
روز گذشته-یکشنبه- به روال سال های پیشین، «پرسش مهر» رئیس جمهور از دانش آموزان پرسیده شد تا بهترین پاسخ به این پرسش، مورد تشویق قرار گیرد. با کمی تعبیر و تفسیر و اندکی چشم پوشی، همه ما روزی دانش آموز بوده ایم و هنوز هم دانش آموز هستیم. مگر جز این است که آدمی همواره باید در مسیر آموختن باشد و همچون دانش آموزی سربه زیر از زمانه و رخدادهایش بیاموزد؟!
با این تسامح و تساهل، در این یادداشت، پنجره ای رو به مسائل اجتماعی گشوده شده و به این پرسش رئیس جمهور پاسخ داده می شود.
۱- اگر رئیس جمهور بودیم به وضعیت نابسامان اورژانس ها که درد کهنه و قدیمی مردم و بیماران است سامان داده و سه کار انجام می دادیم:
- افزایش حقوق و مزایای پزشک، پرستاران و کارمندان بخش های اورژانس.
- تزریق پزشک و پرستار به بخش اورژانس برای حل مشکل کمبود نیرو که یکی از توجیه های همیشگی اورژانس ها در بی توجهی یا به موقع رسیدگی نکردن به بیماران است.
- گماشتن ناظر ویژه برای ارزیابی عملکرد اورژانس ها.
۲- اگر رئیس جمهور بودیم با حساسیت ویژه، ماجرای اختلاس چند هزار میلیاردی را پیگیری کرده و طراحان پشت پرده آن را شناسایی و به مردم معرفی می کردیم تا التهاب افکار عمومی التیام پیدا کند.
۳- اگر رئیس جمهور بودیم به هیچ وجه اجازه نمی دادیم بخش خصوصی درمان و بیمارستان های خصوصی در نقش «پدرخوانده» با وتوی بیمه تکمیلی و افزایش نرخ تعرفه ها فشار چندبرابری به مردم بیاورند.
۴- اگر رئیس جمهور بودیم به خانواده ای با دو کودک خردسال که چهارماه است در پارک های تهران زندگی می کنند و به علت فقر، قدرت داشتن حتی یک اتاق اجاره ای را هم ندارند و در حال حاضر در پارک جنگل نازی آباد روبروی بیمارستان امیرالمومنین(ع)، کنار خیابان زندگی می کنند بدون فوت وقت کمک می کردیم.
۵- اگر رئیس جمهور بودیم عدالت را در مورد آن دسته از اطرافیان خودمان که زیر ذره بین دستگاه قضایی هستند بی هیچ توجیه و مقاومتی به اجرا در می آوردیم تا افکار عمومی معنای عدالت را صمیمانه با جان و دل درک می کرد.
۶- اگر رئیس جمهور بودیم طرح بزرگ و ضروری سبکسازی پایتخت و لزوم خروج ۵ میلیون نفر از تهران را فراموش نمی کردیم و با قاطعیت و بسیج توان همه دستگاه ها، این طرح بزرگ را که در میزان اهمیت دست کمی از هدفمندی یارانه ها ندارد به تحقق می رساندیم.
۷- رئیس جمهور محترم پرسیده است:« اگر شما رئیس جمهور بودید برای ایران عزیز چه می کردید؟». در پاسخ به این پرسش باید گفت اگر ما رئیس جمهور بودیم به حال شرایط بدتر از احتضار دریاچه ارومیه، زاینده رود و تالاب های در بستر مرگ افتاده ایران عزیز یعنی انزلی، پریشان، گندمان، هورالعظیم، گاوخونی، شادگان، بختگان، تشک و نیز، نسل های در حال انقراض حیوانات جنگلی و خود جنگل ها فکری می کردیم تا به امور محیط زیست بیش از پیش توجه نشان داده باشیم.
۸- اگر رئیس جمهور بودیم با قاطعیت تمام در برابر کارشکنی بانک ها در ارائه وام نوسازی بافت فرسوده که از ضروریات است، می ایستادیم و نمی گذاشتیم، هموطنانی که خانه های فرسوده خود را خراب کرده اند تا از نو بسازند سرگردان شوند و کاسه چه کنم چه کنم دست بگیرند.
۹- اگر رئیس جمهور بودیم به وزیر بهداشت دستور می دادیم قاطعانه، تبلیغ آشکار داروهای جنسی را در داروخانه ها که خلاف اخلاق و شرع است متوقف کند.
۱۰- اگر رئیس جمهور بودیم هیچوقت نمی گفتیم که «به جنگ فرهنگی» اعتقادی نداریم! اعتقاد نداشتن به جنگ فرهنگی که بزرگترین خطر برای از هم پاشیدن خانواده های ایرانی است دقیقا مثل انکار سفیدی برف است!