كارتن خوابي ۷۵ درصد بمب‌هاي ميكروبي

بيژن سوراني

ايمني و آسايش در شهرها در تمامي حوزه‌هاي اجتماعي، فرهنگي، سلامت و... تعريف مي‌شود. اگر اين آسايش و آرامش و ايمني در محيط‌هاي پرجمعيت تأمين نشود، علاوه بر آنكه سلامت جسمي و رواني در زندگي شهرنشيني به مخاطره مي‌افتد بلكه سبب مي‌شود تا به دليل بي‌توجهي به يك بخش ساير بخش‌ها نيز از آن متأثر شود.

اينكه حسين زارع صفت، مديرعامل سازمان رفاه و خدمات و مشاركت‌هاي اجتماعي شهرداري تهران اعلام كرده است ۷۵ درصد بي‌خانمان‌هاي شهر تهران را معتادان پرخطر تشكيل مي‌دهند. هشداري است بر اينكه اگر اين افراد به بيماري‌هايي همچون ايدز، هپاتيت يا ساير بيماري‌هاي مسري مبتلا باشند، محله‌هاي شهر و اماكني كه اين افراد در آنها تجمع و تردد مي‌كنند نيز آلوده خواهد بود و هرگونه بي‌توجهي در رعايت مسائل بهداشت محيطي سبب خواهد شد تا اين افراد همچون بمب ميكروبي عمل كنند. تردد افراد سالمند، كودكان و نوجوانان آن هم در فصل درس و مدرسه سبب مي‌شود تا اين گروه از شهروندان در اين محيط‌ها در معرض انواع بيماري‌ها قرار بگيرند. اين مسئول در سازمان رفاه خدمات و مشاركت‌هاي اجتماعي، اعتياد، تكدي‌گري و بي‌خانماني را سه پديده در هم تنيده در شهر عنوان كرد و بيان داشت كه ۶۰ درصد افراد مشكوك به اعتياد داراي تست مثبت اعتياد بودند.

اما آنچه از اين سخنان برمي‌آيد آن است كه دستگاه‌هاي متولي امر جمع‌آوري، برخورد، نگهداري و حمايت از اين گروه‌هاي پرخطر به درستي نتوانسته‌اند به وظايف ذاتي خود عمل كنند كه وضع اينگونه شده است.
براين اساس لازم است تا به منظور حفظ سلامت و آسايش و آرامش شهروندان، دستگاه‌هاي متولي با برگزاري نشست‌هاي مشترك و عملياتي شهر را از وجود اين افراد پاك كنند تا شهروندان بي‌گناه در معرض عوامل تهديدكننده سلامت قرار نگيرند.

اينكه چرا با وجود دستگاه‌هاي متولي باز هم شاهد افراد پرخطر در شهرها هستيم جاي تأمل دارد، مگر نه اينكه براي اين دستگاه‌ها وظايف ويژه‌اي تعريف شده است؟
دست آخر اينكه چرا هيچ دستگاه نظارتي و بازرسي بر عملكرد اين بخش‌ها نظارت جدي نمي‌كند؟