هیلاری کلینتون در حالی خواستار پاسخ ایران به سوال های آژانس شده است که کارشناسان می گویند هم اکنون این امریکاست که مسیر همکاری ایران و آژانس را قفل کرده است.
وزیر خارجه امریکا روز شنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۰ (۱۲ نوامبر ۲۰۱۱) در نشست سران آسیا- اقیانوس آرام در هونولولو گفت که امریکا از ایران می خواهد هر چه سریع تر به سوال های مطرح شده در گزارش جدید آمانو پاسخ بدهد.
بنابر گزارش مت اسپتالنیک برای خبرگزاری رویترز، کلینتون همچنین خبر داد که واشینگتن در حالی رایزنی با دیگر کشورها برای تشدید تحریم ها علیه ایران است ولی وی در مورد نوع تحریم های مد نظر امریکا و همچنین زمان اعمال آن چیزی نگفت.
پس از مطرح شدن ماجرای ترور سفیر عربستان در امریکا، دولت اوباما دیوید کوهن سرپرست معاونت ضد تروریسم در وزارت خزانه داری خود را به چند کشور جهان فرستاد تا برای اعمال دور جدیدی از تحریم ها علیه ایران رایزنی کند اما سفر کوهن عملا دستاوردی نداشت و کشورها ادعاهای امریکا علیه ایران را نپذیرفتند. اکنون به نظر می رسد آقای کوهن مجددا در آستانه یک تور تحریمی دیگر باشد اما با توجه به اینکه بسیاری از کشورها اعتبار اطلاعات جاسوسی امریکا درباره ایران را قبو ل ندارند، باز هم اعمال تحریم های جدید علیه ایران در شورای امنیت بسیار دشوار خواهد بود.
در همین حال کارشناسانت عقیده دارند در به بن بست رسیدن روابط ایران و آژانس امریکا بیشترین سهم را داشته است.
به طور خاص درباره موضوع PMD (ابعاد احتمالی نظامی) ایران لااقل در ۳ مقطع با حسن نیت کامل وارد یک فرایند مذاکراتی با آژانس شده اما امریکایی ها آن را به شکست کشانده اند.
مقطع اول در سال ۲۰۰۷ و اواخر سال ۲۰۰۸ بود که ایران در چارچوب برنامه کاری اوت ۲۰۰۷ بیش از ۱۰۰ ساعت با آژانس در این باره به مذاکره پرداخت و یک سند ۱۱۷ صفحه ای نیز در ارزیابی اسناد مطالعات ادعایی به آن تقدیم کرد اما آژانس به دلیل کارشکنی امریکا نتوانست به تعهد خود که همان روتین کردن پرونده ایران در شورای حکام بود عمل کند.
دومین مقطع تابستان ۱۳۹۰ بود. دکتر علی اکبر صالحی وزیر امور خارجه ایران در روز سه شنبه ۲۱ تیر ۱۳۹۰ (۱۲ ژوئیه ۲۰۱۱) به وین سفر و با یوکیا آمانو مدیر کل آژانس ملاقات کرد. ایران در این دیدار پیشنهاد کرد اگر آژانس اجرای مدالیته اوت ۲۰۰۷ را کامل اعلام کند آنگاه وارد مذاکره برای تدوین مدالیته جدیدی در مورد مطالعات ادعایی خواهد شد. اما آمانو گفت او این کار را نخواهد کرد.
و سومین مقطع مربوط به کمتر از یک ماه پیش است. ایران در نامه ای به تاریخ ۳۰ اکتبر ۲۰۱۱ (۸ آبان ۱۳۹۰) آمادگی خود را برای پاسخگویی به هر گونه سوال و ابهام رسما به آمانو اعلام کرد اما گزارش های موجود نشان می دهد آمانو در اقدامی عجیب و کاملا مخالف با وظایف اساسنامه ای اش از پاسخ مثبت به نامه ایران خودداری کرده و سفر برنامه ریزی شده هرمن ناکارتس معاون امور پادمان خود به ایران را که بنا بود همان ایام انجام شود لغو نمود.
کارشناسان عقیده دارند مجموعه این موارد مستقیما مربوط به فشارها امریکا به آژانس است. امریکایی ها نگران هستند که ورود به مذاکراتی صریح و شفاف درباره اتهامات علیه ایران دست آنها را رو کند و آژانس و دیگر کشورها را به رویارویی با آنها بکشاند.
