حزب دموکرات امريكا به خوبی از این مسئله آگاهی دارد که باراک اوباما برای انتخابات ریاست جمهوری روز سهشنبه ششم نوامبر سال ۲۰۱۲ با مشکلات فراوانی روبهرو است. مشکلات و بحران اقتصادی به جامانده از سال ۲۰۰۸ که میراث یکجانبهگرایی دولت جرج بوش و جنگهای عراق و افغانستان است، گریبان اوباما و دموکراتها را هنوز رها نکرده است. رئیسجمهور امريكا تاکنون طرحهای زیادی برای فرار از بحران به کنکره ارائه داده است که یا با مخالفت جمهوریخواهان مواجه شده یا اینکه پس از تصویب، کاری از پیش نبرده است. ناتوانی در نجات اقتصاد امريكا، احتمال از دست دادن منافع ملی در نتیجه تحولات خاورمیانه، فشار هر روزه بر رژیم صهیونیستی به عنوان متحد استراتژیک امريكا در منطقه از کانال بیداری اسلامی، خیز اقتصادی و نظامی کشورهایی مثل چین و روسیه که میتواند معادلات بینالمللی را به هم بریزد و ... باعث شده تا بسیاری از دولتمردان، تحلیلگران و شهروندان امريكایی به این نتیجه برسند که اوباما شایستگی رهبری کشوری مثل امريكا را ندارد. در هر صورت فشارهای بیامان بر مردم این کشور سبب شد تا هیجان و شور اعتراضات خاورمیانه دامن وال استریت را بگیرد. خیابان بسیار معروف والاستریت در محله منهتن و در کلانشهر نیویورک قرار دارد که از نظر مقدار معاملات و حجم مالی بزرگترین بازار بورس جهان شناخته میشود. هرگونه تغییر و جابهجایی در بازار اقتصاد و بورس وال استریت به سرعت میتواند به سراسر جهان سرایت پیدا کرده و در آنها تأثير بگذارد. بزرگترین مراکز بازار بورس نیویورک، بازار بورس نزدک، بازار بورس تجاری نیویورک و ممیز بازرگانی نیویورک در این خیابان وجود دارد. اهمیت اقتصادی و سیاسی این خیابان از همان ابتدا به اندازهای بود که جرج واشنگتن، اولین رئیسجمهور امريكا در عمارت فدرال خیابان والاستریت قسم یاد کرده است. این خیابان به لحاظ مذهبی نیز در آیین مسیحیت کماهمیت نیست. وجود کلیسای تاریخی ترینیتی گویای این مسئله است و نشان میدهد که امريكا برخلاف آنچه که تبلیغ میکند برای حفظ افکار عمومی دین، اقتصاد و سیاست را به همآمیخته است که مهمترین عامل تبلیغی و رسانهای آن نیز در اختیار روزنامه وال استریت ژورنال قرار دارد. در چنین شرایطی تعدادی از جوانان امريكایی در تاریخ ۱۷ سپتامبر (۲۶ شهریور) در این خیابان در اعتراض به اوضاع نامناسب اقتصاد امريكا دست به تظاهرات زدند. آنها و همچنین دولت امريكا از چرایی انتخاب این خیابان و اهمیت آن برای شروع اعتراضات آگاه بودند اما هیچکدام فکر نمیکردند که این اعتراض کوچک روزی به سراسر امريكا و به حدود ۵۰ ایالت و بیش از ۱۰۰۰ شهر آن سرایت پیدا کند. با آغاز و گسترش اعتراضات ۳ واکنش متفاوت از سوی کاخ سفید دیده شده است. دولتمردان کاخ سفید و حزب دموکرات ابتدا با نگرانی اعتراضات وال استریت را دنبال میکردند و همواره در پی این مسئله بودند که به هر شکل ممکن از گسترش و سرایت آن جلوگیری کنند. اما طی چند سال گذشته فشارهای اقتصادی به شهروندان امريكایی به قدری افزایش پیدا کرده که بسیاری از آنها دنبال جرقهای برای شروع اعتراضات خود میگشتند. در چنین شرایطی که کنترل و مدیریت اعتراضات از دست دولت خارج شده بود، مقامات کاخ سفید در صدد برآمدند تا بخشهای گسترده ای از ناتوانی خود به خصوص در زمینه اقتصادی را بر دوش جمهوریخواهان گذاشته و به مردم اعلام کنند که مخالفت کنگره با تصویب طرحهای اقتصادیشان سبب شده که کشور با چنین مشکلاتی مواجه شود. عمده اعتراض دموکراتها در این زمینه به تصویب نکردن طرح باراک اوباما برای استقراض خارجی تا آخرین لحظات بود. این طرح باعث بالا رفتن کسری بودجه امريكا میشد اما میتوانست از سطح بیکاری، فقر بیشتر مردم و همچنین تشدید بحران مالی امريكا بکاهد. طرحی که جمهوریخواهان به منظور ضربه زدن به دولت با آن مخالفت کردند و این مسئله بحران اقتصادی امريكا را شدت بخشید. در این بخش دولت باراک اوباما تا حدودی موفق بود و توانست مردم را متقاعد کند که حزب جمهوریخواه که در حال حاضر نبض کنگره را در اختیار دارد باعث عمیقتر شدن بحران شده است. پس از این موضعگیری باراک اوباما، جمهوریخواهان علیه اعتراضات اجتماعی امريكا واکنش نشان داده و مردم را مشتی اراذل و اوباش نامیدند. اریک کنتور، رهبر جمهوریخواهان مجلس نمایندگان امريكا روز هشتم اکتبر (۱۶ مهرماه) در جمع تعدادی از محافظهکاران واشنگتن گفت که «گسترش فزاینده اعتراضات اوباش» نگران کننده است. این سخنان مرد شماره دو جمهوریخواهان، دموکراتها را به این نتیجه رساند که نوک پیکان جنبش وال استریت به سمت رقیب سوق داده شده است. بنابراین در گام بعدی ابراز همدردی خود را با معترضان افزایش دادند تا از این طریق پشتوانه سیاسی برای انتخابات سال آینده ایجاد کنند. این تنها نقطه اتکاي باراک اوباما و دموکراتها برای پیروزی در انتخابات ۲۰۱۲ است. به این دلیل که آنها تاکنون نتوانستهاند مشکلی از مشکلات مردم امريكا را کم کنند و حال که میبینند فریاد اعتراضات به سمت جمهوریخواهان بلند است سعی دارند تا حد ممکن از این آب گلآلود استفاده کرده و رقیب خود را بیش از گذشته تحت فشار قرار دهند. پس از این بود که رئیس جمهور امريكا رسماً اعلام کرد که فریادها و واکنشهای معترضان را درک میکند و با آنها در این زمینه همدرد است. بنابراین گام سوم دولت برای استفاده و مصادره اعتراضات، حضور و مشارکت مستقیم در آن بود که این مأموریت در اولین گام به نانسی پلوسی، رئیس پیشین کنگره و رهبر کنونی نمایندگان دموکرات را در مجلس نمایندگان امريكا سپرده شد. تنها چند ساعت پس از اراذل و اوباش خواندن معترضان جنبش وال استریت، پلوسی طی یک سخنرانی اعلام کرد که از جنبش حمایت میکند. وی سپس با حضور در این جنبش اعتراضی از کنار مردم، آخرین پیام را به گوش جمهوریخواهان رساند که آنها برای انتخابات سال آینده که تا پیش از این جنبش، امید کمی به آن داشتند، تمام قد روبهروی جمهوریخواهان ایستادهاند. در هر صورت جنبش وال استریت که معلول جدالهای بیثمر دو حزب امريكایی بخصوص در زمینه اقتصادی بود پس از حدود دو ماه به عاملی برای مبارزات انتخاباتی بین این دو تبدیل شده است که فعلاً به نفع دموکراتها پیش میرود.
