«مصرف شيشه در كشور به مرز هشدار رسيده است» اين نكتهاي است كه علاوه بر تأكيد روانشناسان و مهر تأييد مراجع قضايي و انتظامي، آمار و ارقام نيز آن را فرياد ميكند.
نتايج يك پژوهش در سطح تهران نشان ميدهد ۲۴ درصد مصرفكنندگان مواد محرك ۲۹-۲۵ سال دارند و حدود ۸۰ درصد آنها زير ۳۵ سال سن دارند، به ديگر بيان ميانگين مصرف مواد محرك در كشور ۲۹ سالگي است. پژوهشهاي ديگر نيز بر رواج ۹۰ درصدي شيشه در ميان جوانان كشور دلالت دارد. از سوي ديگر با نگاهي به ميانگين سني ازدواج در كشور به سادگي ميتوان دريافت سن اوج مصرف اين ماده محرك با سن ازدواج انطباقي شوم دارد.
اين در حالي است كه آزمايش اعتياد به ماده مخدر شيشه جزو آزمايشهاي پيش از ازدواج نيست. مطابق قوانين موجود در حال حاضر آزمايشهاي قبل از ازدواج فقط شامل تشخيص مورفين در ادرار است و از آنجايي كه در تركيب شيشه مورفين وجود ندارد، پس يك معتاد به ماده محرك شيشه مانند يك فرد عادي، سالم به نظر ميرسد!
با وجود اين به رغم تغيير الگوي مصرف مواد مخدر از سنتي به صنعتي اما قانونگذاران كشور انگار به گنجاندن قوانين جديد متناسب با شرايط و چالشهاي امروز جامعه، اعتقادي ندارند.
نسل جديد مواد روانگردان بر پايه آمفتامين يا متان فتامين يعني همان شيشه معروف در چهرهها و با ترفندهاي گوناگون در بين نسل جوان جامعه نفوذ كرده است، از قرصهاي لاغري براي تحقق «سراب باربي شدن» گرفته تا بيدار ماندن براي شبهاي امتحان.
در عين حال سال گذشته در طول تنها هشت ماه ۸۵۲ كيلو شيشه در كشور كشف شد و مطابق گزارشها كشف اين ماده محرك ۴۴ درصد رشد داشته است. سوءمصرف اين ماده محرك منجر به ايجاد بدبيني شديد، خشونت، كاهش شديد حافظه، توهمهاي شنوايي و بينايي، سايكوز (جنون آني) و بسياري اختلالات عصبي ديگر و در نهايت مرگ ميشود. توهمات شيشهاي اين معتادان موجب شده است، مصرفكنندگان شيشه بازيگران اصلي صحنههاي خشونت و جنايت در جامعه شوند.
آمارها ميگويد، حدود ۲۷ هزار معتاد به شيشه داريم اما بسياري از صاحبنظران معتقدند تعداد مبتلايان به سوءمصرف اين ماده محرك بيشتر از اينهاست. آمار و ارقام، چالشهاي امروز جامعه و دغدغههاي پيش رو، فرياد ميكنند جاي آزمايش اعتياد به شيشه در آزمايشهاي قبل از ازدواج خالي است، اما كاش مسئولان نيز به چنين نتيجهاي برسند!
