راه توبه سیاسی باز است اما ...

توبه به معنای بازگشت یکی از موضوعات بسیار مهم و مورد تأکید در آموزه‌های دینی است. کسانی که به هر دلیلی از مسیر بندگی و عبادت حضرت حق خارج شده و به گناه آلوده می‌گردند، چنانچه متوجه خطا و انحراف خود شوند، راه بازگشت به طریق بندگی برای آنان باز بوده و خداوند وعده داده در صورت توبه کردن آنان را بپذیرد و از گناهان آنها بگذرد. ناامیدی از درگاه حضرت حق و مأیوس شدن از رحمت الهی، خود گناه بزرگی است. بنابراین همواره باب توبه باز بوده و سفارش شده تا انسان گنهکار فرصت دارد توبه کرده و به سوی خداوند قادر متعال باز گردد. البته برای پذیرش توبه شروطی وجود دارد، صرفاً با گفتن یک استغفرالله کار تمام نمی‌شود. مهم‌ترین شرایط توبه، متنبه شدن گنهکار می‌باشد. کسی که گناهی کرده و اشتباهی مرتکب شده باید بفهمد که اشتباه کرده و به بیراهه رفته و با نیتی پاک و خالص تصمیم بگیرد از راه به اشتباه رفته بازگردد و دیگر آن امور اشتباه را تکرار نکند. شرط دیگر برای پذیرش توبه جبران است. کسی که نماز نخوانده و روزه نگرفته، باید پس از توبه قضای آنها را به‌جای آورد. کسی که مال مردم را خورده و حق‌الناس برگردنش می‌باشد باید حقوق مردم را برگرداند. کسی که به بیت‌المال دست‌اندازی کرده باید این حقوق را به بیت‌المال برگرداند. کسی که با مال حرام، جسم و بدن خود را پروار کرده باید با تحمل سختی‌ها و ریاضت‌ آن گوشت‌های از حرام روییده را آب کند. در این صورت است که خداوند توبه‌پذیر است و آن بنده گنهکار را به واسطه گناهانی که کرده مورد بخشش قرار می‌دهد. در فضای سیاسی کنونی کشور، برخی از گنهکاران سیاسی به دنبال توبه سیاسی هستند. آنان باید بدانند که وقتی خداوند توبه‌پذیر است، به طور قطع نظام سیاسی ولایی نیز توبه سیاسی گنهکاران سیاسی و کسانی را که به هر دلیل به بیراهه رفته و خطا کرده‌اند می‌پذیرد. آنان نباید نسبت به این موضوع ناامید باشند و به همین دلیل بر مسیر اشتباه خود پافشاری کرده و آن را ادامه دهند. اما برای پذیرش توبه سیاسی نیز شروطی وجود دارد، اولین شرط آن همان تنبه و بیداری از خواب غفلت است. فردی که می‌خواهد توبه کند باید اعتراف کند که اشتباه کرده و به بیراهه رفته و اکنون می‌خواهد مسیر حرکت خودش را اصلاح کند. شرط دیگر اینکه باید جبران خسارت نماید. اگر با اشتباهات سیاسی‌‌ای که مرتکب شده به مردم و نظام سیاسی خسارت‌هایی وارد شده، آن را جبران نماید. تلاش برای جبران خسارت و اعتراف به اشتباهات، نشانه‌ای از صداقت و داشتن نیت خالصانه در توبه سیاسی است. کسانی که در حوادث پس از انتخابات و فتنه‌ای که ایجاد گردید، نقش داشته و اکنون می‌خواهند خود را در مسیر نظام اسلامی و انقلاب و خط امام و رهبری قرار دهند، باید صداقت خود در این بازگشت و توبه سیاسی را به اثبات برسانند. آنان باید با صدای بلند اعتراف به اشتباه کرده و در پی جبران خسارات وارده مادی و معنوی برآیند. کسانی که با یک دروغ بزرگ مدعی تقلب در انتخابات شدند و برخی از مردم را نسبت به نظام اسلامی بدین ساختند، ظلم بزرگی مرتکب شده و در حق نظام جفا کردند. این ظلم بزرگ را باید تلاش کنند حتی‌المقدور با ابراز ندامت و پشیمانی، با اعلان برائت از این حرکت، با روشنگری برای هواداران فریب‌خورده با پوزش خواهی از نظام و عذرخواهی از ساحت ملت بزرگوار ایران جبران نمایند.
کسی که خود و گروه متبوعش با تمام توان در به صحنه آوردن موسوی فتنه‌گر نقش داشته و با مصاحبه و اعلامیه، موسوی را در تمامی ادعاهای دروغینی که داشته یاد کرده، ‌ همراه در فتنه‌ای که به راه افتاد سهیم هستند و اکنون اگر بخواهند توبه سیاسی کنند، باید تلاش کنند تا حقوق ضایع شده از مردم و نظام اسلامی تا حدودی جبران گردد. همانطور که یک انسان گنهکار خود را در پیشگاه حضرت حق، خجل و شرمنده می‌بیند و تلاش می‌کند گذشته را جبران کند، کسانی که به دنبال توبه سیاسی هستند، باید به جای طلبکاری و منت‌ گذاشتن بر سر نظام اسلامی و مردم، در پیشگاه ملت و نظام، خود را شرمنده و خجالت‌زده کرده و صادقانه و خالصانه تلاش کنند تا بخشی از اشتباهات خود را جبران کرده و دیگر آن اشتباهات را تکرار نکنند. بدیهی است که چنین توبه‌ سیاسی را نظام اسلامی براساس اصل رأفت اسلامی و ملت بزرگوار ایران می‌پذیرد و در غیر این صورت، همانطور که خداوند وعده عذاب به گنهکاران و مجرمین داده، گنهکاران سیاسی نیز باید منتظر رفتن پای میز محاکمه و اعمال مجازات طبق قوانین باشند.