در حالی که در روزهای اخیر همه نگاهها به اخبار و تحولات منطقه و نسلکشی ایادی استکبار و آلسعود در بحرین معطوف بود و ملت بزرگ ایران انتظار تحرک بیشتر دولت برای فشار به مجامع بینالمللی جهت پایان دادن به این نسلکشی ناجوانمردانه را داشت، خبری روی خروجی خبرگزاریها و سایت ها قرار گرفت که همچون بمب فضای رسانهای و داخلی کشور را ترکاند و این خبر، چیزی نبود جز پذیرش استعفای وزیر اطلاعات از سوی رئیس جمهور که کم و بیش حواشی زیادی را در برداشت. هر چند بعدها مشخص شد اصلاً استعفایی در کار نبوده و آقای مصلحی که از ابتدای دولت نهم میثاق همراهی با دولت و خدمت به مردم را بسته است، کوچکترین خللی بر اراده او برای خدمت به نظام در سنگر وزارت وارد نشده است و خبر منتشر شده ناشی از ارادهای بوده است که توسط طیفی خاص در دولت تعقیب میشود و به تعبیر دیگر، چنین اتفاقی مطلوب جریانی است که همواره درصدد ایجاد انشقاق در مجموعه بزرگ اصولگرایان بودهاند. بازخوانی روند عزل وزیر اطلاعات و اخبار مربوط به آن نه مقصود ماست و نه طرح مجدد آن را با توجه به فضای مشمئزکنندهای که برای دوستداران انقلاب و اصولگرایی ایجاد کرده است مناسب میدانیم، اما با توجه به وضعیتی که صورت گرفته است به چند نکته اشاره میشود:
1 ـ وزارت اطلاعات یکی از حساسترین وزارتخانههای مجموعه نظام است و کوچکترین اتفاق یا خبر مربوط به آن چه بسا منشأ اخبار و اتفاقات خاص در کشور شود، به ویژه آنکه با توجه به اتفاقی که در عزل جناب آقای محسنی اژهای در پایان دولت نهم افتاد، بخشی از نگاه جامعه معطوف به آن شد که چه بسا دستهایی در دستگاه اطلاعاتیکشور است که به دنبال بحرانآفرینی و بیثباتی در نهادهای اطلاعاتی ـ امنیتی کشور میباشد. انتصاب جناب آقای مصلحی آن هم با اصرار زیاد رئیسجمهور برای پذیرش این مسئولیت، این نگاه را در نیروهای وفادار و اصولگرا تقویت کرد که رئیسجمهور در تشخیص فرد برای چنین جایگاه مهمی به خطا نرفته است، بهخصوص آنکه بین رئیس جمهور با شخص وزیر انتخاب شده یک علقههایی وجود داشت که بسیاری بر آن غبطه میخوردند. شاید هم همین روابط و علقهها بود که باعث شد شیاطین سیاسی فضای ذهنی رئیس جمهور را نسبت به شخص وزیر مشوش نمایند. بسیاری از نیروهایی که امروز در وزارت اشتغال دارند توان مدیریتی آقای مصلحی را فراتر از انتظار میپندارند و قرائت نامه مقام معظم رهبری به وزیر اطلاعات در جمع کارکنان و مدیران در صبح دیروز مؤید این برداشت است که قاطبه نیروهای وزارت در کنار تبعیتپذیری از نظر مقام عظمای ولایت برای ادامه فعالیت آقای مصلحی، شخص ایشان را فردی مجرب و کاردان در انجام وظیفه میدانند و حمایت آنها با سر دادن تکبیرهای مکرر پس از قرائت نامه حضرت آیتالله العظمی خامنهای (مدظله العالی) مؤید آن است.
قطعاً از منظر اهمیت وزارت اطلاعات برای نظام است که مقام معظم رهبری بر استمرار فعالیت جناب آقای مصلحی تأکید دارند، چراکه در تحولات سال گذشته در عرصه داخلی میتوان گفت که وزارت اطلاعات نمره قابل قبولی اخذ کرد و هر چند آن شرایط امروز از بین رفته است، ولی با توجه به برنامههای دشمنان داخلی و خارجی، هرگونه تغییر و تحول در وزارت آن هم در سطح وزیر، نه صواب است و نه عقلانی به نظر میرسد.
2 ـ ملت ایران یکبار تجربه تلخی را در وزارت اطلاعات داشته است و اگر چه اتفاقی که در دوران حاکمیت دوم خرداد در این مجموعه خدوم افتاد، در فاصله این چند سال ترمیم شده است، ولی هنوز آسیبهای آن را شاهد هستیم. چه بسا تغییر یک وزیر و اقدام نسنجیده، زمینههای سوءاستفاده فرصتطلبان را فراهم نموده و بار دیگر موجب افسوس جریان وفادار به انقلاب گردد. دشمن امروز متوسل به هر ابزاری میشود تا نظام جمهوری اسلامی را با بحران و چالش مواجه نماید. اگر در کش و قوس دعواهای بیحاصل و نسنجیده دولت، خللی در مجموعه بزرگ وزارت اطلاعات وارد شود و خدای نکرده در انجام وظایف، در انگیزه سربازان گمنام امام زمان (عج) سستی ایجاد شود، کدام مسئول میتواند پاسخگو باشد؟ وزارت اطلاعات دستگاهی نیست که اگر فلان معاون با توصیه این و آن تغییر پیدا کرد، هیچ اتفاقی نیفتد و همه چیز براساس روال منطقی خود پیش برود. اولاً؛ وزیر در تغییر و تحول و انتصابات خود باید کمال دقت را داشته باشد و ثانیاً عوامل پشت پرده که روزگاری نفوذی در این دستگاه داشتهاند اگر به جهت اختیاراتی که امروز در دولت دارند، بخواهند انتصابات را براساس میل خود انجام دهند، چه بسا مدیریت بر آن ایجاد معضل کند.
3 ـ تا امروز هر اتفاقی رخ داد با همه دلخوریهای آن باید به فراموشی سپرده شود و نظر مبارک مقام معظم رهبری مبنی بر استمرار حضور آقای مصلحی بر مسند وزارت اطلاعات را باید فصل الخطاب دانست. نه رئیس جمهور دیگر باید به خود اجازه دهد که فراتر از نظر مبارک ایشان بحثی دنبال شود و نه دیگران، فضا را با برخی اظهارنظرها ملتهب کند. تا همین جا که هزینه پرداختیم کفایت میکند. ذینفعان و معترضان به حرکت رئیس جمهور نباید زمینه دشمنشادی ملت بزرگ ایران و نیروهای اصولگرا را که دل در گرو این انقلاب، امام (ره) و رهبری فرزانه آن سپردهاند، فراهم کنند که این قطعاً گناهی است غیرقابل بخشش. دولتمردان باید بدانند اگر این روند خاتمه پیدا نکند و به گونهای دیگر توسط جریانی خاص مدیریت شود، این بار دیگر ملت ایران پاسخ این بیحرمتیها را به گونهای دیگر خواهد داد.
