
ميگويند لباس هر كسي، پرچم كشور وجود اوست. اين روزها و طي چند سال گذشته تا چشم كار ميكند پشت ويترين پوشاك فروشيها انواع گوناگون لباس با مدلهاي خارجي ديده ميشود؛ كلاسيك، جين، لي، تنگ، پاره، پوره، دمپا كوتاه، فاق كوتاه و هر نوعي كه دلمان بخواهد! از سوي ديگر، باز تا جايي كه چشم كار ميكند بسياري از هموطنان به ويژه جوانان و نوجوانان، اين مدهاي خارجي را به مدهاي داخلي (اگر داشته باشيم) ترجيح ميدهند!
معاون فرهنگي واحد هنر جهاد دانشگاهي، علت اين ترجيح را كيفيت و نقوش و طرحهاي زيباي موجود در مدهاي خارجي دانسته است. ما هم با خودمان فكر كرديم جوانان لباسهاي خارجي و ماركدار را بنا به دلايلي ترجيح ميدهند.
۱- چون توليديهاي پوشاك داخل كشور ما هم خودشان مد پوشاكي را كه توليد ميكنند، خارجي است. يعني اگر حتي، پوشاك با مدهاي غربي هم به كشور ما وارد يا قاچاق نشود، توليدكنندههاي داخلي زحمت توليد و توزيعش را در كشور تقبل ميكنند!
تازه، يك برند خارجي مثل نايك، آديداس، پيرگاردن، بوسيني و ديگر ماركهاي معروف را هم رويش ميچسبانند و رويش حك ميكنند: «made in germeny…Italy…ferance…usa» تا مشتري خيالش جمع باشد لباسي كه ميخرد توليد آلمان، ايتاليا، فرانسه يا امريكاست!
۲- چون شلوارهاي توليد خودمان مثل شلوارهاي خارجي فاق كوتاه نيستند! دوراني كه ما در آن زندگي ميكنيم دوران مدرن است پس شلوار هم بايد فاقش مدرن باشد!
۳- لامصب هرچي هست زير سر اين شبكههاي ماهوارهاي است كه هي تند و تند مدلهاي خارجي را تبليغ ميكنند. جوانهاي ما هم كه حساس!
۴- چون لباسهاي توليد داخل خيلي شيك و خاص هستند(!) و از آنجا كه جوانان ميخواهند خاكي باشند ترجيح ميدهند لباسهاي معمولي خارجي بپوشند!
۵- اصلاً ما مد و مدل لباس وطني (ايراني- اسلامي) نداريم و توليد نميكنيم كه براي جوانان گزينهاي براي انتخاب و ترجيح وجود داشته باشد! طفلكيها مجبورند بالاخره يك چيزي بپوشند، بدون لباس كه نميشود رفت و آمد كرد، ميشود؟!