یک پایگاه اینترنتی نزدیک به دولت روسیه که به طور تخصصی در امور ایران فعالیت می کند، هدف از گزارش مغرضانه یوکیا آمانو در این مقطع را کمک به سیاست خارجی بحران زده امریکا ارزیابی کرد.
پایگاه اینترنتی روسی iran.ru روز چهارشنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۰ (۱۶ نوامبر ۲۰۱۱) در یادداشتی استدلال های خود در این باره را تشریح کرده است.
متن کامل مقاله این پایگاه اینترنتی در ادامه می آید.
***
بر اساس تازه ترین گزارش اژانس بین المللی انرژی اتمی ایران به اجرای برنامه هسته ای نظامی متهم شده ولی این اتهامات بر برداشت های مبهم از مسائلی مبتنی است که در گزارش مورد تایید قرار نگرفته اند.
چرا گزارش دقیقا در برهه زمانی فعلی منتشر شده است؟ خبر انتشار این گزارش از اوایل اکتبر اعلام شده بود و از همان زمان درز گسترده اطلاعات از تدارک حمله به ایران حکایت داشت و شایعات و گزارش های مختلفی از انجام تمرینات نظامی هوایی گسترده امریکا در خاور میانه به منظور استقرار نیرو گرفته تا پنهان کردن سانتریفوژهای غنی کننده ایران در کوه ها و غیر ممکن بودن نابودی انها منتشر شد.
درک این میزان تشنج با درنظرگرفتن غیرقابل اثبات بودن مطالب قید شده در گزارش اژانس خیلی دشوار و واکنش مقامات رسمی اژانس ازهمه جالب تر است. باید گفت گزارشی که دراینترنت منتشر و بارها توسط مطبوعات و مقامات رسمی تفسیر شده قرار نیست به طور رسمی چاپ شود. به گفته جووانی ورلینی نماینده رسمی اژانس، این سند فقط در اختیار هیئت های کشورهای عضو قرار خواهد گرفت و این دیپلمات ها هستند که باید تصمیم بگیرند انتشار جزئیات تحقیقات در مطبوعات ارزش دارد یا خیر چون خود کارشناسان اژانس چنین حقی ندارند.
به این ترتیب کارشناسان اژانس فقط گزارش را به عنوان یک سند محرمانه دراختیار مقامات رسمی کشورهای عضو سازمان قرارمی دهند و به طور نمایشی مشارکت خود را در روند به همین جا محدود می کنند. این درحالی است که سرنوشت این سند به طور بالقوه می تواند بر وقوع جنگ یا برقراری صلح در منطقه خاور میانه تاثیر بگذارد.
گزارش اژانس بین المللی انرژی اتمی در واقع به یک سند کارشناسی خام شبیه است. این مساله خیلی عجیب است که نشان دادن واکنش به این گزارش از یک ماه قبل اغاز شده است. البته باید گفت این سند به راستی می تواند مفید واقع شود ولی بررسی آن به عنوان مدرک گناهکاربودن ایران یا بهانه ای برای اعمال تحریم علیه این کشور یا عملیات نظامی علیه آن خیلی مشکل ساز خواهد بود. از یک سو گزارش به خطاهای ایران از سال های ۹۰ اشاره می کند و همین به تهران اجازه داده آن را مجموعه ای از اتهامات قدیمی و فاقد نکات جدید و همچنین یک سند سیاسی شده تحت فشار امریکا بنامد.
از سوی دیگر نتایج بازرسیهای جدید یعنی دو سال اخیر تاسیسات هسته ای ایران از افزایش قابل توجه حجم تولید اورانیوم غنی شده تا ۲۰ درصد حکایت دارد که تهران ان را ماده لازم برای تولید سوخت رئاکتورها می نامد. ولی این نشانه غیرمستقیمی دال بر آن است که گرفتن مچ ایران در حال تولید اورانیوم دارای مصارف نظامی میسر نشده است و نتیجه گیری های موجود در گزارش در مورد این که فعالیت تاسیسات هسته ای ایران با داده هایی که این کشور به طور رسمی در اختیار اژانس قرار داده منافات ندارد.
درگزارش به تمایل ایران به ساخت سیستم های بسیار پیچیده به منظور ایجاد چاشنی های هسته ای هم اشاره شده و برخی مطبوعات غربی حتی به نام یک دانشمند متخصص فیزیک هسته ای اهل شوروی یعنی ویاچسلاو دانیلنکو هم اشاره کرده اند که البته نام وی در گزارش اژانس قید نشده و در آن فقط از وجود یک کارشناس خارجی مرتبط با تولید میکرو الماس خبرداده شده که زمانی با صنایع نظامی کشورخود همکاری می کرده و از سال ۱۹۹۶تا ۲۰۰۲ در زمینه مسائل حساس طرح هسته ای به تهران مشاوره داده است. از قرارمعلوم شخصی به نام ویاچسلاو دانیلنکو به راستی با شرکت نانوگروپ چک همکاری می کرده که در زمینه تولید میکروالماس های صنعتی با روش انفجاری تخصص داشته و ظاهرا براساس داده های اژانس منظورگزارش اژانس هم همین شخص بوده است ولی هیچ مطلب معتبردیگری نه درگزارش و نه در تحقیقات رسانه ها وجود ندارد.
مسئله فعالیت هسته ای نظامی تهران با توجه به تردیدهای مستند در مقطع فعلی باید به دقت مورد بررسی قرار بگیرد ولی باید دید ایا اژانس انرژی اتمی مدارک معتبر دیگری برای تایید این جریان عجیب در اختیار دارد؟