رشد واليبال ايران طي سالهاي اخير آنقدر محسوس بود كه ما حتي در تيمهاي پايهاي مثل تيم نوجوانان قهرمان و نايب قهرمان جهان شديم. تمام اين اتفاقات باعث شد تا واليبال در ورزش ايران چهره يك رشته موفق و هميشه برنده را پيدا كند. اما مدتي است كه حال و روز اين رشته پرطرفدار و پرهيجان خوب نيست. ناكاميهاي متعدد در عرصه بينالمللي در كنار نابساماني شرايط تيمهاي باشگاهي باعث شده تا زنگ خطر براي واليبال به صدا درآيد.
جوانان استارت ناكامي را زدند
روند نزولي واليبال از مهرماه سال قبل و در رقابتهاي قهرماني جوانان آسيا در تايلند آغاز شد. شاگردان ست كوويچ در ديدار پاياني نتيجه را به ژاپن واگذار كردند و به عنوان نايب قهرماني رسيدند. شايد در نگاه اول كسب عنوان نايب قهرماني آسيا چندان بد نباشد اما براي تيمي كه مدعي كسب قهرماني جوانان بود و خود را براي اين مسابقات آماده ميكرد يك شكست تمام عيار به شمار ميآمد.
البته اين ناكامي در آن زمان چندان جدي گرفته نشد و همين بيتوجهي باعث شد تا واليباليستهاي جوان ايران در مسابقات جهاني برزيل به مقامي بهتر از ششمي نرسند.
طلايي كه از كف پريد
دومين ناكامي واليبال در مسابقات آسيايي گوانگژو رقم خورد. تيم ملي واليبال ايران با هدايت حسين معدني مسابقات آسيايي را عالي آغاز كرد اما در ديدار پاياني و در يك مسابقه عجيب و غريب مغلوب ژاپن شديم تا طلاي اين رقابتها از دست برود. بعد از ناكامي معدني بود كه فدراسيون تصميم به استخدام يك مربي مطرح گرفت و در فاصله شش ماه مانده به آغاز رقابتهاي جام ملتهاي ۲۰۱۱ تهران خوليو ولاسكو آرژانتيني را استخدام كرد. مربياي كه عيار و توانايي واقعياش تا ۱۰ روز ديگر در رقابتهاي تهران مشخص ميشود.
حذف حسرت بار نوجوانان
اما شرايط نوجوانان در مسابقات جهاني آرژانتين اندكي بهتر از تيم جوانان بود. اين تيم با شايستگي هرچه تمامتر بسياري از تيمهاي مدعي را مغلوب كرد اما باخت تلخش در بازي اول مقابل اسپانيا باعث ناكامي اين تيم شد و در نهايت به مقامي بهتر از دهمي نرسيد. متأسفانه دليل اصلي ناكامي نوجوانان كم توجهي فدراسيون به اين تيم بود. بهروز عطايي در شرايطي سرمربي اين تيم شد كه سه ماه به آغاز مسابقات جهاني باقيمانده بود. بازيهاي تداركاتي خوبي هم براي اين تيم در نظر گرفته نشد تا اين نتيجه نااميدكننده رقم بخورد. مشخص نيست كه چرا فدراسيون تنها در برگزاري ديدارهاي تداركاتي براي تيمهاي جوانان و نوجوانان همت به خرج نميدهد! چرا كه از زمان حضور ولاسكو در تيم ملي بزرگسالان فدراسيون تا به حال سه اردوي تداركاتي در خاك اروپا، يك اردو در آسيا و كشور چين و دو بازي تداركاتي بسيار خوب با ايتاليا براي اين تيم برگزار كرده است. شايد اگر سرمربيان تيمهاي جوانان و نوجوانان هم به اندازه ولاسكو پرآوازه بودند فدراسيون بازيهاي تداركاتي مناسبي هم براي آنها در نظر ميگرفت.
ناكامي دانشجويان و نظاميان
ناكاميهاي واليبال به اينجا ختم نشده و درمسابقات جهاني دانشجويان چين در همان مرحله مقدماتي حذف شديم. در مسابقات نظاميان جهان هم در حالي كه در دوره قبل به عنوان قهرماني رسيده بوديم اين بار در جاي چهارم جهان ايستاديم.
زنگ خطر در ليگ
اوج مشكلات واليبال ايران به مسابقات ليگ برتر اين رشته مربوط ميشود. متأسفانه در فصل نقل و انتقالات برخي تيمهاي ليگ برتر قيمت بازيكنان را به طور كاذب بالا بردند و كار به جايي رسيد كه قراردادهاي برخي بازيكنان مطرح و معروف از رقم قراردادهاي فوتباليستها هم فراتر رفت!
افزايش سرسامآور دستمزدها باعث شد تا پيكان پرافتخارترين تيم واليبال ايران و آسيا با تصميم كارخانه ايران خودرو منحل شود تا در فاصله يك ماه به آغاز رقابتهاي واليبال باشگاههاي جهان نمايندهاي در اين مسابقات نداشته باشيم.
قبل از انحلال پيكان هم تيم خصوصي داماش به دليل اختلافات پنهان و آشكار مسئولان اين باشگاه با رؤساي فدراسيون اين تيم هم از ليگ برتر انصراف داد(و شايد انصراف داده شد!)
در كنار اين انحلال و انصرافها سازمان ليگ و فدراسيون دست به شاهكاري بزرگ زدند و به تيم واليبال تازه تأسيس گيتيپسند مجوز حضور در مسابقات ليگ برتر را دادند. اين اتفاق در حالي رخ داد كه صعود يك تيم به ليگ برتر منوط به شرايط خاصي است و از هر فصل دو تيم از ليگ دسته اول صعود ميكنند يا در نهايت هر تيمي كه قصد حضور در ليگ برتر را دارد با خريد امتياز يك تيم ليگ برتري وارد اين رقابتها ميشود اما گيتيپسند اصفهان به طور ناگهاني و از روي هوا وارد ليگ برتر شد.
وضعيت ساير تيمها هم چندان مناسب نيست. مصطفي شجاعي سرمربي تيم موفق باريج اسانس ميگويد: افزايش نجومي دستمزدها به واليبال ضربه زد. متأسفانه مشكلات ديگري هم وجود دارد. ما بعد از هفت سال تلاش به ليگ برتر راه يافتيم اما يك تيم تازه تأسيس به راحتي در ليگ برتر اعلام حضور كرد. ضمن اينكه هر فصل تيمهاي آخر در ليگ حفظ ميشوند.
متأسفانه تمامي اين حواشي باعث شده واليبال ايران اين روزها حال و روز خوبي نداشته باشد. اگرچه مسئولان فدراسيون و خصوصاً داورزني سعي دارند اوضاع اين رشته را مناسب جلوه دهند اما واقعيت اين است كه حتي خود رئيس فدراسيون هم ميداند قهرماني در رقابتهاي تهران تنها راه سرپوش گذاشتن به ناكاميهاي اين فدراسيون است. خصوصاً اينكه مدت رياست داورزني در واليبال چند ماهي است به پايان رسيده و وي براي حضور مجدد در اين رشته به شدت محتاج موفقيت است.
