برگزاري همه ساله هفته بسيج تغذيه و سلامتي تكليف برنامه پنجم توسعه است، پس به شكلي نمادين اجرا ميشود. در واقعيت اما زور توصيه و شعار و بايد و نبايدهاي تغذيهاي به آگهيهاي پر زرق و برق رسانهها و همچنين قيمت بالاي خوراكيهاي سالم نميرسد.
دراين ميان اما هركس ساز خودش را ميزند. در حالي كه كارشناسان سلامت و تغذيه هرم غذايي ميكشند و در كنار الگوهاي صحيح تغذيه، ليست بلند بالايي از خوراكيهاي مضر بر سلامت را ارائه ميكنند، با باز شدن دريچهاي به سوي دنياي رسانهها همان ليست ممنوعه را در رأس آگهيها مشاهده ميكنيم. تبليغات مواد دشمن سلامتي با جذابترين شيوهها و از همه مهمتر تأكيد بر شادابي و سلامتي آن هم با مصرف اين قسم خوراكي ها، سلامت اعضاي جامعه به خصوص كودكان و نوجوانان را نشانه گرفتهاند، اما تضادها در زمينه خوراكيهاي مفيد و مضر بر سلامت به همين جا ختم نميشود. در اجراي قانون هدفمندي يارانه ها، يارانه شير به عنوان يكي از خوراكيهاي ضامن سلامت جامعه حذف شد و در سربالايي صعود قيمتها، شير آنچنان اوجي گرفت كه از دسترس درصد قابل توجهي از مردم جامعه خارج شد و اين روند درباره بسياري ديگر از خوراكيهاي دوستدار سلامت ادامه دارد.
توازن معادله سلامت و تغذيه تأكيد هميشگي كارشناسان است. از سوي ديگر، اصول ۳، ۲۹ و ۴۳ قانون اساسي تكليف سلامت افراد جامعه را بر دوش دولتها گذاشته است، ضمن آنكه قانون برنامه چهارم و متعاقباً برنامه پنجم توسعه ممنوعيت تبليغ مواد غذايي مضر بر سلامت را تصويب و ابلاغ نموده است با اين وجود اما انگار سودهاي كلان صنايع غذايي دشمن سلامتي و شراكت رسانه ملي در اين درآمدها مانع از آن ميشود تا بند ج ماده ۳۷ از فصل سوم برنامه پنجم توسعه اجرايي شود. از سوي ديگر، وزارت بهداشت نيز به عنوان وزارتخانه متولي سلامت مردم در برابر اجرا نشدن قوانين مربوط به سلامت سكوت اختيار كرده و به شعارها و توصيههاي مناسبتي اكتفا ميكند.
بيماريهاي قلبي به عنوان نخستين عامل مرگ و مير، شيوع بالاي پوكي استخوان، فراگيري ديابت به گستردگي ۱۰درصد جامعه، روند روز افزون بيماريهاي كليوي و نيازمندان پيوند كليه همه و همه به عنوان بيماري هايي غيرواگير معضل دنياي امروز و چالش گريبانگير كشور ماست؛ بيماريهايي كه بار مالي شان براي جامعه بسيار بيشتر از پرداخت يارانه براي گسترش تغذيه سالم است و بدون شك اين مهم با شعار محقق نميشود.
