تهدیدهای مکرر پدرخواندههای بخش خصوصی درمان علیه تعرفههای قانونی خدمات درمانی، وارد فاز عملیاتی شده است و بسیاری از مراکز درمان بخش خصوصی و پزشکان، به افزایش خودسرانه نرخ تعرفهها دست زدهاند! مقر این اقدام خودسرانه، پایتخت است و پزشکان شهرهای دیگر از تهران خط میگیرند!
پس از تصویب تعرفههای درمان بخشهای دولتی و خصوصی در خردادماه امسال توسط هیئت دولت که بر اساس آن برای تعرفه دولتی ۳/۹ درصد و برای تعرفه خصوصی درمان ۷ درصد افزایش در نظر گرفته شده بود، بخش خصوصی از این مصوبه اعلام نارضایتی کرد و از تریبونهای گوناگون، مخالفت خود را اعلام داشت.
پس از این مخالفتها بود که روسای تعداد زیادی از بیمارستانهای خصوصی در یک ضیافت شام در یکی از نقاط شمالی تهران، تصمیم خود را برای انجام نخستین اقدام عملی علیه تعرفههای دولتی مصوب کرده و به اجرا در آوردند. این تصمیم «وتوی بیمه تکمیلی» بود که بر اساس آن، بیمارستانهای خصوصی با چراغ سبز بیمهها، از پذیرفتن بیمه تکمیلی بیماران خودداری کردند و طیف گستردهای از مراجعان به مراکز خصوصی درمان، با این تصمیم درمانده و سرگردان شدند.
اما گویا پدرخواندههای بخش خصوصی درمان بنای پایان بخشیدن به این غائله را ندارند و این بار بیهیچ گونه ترسی از قانون، نرخ تعرفههای درمانی از ویزیت گرفته تا عمل جراحی را به نفع خود و به ضرر قانون و مردم افزایش دادهاند!
رئیس سازمان نظام پزشکی هم بلافاصله پس از شورش بخش خصوصی علیه تعرفهها، روز گذشته - شنبه- از آن با عنوان «آشفتگی» یاد کرد و گفت: دولت باید علاوه بر اینکه اعتبارات لازم در بخش سلامت را تأمين و بیمهها را تقویت کند، باید تعرفهها را نیز واقعی کند وگرنه این آشفتگی ادامه خواهد داشت!
تخت برای همراه بیمار شبی ۴۵ هزار تومان! بیمارستانها و مراکز درمان خصوصی، تعرفه همه خدمات خود را بهاندازهای افزایش دادهاند که مراجعان را کلافه کرده است. یکی از افرادی که برای یک مسمومیت ساده، دختربچه سه سالهاش را به یکی از مراکز درمان خصوصی برده است، به «جوان» میگوید: « برای دو عدد سرم و یک شب بستری دخترم، ۳۴۰ هزار تومان از من پول گرفتهاند».
او میافزاید: «از این ۳۴۰ هزار تومان، ۴۵ هزار تومان برای تختخواب همراه بیمار(بدون غذا و پذیرایی) و ۱۵۰ هزار تومان به عنوان حق پرستار گرفته شده است. در حالی که پرستار فقط دو عدد سرم برای دخترم وصل کرده و هیچ مراقبت ویژهای انجام نداده است! از طرفی، بیمار ما همراه هم داشته و تمام کارها و رسیدگیها را همراه انجام داده، نه پرستار!»
این شهروند تهرانی میگوید: « چرا باید ۴۵ هزار تومان برای یک تخت ساده از همراه بیمار پول گرفته شود؟! وقتی به ما گفتند باید این مبلغ را برای تخت بپردازیم، یک لحظه فکر کردیم شاید به جای بیمارستان، اشتباهی وارد یک هتل شدهایم!»
او اضافه میکند: « برای یک مسمومیت ساده که با یک شربت قابل درمان بود، یک شب بستری اجباری و ۳۴۰ هزار تومان تمام شد. »
اظهارات این شهروند در حالی است که بنا به خبرهای موثق و شواهد موجود، بسیاری از پزشکان در مراکز درمان خصوصی موظف هستند به بهانههای گوناگون، برای بیماران بستری تجویز کنند تا از این طریق، پول بیشتری نصیب خزانه بیمارستان شود!
پای دولت روی لوله اکسیژن بیمارستانهای دولتی! از آنجا که مدیران دولتی بخش سلامت از همان ابتدا و حتی پیش از اعلام تعرفهها از مقاومت بخش خصوصی نسبت به این موضوع، مطلع بودند باید در کنار اعلام نرخ تعرفهها، بیمارستانهای دولتی را تقویت میکردند تا فرصت جولان را از بخش خصوصی درمان سلب کنند، اما نه تنها چنین نکردند، بلکه با برخی سیاستها و بیتوجهیها، عرصه را برای خدمات رسانی مراکز درمان دولتی تنگتر کردند! از جمله این اشتباهات، پرداخت نکردن یارانه میلیاردی سلامت بود.
خردادماه سال جاری، زمانی که معاون درمان وزير بهداشت از تصويب تعرفههاي درمان ۹۰ بخش دولتي و خصوصي در دولت خبر داد، بر این نکته هم تأكيد کرد که با توجه به اجراي قانون هدفمندي يارانهها، تصميمات گرفته شده براي رشد تعرفههاي درمان، پاسخ واقعي نيازهاي بيمارستانها را برآورده نميكند و قرار شده است دولت مابهالتفاوت هزينهها را به صورت يارانه به بيمارستانهاي دولتي پرداخت كند. منظور حسن امامیرضوی از این مابهالتفاوت، همان ۳ هزار میلیارد تومانی است که دولت باید به بخش سلامت و درمان پرداخت کند اما با وجود سپری شدن ۷ ماه از سال جاری، نه تنها این رقم پرداخت نشده، بلکه مشخص نیست صرف کدام بخش شده است!
وزیر بهداشت: پول نداریم، بیمارستانها فرسوده است، مردمیناراضیاند بیتوجهی دولت به حوزه سلامت و نامشخص بودن سرنوشت این ۳ هزار میلیارد تومان سبب شده است که حتی وزیر بهداشت هم اعتراض خود را به این موضوع پنهان نکند. مرضیه وحید دستجردی روز گذشته در مراسم افتتاح اورژانس تخصصی بیمارستان لقمان از طلب بزرگ بخش سلامت از هدفمندی یارانهها انتقاد کرد و گفت: هر چقدر سهم بودجهها کمتر باشد مردم باید این هزینهها را پرداخت کنند که این امر باعث فقر و کمرشکنی مردم و در نهایت نارضایتی آنان میشود، بعد از هدفمندسازی یارانهها، مصوب شد که ۳ هزار میلیارد دلار با تصویب مجلس از مازاد درآمدهای فروش نفت به حوزه بهداشت و درمان اختصاص یابد، ولی هنوز بعد از گذشت ۷ ماه در وضعیت سابق هستیم!
دولت از پس بخش خصوصی درمان بر نمیآید؟! به اعتقاد برخی کارشناسان حوزه سلامت، دولت باید از ابتدا و پیش از تصویب و اعلام نرخ تعرفهها، رضایت بخش خصوصی را جلب میکرد و به عبارت دیگر، به نفع آنان و در ازای وارد آمدن فشار بیشتر به مردم، درصد افزایش نرخ تعرفهها را بالاتر میبرد، اما در شرایط کنونی که دولت در تصویب تعرفهها هوای جیب مردم را بیشتر از خزانه پدرخواندههای درمان داشته است، نباید اجازه دهد تصمیمگیران اتاق فکر خصوصیها، با شورش خودسرانه خود، هم مردم را در تنگنا قرار دهند و هم اقتدار دولت را در اجرای مصوبات قانونی به چالش بکشند. از این رو، مماشات و کوتاه آمدن دولت در این ماجرا، نه به صلاح ملک است و نه به صلاح خسروان دولتی.
