محمد صادق زمانی - باز هم هوای پایتخت در آلودگی به مرز هشدار رسیده است. خبر مرگ ۴ هزار نفر در سال گذشته بر اثر آلودگی هم برای بار چندم در رسانه ها منتشر شد.
هر چند برخی ها از جمله مدیران شهری می گویند که آمار کشته شده ها به دست آلودگی خیلی بیشتر از ۴ هزار نفر است! تازه این تنها آمار مرگ و میر است. افراد بسیار زیادی که شاید آمارشان به میلیون برسد به خاطر آلودگی هوا دچار بیماری های گوناگون تنفسی و ریوی و قلبی و مغزی می شوند و به خاطر بیماری های ناشی از آلودگی مجبورند پول های کلانی برای درمان به بیمارستان ها و مراکز درمانی بپردازند. از سوی دیگر، تحقیقات جدید هم نشان می دهد که آلودگی بر جنین انسان اثرات مخرب جسمی و روانی بر جای می گذارد.
با وجود آن که آلودگی مرگبار هوای پایتخت چندین سال است که مطرح است و رسانه ها و کارشناسان و حتی خود مسئولان آن را فریاد می زنند و به قول مولانا «در نفیرش مرد و زن نالیده اند» اما دریغ از یک اقدام عملی برای کاهش یا ریشه کن کردن آن!
هر از چندگاهی با رسیدن شرایط آلودگی هوا به شرایط بحران، جلسه ای با عناوینی همچون کمیته بررسی شرایط اضطرار آلودگی برگزار می شود و دیگر هیچ!
شاید مهمترین و در عین حال خنده دارترین اقدام عملی برای رفع آلودگی-آن هم به صورت موقتی- آبپاشی هوای تهران با چند هواپیمای آبپاش بود که به خاطر بی تاثربودن به سوژه طنز رسانه ها و مردم بدل شد.
با این حال، هنوز هم خودروهای بی کیفیت در حجم انبوه تولید می شود. هنوز هم موتورسیکلت هایی که بالای ۴۰ درصد آلودگی هوای پایتخت را رقم می زنند در تعداد فراوان تولید می شود. هنوز هم سوخت خودروها استاندارد نیست و استاندارد یورو ۴ در خودروها لحاظ نمی شود. هنوز هم ۴ هزار صنایع آلاینده در کشور فعالیت دارند که بخش قابل توجهی از این صنایع، پایتخت را احاطه کرده است.
در کنار مسئولان، خود ما هم مقصر هستیم که با حرص و ولع و با بی توجهی هر روز اصرار داریم با خودروهای شخصی به دل خیابان های پایتخت بزنیم و عارمان می آید سوار وسایل حمل و نقل عمومی شویم!
با این حساب، آلودگی هوای تهران نه تنها قرص و محکم پابرجاست بلکه روز به روز بیشتر هم می شود. هر کدام از ما و هر یک از مسئولان هم جزو لیست قربانیان آلودگی مرگبار هستیم. ورود خودمان و مدیران را به «لیست مرگ آلودگی هوا» تسلیت می گوییم!
