو دربي خارج نشده: «يه موقع ديدين برادرم هم پرسپوليسي شد.» نه تو رو خدا، آقا زايد اخوي رو به دردسر ننداز. از شما به ما خيلي رسيده. حالا بذار عيار خودت هم هنوز درست حسابي معلوم نشده چه برسه به داداشت كه اصلاً معلوم نيست عكس با شورت ورزشي داره يا نه.
غيرت ايراني
دم همهشون گرم، يه بار ديگه ثابت كردن پاي ايران كه وسط باشه، ديگه رنگ و تيم واسهشون فرقي نداره. بازي الاتفاق و استقلال اينقدر مهم بود كه كل فوتبالدوستان بسيج شدن تا آبيها از دومين خوان پليآف ليگ قهرمانان سربلند خارج بشه. رويارويي با تيمهاي عربستاني هميشه براي ما حساس و مهم بوده. واسه همين پرسپوليسيها هم خودشون رو به آزادي رسوندن تا يك صدا براي ايران فرياد بزنن. حضور سلطان پروين در ورزشگاه از همه بيشتر تو چشم بود. پرسپوليسيها كه حمايتشون رو نشون دادن اين دفعه نوبت استقلاليهاست كه محبت اونا رو جبران كنن.
احترام به قهرمان
خبر عجيبي بود، شايد هم جالب. قهرماني تيم ملي كشتي فرنگي يكي ديگه از خبرهاي خوش ورزشي بود كه تو اين يكي دو روزه به گوش ورزشدوستان رسيد. محمد بنا با يه عده جوون جوياي نام سكوي اول قاره كهن رو براي ايران به ارمغان آورد. منتها تو يكي از خبرها از قول حسن بابك، فرنگيكار قديمي گفته شده: «در آسيا نبايد درخصوص كشتي ايران حرف زد.» چرا نبايد حرف زد؟ مگه تا قبل از اومدن بنا ما آرزوي قهرماني آسيا رو نداشتيم؟ چرا حالا كه بيرون گود نشستين اينجوري زحمات بچهها و مربي با انگيزهشون رو بيارزش ميكنيد!
