
دکتر احمدی نژاد در آخرین روز از فروردین ماه سال جاری و همزمان با روز پرستار در سخنانی خطاب به وزیر بهداشت استخدام 23 هزار پرستار را ابلاغ شفاهی کرده و به ایشان گفت: «شما میتوانید آگهی استخدام 23 هزار پرستار را از فردا اعلام کنید». پس از این سخنان، تازه دعوای دولت و مجلس بر سر امکان یا عدم امکان استخدامی در این سطح شروع شد. این ابلاغ شفاهی که در آن جلسه با تشویق حضار روبهرو شده بود آنقدر سخت به نظر میرسید که دو هفته بعد، اعظم گیوری (رئیس دفتر پرستاری وزارت بهداشت)، گفت: «قطعاً امکان استخدام یکباره 23 هزار پرستار طی یکسال وجود ندارد، وزارت بهداشت حداکثر میتواند سالی 6هزار نیروی جدید استخدام کند که اگر همه این ظرفیت به پرستاران داده شود، استخدام 23 هزار پرستار حداقل چهار سال طول میکشد». تذکرات و استدلالهای مکرر نمایندگان نیز در خصوص غیر ممکن بودن چنین استخدامی، بحث داغ آن روزهای بهارستان نشینها شده بود. از ابلاغ شفاهی آن روز رئیس جمهوری تا کنون با پیگیریهای مکرر پرستاران و پوشش رسانهای صدا و سیما و سایر رسانهها موضوع استخدام پرستاران تبدیل به عاملی برای تخطئه مسئولان دولت و مجلس شده بود.
در این بین رسانههای بیگانه نیز با تبلیغات رسانهای تلاش کردند تا ضمن ایجاد اختلاف بین دولت و مجلس، تصمیمات دولتمردان و به خصوص رئیسجمهور را خلقالساعه و از روی احساسات لحظهای بیان کنند. هیئت دولت چند روز پیش در نشستی استثنائی، مشاوران جوان را به عنوان میهمانهای ویژه، دعوت کرده و با حضور آنها جلسهای تشکیل داد.
یکی از مهمترین مسائل قابل ذکر در این جلسه که متأسفانه همانند مورد قبل میتواند موجبات درگیریهای متعدد درون و برون سازمانی را ایجاد کند، پیشنهاد احمدینژاد برای استخدام 2هزار مهندس راه و ساختمان به جای درخواست- 200 نفری بهبانی بود. این بار نیز اگرچه تشویق حضار لحظات شادی را برای حاضران در جلسه فراهم آورد، اما متعاقب صحبتهای فروزنده مبنی بر سستی وزیر راه و همکارانش برای جذب 200 نفری که معاون توسعه منابع انسانی ریاست جمهوری اجازه استخدام داده بود؛ این سؤال در اذهان تداعی میشود که آیا در بقیه جلساتی که بدون حضور مدعوین خاص توسط دولتیها برگزار میشود و از صدا و سیما پخش نمیگردد نیز همینگونه در مورد مسائل مختلف تصمیمگیری و تصمیمسازی میشود؟! خوشبختانه این بار احمدی نژاد با پیشنهاد برگزاری آزمون سراسری و انتخاب افراد نخبه فرصت زمانی خاصی برای این استخدام فراهم نکرد و بنابر این تبعات کمتری در انتظار دولت خواهد بود.
تصمیماتی از این دست میتواند باعث ایجاد توقع از شخص اول دولت شود، لذا ممکن است پس از این در هر نشستی جمعی از حضار، درخواستی از ایشان داشته و به نحوی تلاش کنند دستوری شفاهی از رئیس جمهور بگیرند، در این صورت ناتوانی کارشناسان و مسئولان مربوطه در اجرای دستورات خلقالساعه رئیسجمهور میتواند موجبات نارضایتی مردم از دستگاههای مختلف را فراهم کند. همچنین تصمیمات دولت فاقد کار کارشناسی و عقبه فکری نشان داده شده و تنها تصمیمگیر همه عرصههای کاری دولت دهم را شخص احمدینژاد نشان خواهد داد، نه یک گروه کاری متشکل از مدیران و کارشناسان مختلف و دستآخر اینکه ایجاد شائبه ناهمخوانی و تفرق در تصمیمگیریهای درون دولتی ایجاد میکند که بسیار به ضرر دولت و ملت است.