جنگ روانی این روزهای نظام سلطه علیه ما، بیش از آنکه روح ما را پریشان کند، حاکی از روان پریشان سران کاخ سفید است. در نظر بگیرید واکنش رسانههای غرب را به حادثهای که از ورای آن «شهدای غدیر» آسمانی شدند. خط خبریشان متمرکز بر دومحور است؛ اولاً، طوری وانمود میکنند که انگار انفجار انبار مهمات ملارد، آسیب جبرانناپذیر و غیر قابل برگشت به مهمات نظامی سپاه وارد کرد. در این باب بعضاً اغراق شان تا بدان حد است که یکی نداند گمان میکند، هر آنچه سپاه از سلاح و موشک و بمب و اسلحه و گلوله داشت، متأثر از این انفجار از دست داد! و حالا سپاه مجبور است که مثلاً در مانورهایش به جای موشک شهاب ۳ از موشکهای کاغذی استفاده کند!!
ثانیاً، چنان از آسمانی شدن شهدای غدیر، ابراز مسرت میکنند، کأنه سپاه عزیز، جز «حسن تهرانی مقدم» و دیگر همسنگران شهیدش، هیچ مغز متفکر دیگری در عرصه تولید محصولات نظامی ندارد!
واقعیت این است به برکت تحریم دشمن، حرکت خودباوری، انگیزه خودکفایی و آرمان خوداتکایی، چنان در قوای مسلح ما به خصوص سپاه، ریشه دوانده و نهادینه شده، که هرگز قائم به شخص نیست. البته بدیهی است از دست دادن نیروهای متخصص، متعهد و دلسوزی نظیر شهدای غدیر، دردی جانکاه دارد، اما آنچه «حسن تهرانی مقدم» و دوستان شهیدش از خود به یادگار گذاشتند، علاوه بر علم بومی در عرصه نظامی، پرورش شاگردانی در حد و اندازه خودشان بود.
خوب است همین جا اشاره به نکتهای کنم. به جز دلیل شرعی، که به ما اجازه استفاده نظامی از انرژی هستهای نمیدهد، دلیل دیگری که ما را برای همیشه، بی نیاز از سلاح هستهای کرده، عزم جزم شهدای غدیر در راه ساخت مهمات نظامی متعارف بوده است. اگر بسیاری از کشورها، از ترس آژانس بینالمللی انرژی هستهای و بیانیههایش و از واهمه قطعنامههای شورای امنیت، نزدیک بمب اتم نمیشوند، اما جمهوری اسلامی به دلیل دو مورد فوق الذکر، جز مصارف علمی، پزشکی و صنعتی، بهره دیگری از انرژی هستهای نمیبرد و لزومی نمیبیند که بخواهد وارد فاز نظامی شود. اگر امروز در خاورمیانه، نرمافزار جمهوری اسلامی، کار انقلاب اسلامی را منتج به بیداری اسلامی کرده، قطعاً سختافزار نظامی جمهوری اسلامی، هیچ نیازی به بمب اتم و سلاح هستهای ندارد.
بعد از هشت سال جنگ تحمیلی، سپاه عزیز، به جز موارد معدودی نظیر مبارزه با گروهکهای تروریستی همچون پژاک، عمدتاً از قدرت نرم خود در مواجهه با دشمن استفاده کرده است. اینکه فلان بزرگ رژیم غاصب قدس، اشاره به توان عجیب و غریب سپاه قدس و فرمانده دلیر آن، حاج قاسم سلیمانی میکند، متأثر از قدرت نرم سپاه است. سپاه هنوز در مقابله با دشمنان اصل کاری بشریت، یعنی نظام سلطه، دست به سلاح گرم نبرده، این است ترس دشمن از سپاه و سپاهی، وای به حال آن روز که سپاهیان خامنهای، بخواهند برد موشک شهاب۳ را به رخ دشمن بکشند. آیا حسنی مبارک دست نشانده غرب و معمر قذافی مورد حمایت امريكا، به واسطه موشک شهاب۳ سقوط کردند، یا متأثر از قدرت نرم انقلاب اسلامی؟! گناهی قطعاً متوجه حاج قاسم سلیمانی نیست، اگر در صدور انقلاب اسلامی به منطقه خاورمیانه، هوشمندانه و بصیر و بی نیاز به سلاح نظامی، عمل کرده است. بیعرضه بودن ژنرال پترائوس هم ربطی به سران سپاه ندارد. خروج سربازان امريكا از عراق هم، به ما ربطی ندارد، هر چند که خوشحالمان میکند.
در مطلع پلاک امروز نوشتم که جنگ روانی دشمن با ما، هرگز تا بدین حد ناشیانه نبوده است. دشمن واقعاً مانده است که به ما حمله نظامی کند یا با ما وارد مذاکره شود. برای مذاکره که قطعاً ما شرطهای اساسی داریم، لیکن امريكایی که این روزها گرفتار چادرنشینان جنبش تسخیر وال استریت است، امريكایی که مردمش، از خاطره جنگ با عراق و افغانستان، به تلخی یاد میکنند، امريكایی که اقتصادش، تنه به بی اعتباری اقتصاد اروپا میزند و امريكایی که رئیس جمهورش از دست دروغهای نتانیاهو و بلندپروازیهای گوساله سامری، درد دل پیش سارکوزی میکند، مرد جنگ با جمهوری اسلامی نیست. با این همه، دیوانه مست زنگی، وقتی قافیه اش به تنگ آید، دست به هر حماقتی ممکن است بزند. برای ما، آنچه بیش از نقشه دشمن، اعم از تهدید و هارت و پورت و تحریم، اهمیت دارد، آمادگی خودمان است. برای سرداری از جنس حاج قاسم سلیمانی، اصلاً مهم نیست که امريكا تهدید به ترورش کرده. امريكا سالیان سال است که دنبال ترور شریف ترین عناصر مبارز جمهوری اسلامی است. آنچه برای ما، برای سپاه و ارتش و بسیج ما و برای آحاد ملت ما مهم تر و حیاتی تر است، پرورش ما در مکتب شهادت است. غلط است اگر گمان کنیم که جمهوری اسلامی و نهادی مثل سپاه، فقط در عرصه علم و فناوری و شهاب ۳ و ماهواره امید، پیشرفته تر از قبل شده است. ملت ما در ایمان، خودکفایی معنوی، انگیزه حرکت و شهادت طلبی نیز نسبت به گذشته پیشرفت داشته است. قدرت نرم و جنگ معنوی جمهوری اسلامی، اگر جز این بود، این همه روان دشمن از دست ما پریشان نبود. لابد همین گونه است که مادر سرباز امريكایی مفلوک در عراق، یقه اوباما را میگیرد که: بچه ام قربانی چه شد؟!... و اما فرزند حسن تهرانی مقدم به «آقا» میگوید: راه سرخ پدرمان را ادامه میدهیم.
بی سلیقگی است این نوشته را تمام کنم، بدون فاتحهای برای شهدای غدیر. شاد باد روح نازنینشان. بخوان تا برایمان بخوانند...
