دنیا حیدری
آرام و بیحاشیه، پلههای ترقی را طی میکند. دو نایبقهرمانی در لیگ، یک قهرمانی در جام حذفی و حال رسیدن به فینال جام قهرمانان آسیا. این جزئی از افتخارات مربیای است که برخلاف خیلیها، عادت به جنجال ندارد و بیسر و صدا راه قله را میپیماید.
سکوت و آرامشش بعد پیروزی برابر الهلال در ورزشگاه ملکفهد را تنها در علیپروین دیده بودیم؛ آرامشی که خشم سعودیها را شعلهورتر میکرد، اما چه میتوانستند بکنند وقتی در خانه هم برابر تاکتیکهای ابراهیمزاده سر تعظیم فرود آورده بودند!
***
شاید آن روز که سکان هدایت ذوبآهن به دستان او سپرده شد، کمتر کسی تصورش را میکرد سرمربی تازه سبز و سفیدپوشان اصفهانی که تا آن زمان در تیمهای اصفهانی دستیار بوده، تا این اندازه موفق باشد.
ابراهیمزاده برخلاف دیگر مربیان اعتقادی به تغییرات فراوان و تراشیدن خرجهای میلیاردی نداشت. اما در عوض با اعتماد به جوانانی بینام و نشان و بها دادن به آنها توانست کارنامهای درخشان برای خود و ذوبآهن دست و پا کند و دست آخر هم با کسب یک پیروزی پرافتخار در ملکفهد، رکوردها و طسمهای زیادی را شکسته و بار دیگر خودنمایی کرد. آن هم در کمال سادگی و به دور از هر گونه زرق و برقی...!
***
از همان ابتدا هم با اطمینان حرف میزد و وعده قهرمانی میداد. خیلیها بر این باور هستند که ذوبآهن شخصیت قهرمانی ندارد. به همین دلیل است که تا پای فینال میرود اما به جای قهرمان، نایبقهرمان میشود. اما ابراهیمزاده در صدد تغییر داددن این باور است که البته تا به اینجای کار که موفق بوده و توانسته به فینال برسد. آن هم فینال جام قهرمانان آسیا. رسیدن به این مرحله، کار آسانی نبود. مخصوصاً که ذوب در گروه سختی قرار داشت و برای رسیدن به مرحله نهایی، از سد حریفان سرسخت و مدعیای چون الاتحاد، بنیادکار، مس، پوهانگ، الهلال و ... گذشت. در حالی که امکاناتش قابل مقایسه با آنها نبود.
***
ابراهیمزاده بعد از شکست مس، سیگار برگ لوکا را با خود دارد؛ سیگاری که به ظن لوکا، مهره شانس سرمربی ذوبآهن است و باید آن را بکشد! این مسئله هم در نوع خود جالب است. اما بیانصافی است عملکرد خوب و عالی ذوبآهن را تنها به پای یک سیگار برگ گذاشت. تیم ابراهیمزاده در طول این بازیها، همیشه یکی از برترین تیمها از لحاظ فنی بوده که هم در دفاع و هم در حمله توانسته عملکرد قابل قبولی از خود به نمایش بگذارد و جالب اینکه ذوبآهن هرگز به بهانه سرگرم بودن به جام قهرمانان، از لیگ غافل نشد و صدر جدول لیگ را هم از دست نداده.
***
این در حالی است که در همین لیگ دهم، تیمهایی با میلیاردها خرج و جذب دهها ستاره، هرگز نتوانستند مثل ذوبآهن خودی نشان دهند و این نشان میدهد که به راستی پول همیشه کارساز نیست.
ابراهیمزاده حال بعد از سه سال دیگر برای ذوبآهن حکم یک سرمربی معمولی را ندارد «من سه سال است در ذوبآهن مربیگری میکنم و بازیکنان تیم مانند فرزندانم هستند. اینجا همه برای موفقیت کمک میکنند و همیشه به تیمم و فرزندانم اطمینان داشته و دارم و میدانم آنها میتوانند جام قهرمانی را به دست آورند. جامی که دیگر متعلق به ذوب نیست و برای کل ایران است.»
***
سربازان ابراهیمزاده 90 دقیقه دیگر میتوانند جام قهرمانی را در دستان خود بگیرند؛ جامی که آخرین بار پاس، سال 71 آن را لمس کرده بود و بعد از آن دیگر دست نمایندگان ایران، بدان نخورده بود و ابراهیمزاده همچنان به این باور است که تیمش توانایی تکرار خاطره سال 71 را دارد. «ما توانایی انجام هر کاری را داریم. اینها که ما میگویم ایران است، نه صرفاً ذوبآهن. فقط باید بخواهیم و از داشتههایمان بهترین استفاده را بکنیم. ذوبآهن خواست و توانست و این تنها گوشهای از تواناییهای بچههای ایران است.
البته بازی سختی داریم منکر نمیشوم، چراکه تیمی که تا اینجا بالا آمده، از لحاظ فنی در شرایط خوبی قرار دارد اما ذوبآهن برای حضور در جام باشگاههای جهان باید قهرمان جام قهرمانان آسیا شود.»
