دکتر شهرام محمدی، جرمشناس در این خصوص میگوید: از لحاظ جرمشناسی مجازات دو هدف به دنبال خود دارد؛ یکی پیشگیری خصوصی و دیگری پیشگیری عمومی.
این استاد دانشگاه ادامه میدهد: در پیشگیری خصوصی وقتی فرد به خاطر جرمی که مرتکب شده است، مجازات میشود، این موضوع باعث شده تا افراد دیگر با آگاه شدن از نوع مجازات خود بزهکار متنبه شوند و مرتکب جرم نشوند، اما بعد پیشگیری عمومی که متأسفانه حلقه مفقود، در قوانین ماست کمتر، مورد توجه قرار گرفته است.
این جرمشناس اظهار میدارد: همانطور که در پرونده «امید» با آن مواجه هستیم، پدر و مادر اختلاف شدیدی با یکدیگر داشته و از رسیدگی به او غافل شدهاند.
متأسفانه امروز با به وجود آمدن برخی نهادهای عمومی و خصوصی در جامعه ما پدر و مادرها به جای اینکه نظارت و مراقبت بیشتری نسبت به فرزندان خود داشته باشند از مسئولیت خود شانه خالی میکنند و فکر میکنند این نهادهای آموزشی میتوانند جای آنها را پر کنند اما در اصل این چنین نیست.
دکتر محمدی با اشاره به اینکه کشور ما در مسیر ترانزیت مواد مخدر است، میگوید: این موضوع باعث شده تا آمار معتادان افزایش یابد و از آنجایی که اعتیاد مقدمه ارتکاب تمامی جرائم است، معمولاً افراد معتاد بهراحتی مرتکب جرائمی مثل قتل و تجاوز میشوند، به همین خاطر ما علاوه بر مجازات باید به پیشگیری نیز توجه خاصی داشته باشیم چرا که بدون پیشگیری، مجازات هرچه سختتر و شدیدتر باشد نمیتواند اثر واقعی در کمتر شدن آمار جرم و جنایت باشد.
