به گزارش فارس، ۲۹ دیماه هر سال روزی با نام "روز هوای پاک" در تقویم کشور ما خودنمایی میکند که در این روز مسئولان کشور خصوصاً مسئولان سازمان حفاظت محیط زیست کشور با گرامیداشت روز هوای پاک و ارتقای این روز به هفته هوای پاک اقداماتی نظیر نواختن زنگ هوای پاک در مدارس، برگزاری همایش صنعت سبز و معرفی صنایع سبز و برگزاری همایشها و برنامههای مختلف آن هم به صورت نمادین میکنند.
البته مسئولان کشور به همین برنامهها اکتفا نمیکنند و اقدامات دیگری مانند برگزاری جلسات مختلف با سازمانها و نهادهای دیگر قبل از شروع هفته هوای پاک برای کاهش آلودگی هوا و برگزاری جلسات دورهای با عنوان کارگروه کاهش آلودگی هوای تهران در فصل زمستان میکنند اما غافل از اینکه این اقدامات تا به حال راه به جایی نبرده است و همچنان مردم براثر آلودگی هوا به بیماریهای مختلف قلبی، عروقی و تنفسی دچار میشوند.
اگرچه آلودگی هوای تهران از منابع زیادی نشأت میگیرد و به گفته کارشناسان ۷۰ تا ۸۰ از مهمترین عوامل ایجادکننده آلودگی هوا را میتوان منابع متحرک مانند خودروها، موتورسیکلتها و اتوبوسها دانست اما منابع دیگری مانند صنایع آلاینده نیز آسمان تهران را تحت تأثیر خود قرار میدهند و این آسمانی که روزی آبی بوده است را به سیاهی تبدیل میکنند.
اما این نکته جای تأمل دارد که اگر در عمر سازمان حفاظت محیط زیست به کاوش بپردازیم متوجه میشویم که هر مسئولی که در این سازمان آمده و رفته فقط در هفته هوای پاک با جمع کردن اصحاب رسانه به دور خود و اعلام شعار و برگزاری همایشهای مختلف قصد این را داشته است که فقط به مردم اثبات کند که کاری برای کاهش آلودگی هوای تهران کرده است اما واقعاً اگر کاری صورت میگرفت آیا ما الان به نقطهای میرسیدیم که بگوییم امسال فقط ۲ روز هوای پاک در پایتخت داشتهایم؟
مسئولان کشور همیشه وقتی میخواهند اقداماتی را که برای کاهش آلودگی هوا مثال بزنند به از رده خارج کردن خودروهای فرسوده، رعایت استانداردهای زیست محیطی، خروج صنایع آلاینده از شعاع ۱۲۰ کیلومتری و مهمتر از همه نصب مبدلهای کاهنده آلودگی هوا بر روی خودروهای ساخت داخل اشاره میکنند و با بزرگنمایی اقدامات قصد تبرئه خود از اینکه واقعاً مسئول آلودگی هوا در کشور ما کیست را دارند.
به گفته مسئولان محیط زیست تمام اقداماتی مانند عرضه سوخت با استاندارد یورو۴ یا رونمایی از خودروی ملی استاندارد و حتی معرفی صنایع سبز که این سازمان در هفته هوای پاک انجام میدهد،صرفاً جنبه نمادین دارد؛ آیا این اقدامات نمادین میتواند تأثیری بر کاهش آلودگی هوا داشته باشد یا این سازمان فقط به برگزاری همایشهایی با رنگ و بوی هوای پاک اما پوچ و بی تأثیر آن هم تنها در هفته هوای پاک هر سال میپردازد؟
البته از حق نگذریم اگرچه هدف از اعلام روز ملی هوای پاک ایجاد حساسیت در بین اقشار مختلف جامعه بوده است و از آنجایی که کلید اصلی کاهش آلودگی هوا، مشارکت مردمی و افزایش هماهنگی بینبخشی است و این روز میتواند عامل مهمی در ایجاد این مشارکت و هماهنگی بینبخشی باشد اما نباید به این روز اکتفا کنیم و پس از این هفته آلودگی هوا را فراموش کرده و به سال دیگر و هفته هوای پاک دیگر مؤکول کنیم.
امسال نیز هفته هوای پاک مانند سالهای گذشته با شعار "خودروی پاک، سوخت پاک و هوای پاک" در حال برگزاری است و برنامههای تکراری این هفته سازمان محیط زیست مانند سالهای قبل ادامه دارد اما همواره این سؤال در ذهن مردم وجود دارد که بعد از اجرای این برنامهها آیا ما دوباره آسمان صاف و آبی شهرمان را خواهیم دید؟
انتهایپیام/
