بيژن سوراني / هر چند آمار مرگ بر اثر آلودگي هوا براي سال ۸۹، حدود ۴ هزار نفر، يا به تعبيري ۱۱ نفر براي يك روز اعلام شده است و هر روز خبرهاي گوناگوني از افزايش شاخصهاي آلودگي هوا و آلايندهها در شهر تهران و كلانشهرها اعلام ميشود و هشدارها نيز از سوي دستگاههاي متولي داده شده، اما نه كاري براي كاهش آلودگي هوا صورت ميگيرد و نه آمار دقيق و به روزي با توجه به حساسيت موضوع آلودگي هوا اعلام ميشود تا حساسيت دستگاههاي متولي برانگيخته شود.
از سوي ديگر دستگاه قضا هم شكايت شهروندان را در بحث آلودگي هوا به دليل آنكه شاكي نميتواند ادعاي خود را به اثبات برساند، قبول نميكند! شهروندان كلانشهرها در زير چتر آلودگي مرگ آرامي را سپري ميكنند و كسي هم نميتواند مقصر و يا مقصران اصلي و يا مباشران در اين مرگ و ميرها را مشخص كند!
پس حالا كه مقصران قرار نيست شناسايي و به پاي ميز محاكمه كشانده شوند و كار كاري هم براي كاهش آلودگي هوا صورت نميگيرد، پس به چه دليل هشدار ميدهند؟ به كي هشدار ميدهند؟!
افزايش بيماريها بر اثر ازدياد آلودگي و آلايندگي موجود در شرايطي كه بحث دارو و درمان به سختي و با هزينه بالا صورت ميگيرد، جان و سلامتي همه شهروندان را در معرض تهديد قرار داده است.
براين اساس از يك سو اعلام ميشود اقدامات ويژهاي در حوزه سلامت شهروندان در بخش پيشگيري و درمان و مراقبت از سوي وزارت بهداشت با هزينههاي بالا در حال انجام است و شاخص اميد به زندگي به بالاي ۷۰ سال رسيده و از سوي ديگر آلودگي هوا در كلانشهرها باعث تشديد بيماريها؛ افزايش مرگ و مير و افزايش هزينههاي درمان به پيشگيري و مراقبتهاي پزشكي شده است.
اين تناقض آشكار در حوزه آلودگي هوا و سلامت نشان ميدهد كه تا به اينجا براي كاهش آلودگي هوا كار خاصي صورت نگرفته است و فقط اقدامات مقطعي در فاز زماني انجام گرفته كه عملاً جواب نداده است! و اگر باد و باران بيايد از شدت آلودگي هوا براي چند روزي كاسته ميشود و اگر هم اين عوامل طبيعي كاهش يابند، اين مسئولان هستند كه مباحث مربوط به آلودگي را در زمين يكديگر پاسكاري ميكنند تا زمان بگذرد.
اينكه همه در آلودگي هوا نقش به سزايي دارند، حرف بيجايي نيست اما اينكه دستگاههاي متولي كم كاري و فعاليتهاي بينتيجهاي ميكنند و كسي هم نيست تا به آن رسيدگي كند، حرف بجايي است كه خريدار ندارد.
اما به نظر ميرسد شايسته است اگر آماري در حوزه مرگ و مير بر اثر آلودگي وجود دارد به صورت ماهانه اعلام شود نه سالانه تا حداقل ساكنان كلانشهرها بدانند كه عمر طبيعي و سلامتي آنها در خطر است و بايد زود به زود براي پيشگيري به پزشك مراجعه كنند.
