
بخش وسيعي از اين اتحاد را توافقات جاسوسي و اطلاعاتي تشكيل ميدهد كه پرتاب ماهواره مشترك از خاك جمهوري آذربايجان و همچنين فروش زمينهاي جمهوري آذربايجان به اسرائيليها در نزديكي مرزهاي ايران از جمله آنهاست. ياور جمالف، وزير صنايع دفاع آذربايجان در ماه مي سال ۲۰۱۰ گفته بود كه بر اساس مذاكرات انجام شده، وزارت صنايع دفاع آذربايجان به زودي با يك شركت نظامي اسرائيلي براي ساخت هواپيماي بدون سرنشين به توافق خواهد رسيد. در همان زمان اعلام شد كه اين هواپيماهاي بدون سرنشين در زمينههاي تجسسي و جنگي خواهند بود. از آنجا كه اين تكنولوژي تنها در اختيار امريكا و اسرائيل قرار دارد و به تازگي نيز چين به اين صف پيوسته، كمتر كسي باور ميكرد كه جمهوري آذربايجان نيز در اين زمينه قدم بردارد، به خصوص كه وزير دفاع آذربايجان سال گذشته گفته بود كه اين هواپيماها براي نابود كردن نيروهاي دشمن كاربرد دارند و آذربايجان ۵۱ درصد ساخت آنها را در اختيار خواهد گرفت اما در ساعات پاياني روز ۱۶ اكتبر (۲۴ مهر) بسياري از رسانههاي باكو از به سرانجام رساندن اين توافق سخن به ميان آوردند. براساس اين توافق جمهوري آذربايجان ساخت ۶۰ هواپيماي كوچك بدون سرنشين تحت ليسانس رژيم صهيونيستي آغاز را خواهد كرد كه ۷۰ درصد آن در سرزمينهاي اشغالي ساخته شده و مابقي آن در خاك آذربايجان تكميل خواهد شد.
اين مسئله ميتواند گامي در مدرنيزه كردن تجهيزات و ساختار نظامي جمهوري آذربايجان باشد. آنچه تاكنون از اين توافق به انتشار رسيده اين است كه اين هواپيماهاي بدون سرنشين در درجه اول مأموريتهاي اطلاعاتي، تجسسي و نظارتي خواهند داشت اما مهمتر از همه موضعگيري وزير صنايع دفاع جمهوري آذربايجان نسبت به چرايي ساخت اين هواپيماهاي بدون سرنشين است.
پايگاه خبري ـ تحليلي «space war» كه عنوان «دنياي شما در جنگ است» را به همراه دارد، به نقل از ياور جمالف نوشته است كه آذربايجان به اين دليل به سمت توليد مشترك هواپيماهاي بدون سرنشين و همچنين نوسازي نظامي گام بر ميدارد تا از اين طريق از خود در برابر تهديدها و نگرانيهاي رو به افزايش كشورهايي مثل ايران و ارمنستان محافظت كند. اگر چه دو كشور جمهوري آذربايجان و ارمنستان پس از سقوط شوروي در سال ۱۹۹۱ به استقلال رسيدند اما جدال اين دو بر سر منطقه قره باغ از يك قرن، گذشته است. پس از جنگ آذربايجان و ارمنستان كه در سال ۱۹۹۴ به صلح انجاميد، بارها اين اتفاق افتاده كه دو طرف در نقطه صفر مرزي به سوي يكديگر تيراندازي كرده و كشته دادهاند. تاكنون نشستها و ميانجيگريهاي مختلف نيز نتوانسته گرهي از مشكلات و اختلافات ارضي دو كشور باز كند. از اينرو باكو و ايروان حتي پيش از استقلال دشمن يكديگر بودهاند. بنابراين جمهوري آذربايجان اين توجيه را در اختيار دارد كه از هواپيماهاي بدون سرنشين و با كنترل از راه دور در كناره مرزهاي خود با ارمنستان مأموريتهاي تجسسي داشته باشد اما وقتي نام كشور ايران از سوي يك مقام رسمي باكو به ميان ميآيد، موضوع متفاوت شده و از حيطه دو كشور همسايه خارج ميشود. امريكا و اسرائيل با توجه به اينكه دشمنان اصلي جمهوري اسلامي ايران شناخته ميشوند مشتريهاي اصلي عملياتهاي جاسوسي و اطلاعاتي هواپيماهاي بدون سرنشين جمهوري آذربايجان خواهند بود، از اينرو باكو با گام برداشتن به اين سمت به طور رسمي تبديل به پايگاه و دكل جاسوسي غربي عليه ايران خواهد شد. اين مسئله ميتواند در آينده تنش بين طرفين را افزايش دهد. به خصوص كه امريكا از طرق مختلف در اين آتش ميدمد. رژيم صهيونيستي به اين دليل كه از سوي مردم منطقه خاورميانه و همچنين جمهوري اسلامي ايران به شدت احساس خطر ميكند به گونههاي مختلف سعي دارد تا متحدان پر و پا قرصي را در مناطق مختلف جغرافياي جهان به خصوص در مناطق مرزي ايران به دست بياورد.
بهخصوص كه تحولات خاورميانه به سمتي پيش ميرود كه موجوديت اين رژيم را در خطر قرار داده است. از سوي ديگر جمهوري آذربايجان مزيت ديگري نيز براي رژيم صهيونيستي دارد كه آن را ميتوان در تأمين انرژي اين رژيم جستوجو كرد. تحولات مصر نشان داد كه تلآويو نميتواند به صدور گاز اين كشور در آينده اميدوار باشد و اگر اين روند در ديگر كشورهاي اسلامي ادامه يابد تأمين منابع انرژي همچون نفت خام براي رژيم صهيونيستي محال ميشود اما تحكيم روابط با آذربايجان به عنوان يكي از ثروتمندترين كشورهاي جدا شده از شوروي سابق ميتواند بخش وسيعي از نگرانيهاي اسرائيل را برطرف كند. براساس كشفياتي كه تاكنون انجام شده جمهوري آذربايجان داراي ۲/۱ ميليارد بشكه نفت و ۴/۴ تريليون فوت مكعب گاز در اختيار دارد و يكي از مهمترين كشورهاي تأمينكننده منابع انرژي رژيم صهيونيستي است كه تكيهگاه مطمئني به نظر ميرسد. بنابراين رژيم صهيونيستي هم به لحاظ نزديك شدن به حاشيههاي امنيتي جمهوري اسلامي ايران و هم به منظور تأمين انرژي خود به شدت خواهان نزديك شدن به جمهوري آذربايجان است؛ روندي كه امريكا نيز كاملاً با آن موافق بوده و براي تحت فشار قرار دادن ايران از آن حمايت ميكند.