بعد از گذشت نزدیک به یک ماه از ماجرای هنجارشکنی به بهانه آبپاشی در یکی از پارکهای پایتخت، هنوز هم بحث و گفت و گوها درباره این ماجرا نقل محافل و رسانههای مختلف است. این روزها برخی از صاحبنظران و کارشناسان درباره بایدها و نبایدهای وجود چنین تفریحاتی نظرات مختلفی بیان میکنند.
درتازه ترین اظهارنظرها، روز گذشته – چهارشنبه- سردار احمدی مقدم فرمانده ناجا درحاشيه توديع و معارفه رئيس پليس مبارزه با موادمخدر ناجا در جمع خبرنگاران، تفریحی به نام آب بازی را قانونی اعلام کرد. به گفته احمدی مقدم، آببازی و تفريح نبايد بستري براي هنجارشكني ايجاد كند و هنجارشکنها هم دراين بسترها سوارشده و اهداف ديگري را دنبال كنند. به تصریح فرمانده نیروی انتظامی، نباید این گونه اعتراضها را سیاسی و امنیتی کنیم و بگذاریم درهمان فضای اجتماعی برگزار شود.
جلسه دوستداران محیط زیست با اخذ مجوز
احمدی مقدم در بخش دیگری از اظهارات خود درباره رويكرد نيروي انتظامي در مورد اعتراضات زيستمحيطي در اروميه با بيان اينكه محيطزيست و دفاع از آن مسئله خوب و مقدسي است، گفت: دوستداران محيطزيست ميتوانند با اخذ مجوز جلسهاي را برگزار كنند و اين هيچ اشكالي ندارد. وي با بيان اينكه نبايد كاري كرد كه اعتراضات امنيتي، سياسي و حتي خداي ناكرده برچسب ضدانقلابي نيز بگيرد، گفت: مردم بايد از بسترهاي قانوني استفاده كنند.
آب بازی جرم نیست
«آب بازی هنجارشکنانه جرم است و آب بازی ممنوع نیست»؛ این بخش از اظهارات فرمانده ناجا شاید بهترین مصداق برای افرادی باشد که در یکماه گذشته با تمام توان و امکانات، ماجرای پارک آب و آتش را هدف قرارداده و با توسل به نقد و نظرهای غیرکارشناسی دوست و دشمن را مورد انتقاد قرار دادند.
برای تحلیل یک موضوع و یا حادثه باید تمامی ابعاد آن بررسی شود. ماجرایی که در پارک آب و آتش اتفاق افتاد، از یک طرف نیازجوانان به فضاهای تازه تفریحی را نشان داد و از سوی دیگر نبود نظارت بر اماکنی را که برای تفریح جوانان درنظرگرفته میشود پررنگتر از گذشته نشان داد.
در این ماجرا دو گروه مقصر بودند؛ گروهی که نظارتی برچگونگی اجرای اینگونه تفریحات نداشته و ندارند و گروهی که از این فرصت به بهترین شکل ممکن بهره جستند و ازاین ماجرا به عنوان ابزاری برای هنجارشکنی اجتماعی استفاده كردند.
هر چند برنامه گروه دوم یعنی هنجارشکنها بدون هیچ تردیدی تخلف بود و محکوم است، اما نبود ساز و کار نظارتی از طرف گروه اول هم جای سوال دارد و نمیتوان به راحتی از کنار آن گذشت؟!
شاید پرداختن بیش ازحد به این موضوع خود عاملی برای سوءاستفاده هنجارشکنها باشد و این تصور به وجود آید که آنها موفق بودهاند و توانستهاند دریک ماجرای ساده آن هم در یک پارک به اهداف خود دست پیدا کنند. ماجرای پارک آب و آتش با تمام حواشی خود به پایان رسید و این روزها شایسته است که نقاط ضعف و کاستیهای موجود برای بسترسازی تفریحات سالم جوانان مورد بررسی مجدد قرارگیرد.
فراموش نکنیم چنانچه فرصتهای لازم برای تفریحات جوانان و نظارت برچگونگی اجرای تفریحات فراهم باشد، دیگر نه هنجارشکنی جرئت وارد شدن به صحنه را خواهد داشت و نه جوانی قربانی این ماجراها میشود.
