بازهم محرم آمد و بوي عطر عشق حسيني در جاي جاي كشورمان پيچيد. اين روزها در گوشه و كنار شهرهاي گوناگون كشور، خيمههاي عزاي حسيني برپا شده است. محرم، ماه تمرين ايثار و از جان گذشتگي فرا رسيده است. محرم ماه عشق و شور و فرياد است، ماه سرافرازي بر فراز نيزههاست؛ ماه آميختن با خون و آميختن عشق است.
هموطنان، در تكايا و مساجد گردهم ميآيند تا هر كس به نوعي عشق و ارادت خود را به ائمه اطهار(ع) و به ويژه سرور و سالار شهيدان نشان دهند، اما گويا امسال محرم حال و هواي ديگري دارد و مردم براي عرض ارادت با اخلاص، بيشتر و بهتر از سالهاي گذشته به صورت همه جانبه وارد ميدان عرض ارادت شدهاند. اين روزها مسابقه بزرگي براي خاكساري در حريم آسماني ائمه اطهار(ع) آغاز شده است؛ مسابقهاي كه برندگان واقعي آن خادمان حقيقي و مردمي هستند كه در اين راه هر چه دارند در طبق اخلاص قرار ميدهند؛ همان بندگان مخلص خدا.
اين مسابقه براي عرض ارادت خالصانه، كوچك و بزرگ، پير و جوان، زن و مرد و دختر و پسر ندارد. در اين ميدان همه ميتوانند وارد شوند حتي اگر از قبل ثبتنام نكرده باشند. همه براي اين مسابقه بزرگ دعوت شدهايم. محرم به ويژه دهه اول آن، حال و هواي ديگري دارد. امسال هم جاي جاي اين سرزمين عزيز، پاسداشت امامي است كه لذت و ذلت را با قدرت ايمان در هم كوبيد.
آري! بايد به خود بباليم كه در اين ميدان عرض ارادت و در اين مسابقه بزرگ ما هم نقشي داريم. به خود بباليم كه عاشق و شيفتهحسين(ع) هستيم و عشق به او خيمهاي هميشه افراشته در جانهاي ماست؛ خيمهاي به وسعت همههستي، خيمهاي به بلنداي همهآسمانها و كهكشانها. پس بايد شتاب كرد تا از اين كاروان بزرگ جا نماند.
