مسئلهای که نه به نتیجه بازی ارتباط داشت و نه به نحوه عملکرد بازیکنان در زمین. بلکه به تکهای پارچه مربوط میشد که بسیار با ارزش و احترام است. تکه پارچهای که اهمیت وجودی آن و اینکه به دست چه کسی بسته میشود، مسئلهای بس با اهمیت است. پارچهای که تمام آن بیش از چند سانت نمیشود اما اهمیتش بسیار بالاست. نه تنها برای ما، که برای همه مردم در اقصي نقاط دنیا. قبل از برگزاری بازی تیم ملی کشورمان برابر اندونزی، آنچه ذهن اکثریت را در خصوص این دیدار به خود مشغول کرده بود، این مسئله بود که چه کسی قرار است بازوبند کاپیتانی تیم ملی را به دست ببندد. مسئلهای که اکثریت قریب به یقین یک گزینه را در این خصوص در ذهن داشتند. گزینهای نزدیک به واقعیت که فقط قرار بود نامش از زبان سرمربی تیم ملی اعلام شود. اما در کنفرانس کرش، قبل از رویارویی با اندونزی، سرمربی پرتغالی تیم ملی آب پاکی را روی دست همه ریخت و به همه ابهامات در مورد کاپیتانی تیم ملی پاسخ داد و رسماً جواد نکونام را به عنوان کاپیتان تیم ملی اعلام کرد. در حالی که انتظار میرفت با توجه به سابقه، مقبولیت و محبوبیت علی کریمی در بین بازیکنان و هواداران، این بازیکن بازوبند کاپیتانی را بر بازو ببندد.
در تاریخ تیم ملی ایران، کاپیتان همیشه بر اساس سابقه ملی انتخاب میشد و شاید تنها استثنای سالهای اخیر در این مورد بازوبند کاپیتانی با توجه به سابقه بازیکنان، در مورد علی دایی باشد که با وجود سابقه بیشتر استیلی، در حضور این بازیکن بازوبند کاپیتانی تیم ملی را به بازو میبست و این برای اولین بار بود که در یک بازی ملی که جواد نکونام و علی کریمی حضور دارند، کریمی پشت سر نکونام وارد زمین شد. مسئلهای که به هیچ عنوان خوشایند هواداران فوتبال نیست.
اینکه چرا در مقابل نفراتی چون علی کریمی و حتی فرهاد مجیدی که از همه لحاظ از جواد نکونام سرتر هستند، بازوبند کاپیتانی به دست این جوان بسته میشود، سؤال بیجوابی است که بعد از کنفرانس کرش ذهنمان را به خود مشغول کرده و بهرغم تمام کنکاشهایی که در این زمینه انجام دادهایم، به جوابی قانعکننده نرسیدهایم! علی کریمی و فرهاد مجیدی، جداً از لحاظ فنی و قدرت هدایت تیم همچون یک لیدر قوی از داخل زمین، از لحاظ محبوبیت و مقبولیت از جواد نکونام برتر هستند. خصوصاً که هنوز فراموش نکردهایم كه وي عامل اصلی حذف تیم ملی از جام ملتهای آسیا بود با آن بازی درخشانی که برابر تیم ملی کره در قطر انجام داد!
علی کریمی که تا دو ماه دیگر ۳۳ ساله میشود، اولین گل ملی خود را در فینال بازیهای آسیایی ۱۹۹۸ به کویت زد و در بازی دوستانه ۱۹ مرداد ۸۱ مقابل آذربایجان در تبریز، برای اولین بار بازوبند کاپیتانی تیم ملی را بر بازو بست. کریمی تاکنون ۱۱۵ بازی ملی انجام داده و ۳۷ گل ملی نیز به ثمر رسانده است که از هر دو جنبه بازی و گل ملی در رده سوم رکوردداران تاریخ تیم ملی است که البته اگر در چندین مقطع از تیم ملی دور نمیماند، اکنون میتوانست رکورددار بازی ملی شود. او همچنین ۱۳ مرتبه به عنوان کاپیتان تیم ملی کشورمان برای تیم ملی به میدان رفته است. البته این به غیر از سوابق او در حضور در جام جهانی و جام ملتهای آسیا و... است. اما نکونام که تا یک هفته دیگر ۳۱ ساله میشود، برای اولین بار در دی ماه ۱۳۷۸( یک سال بعد از دعوت شدن کریمی به تیم ملی) در بازی دوستانه مقابل اکوادور به میدان رفت و در سال ۸۱ در بازی مقابل تیم منتخب لیگ دانمارک در جام کارلزبرگ هنگکنگ اولین گلش را برای تیم ملی به ثمر رساند. نکونام اولین بار در بهمن ماه ۸۵ و بازی دوستانه مقابل بلاروس بازوبند کاپیتانی را بر بازو بست و تاکنون در ۲۱ بازی ملی کاپیتان بوده است. جواد نکونام ۱۱۴ بازی ملی و ۲۶ گل ملی در کارنامه دارد که از هر دو لحاظ پشت سر علی کریمی و در رده چهارم رکوردداران ملی قرار دارد، البته همانطور که اشاره شد به غیر از علی کریمی، فرهاد مجیدی هم بازیکنی است که در کنار كريمي با توجه به سابقه، محبوبیت و مقبولیتی که دارد، محقتر است برای بستن بازوبند کاپیتانی تا جواد نکونامی که هیچ معلوم نیست این فصل چهکاره بوده است!
در حالی که مجیدی و کریمی (خصوصاً بازیکن استقلال) در طول پنج هفتهای که از لیگ یازدهم گذشته، ستارههای بیچون و چرای تیمهای خود بودند!
به هر حال مسئله کاپیتانی تیم ملی چیز کوچکی نیست که بتوان به راحتی از کنار آن گذشت، خصوصاً که کاپیتان تیم ملی باید وجهه خوبی هم بین مردم داشته باشد و جدا از سابقه بازی، سابقه شیطنتهایی چون دور زدن اردوی تیم ملی و از این قبیل مسائل را نداشته باشد !جواد نکونام میتوانست کاپیتان تیم ملی باشد. اگر بازیکنان با سابقهای چون کریمی و مجیدی در تیم ملی حضور نداشتند که علاوه بر سابقه و داشتن بار فنی بالا، از لحاظ محبوبیت و مقبولیت تا به این اندازه از این بازیکن برتر و سرتر باشند. اما اينكه از بین بازیکنانی باسابقه چون کریمی و مجیدی، جواد نکونام به عنوان کاپیتان تیم ملی برگزیده میشود، سؤالی است که باید کرش و شاید هم فدراسیون کفاشیان پاسخگوی آن باشند!
