
مهدی یزدانی - آغاز سال تحصیلی جدید همچون سال های گذشته سبب ایجاد ترافیک سنگین جمعیتی در مترو تهران شده و از این وسیله حمل و نقل عمومی یک «کمپوت انسانی» ساخته است!
به گزارش «جوان»، این روزها اوضاع ایستگاههای مترو رو به وخامت گذاشته است؛ تا از پلهبرقیهای ایستگاه پایین میآیی، با انبوه جمعیتی روبهرو میشوی كه به انتظار آمدن قطار به ساعتهایشان نگاه میكنند. از دیدن این همه مسافر یكه میخوری اما به روی خودت نمیآوری و تو هم یكی از آنان میشوی. اما وقتی چشمتان به جمال مترو روشن میشود، واقعاً میترسی! واگنهایی كه مانند قوطی كنسرو مالامال از مسافر پر هستند و مسافرانی كه مانند ماهی ساردین فقط راهی برای نفس كشیدن دارند! از دیدن این منظره، خیلیها عطای مترو را میخواهند به لقایش ببخشند، اما چه میشود كرد؟ پس باید هر طور شده سوار شوند.
حالا میرسیم به لحظه حساس ماجرا، یعنی پیدا شدن سوارهها و سوار شدن پیادهها. در اینگونه مواقع نیروی بدنی واقعاً كارگشا است. با بسته شدن در، حكایت به سوی ایستگاه بعدی حركت میكند. خب، شاید تا اینجای داستان را سالهای قبل هم دیدهاید اما نه به شدت امسال. ولی رویدادی مهم در بین راه رخ میدهد؛ این كمپوت انسانی، نرسیده به ایستگاه و درون یكی از تونلهای تاریك توقف میكند و بعد از 10 دقیقه، لكوموتیوران به وسیله بلندگو از همه عذرخواهی میكند و میگوید:«به علت ترافیك خطوط، مجبور به توقف در خارج از ایستگاه شدهایم.»
10 یا 15 دقیقه دیگر هم به همین منوال سپری میشود، یعنی در 20 یا 25 دقیقه یك فاصله زمانی پنج دقیقهای را طی كردهای و هنگامی كه به ایستگاه بعدی میرسی، باز همان آش و همان كاسه، البته در برخی از موارد هم با عرض پوزش در ایستگاه نمیایستند، حالا چرا اینطور شده است، ما هم مثل شما نمیدانیم. فقط چیزی كه ذهنمان را مشغول كرده این است كه اگر ترافیك خطوط زیاد است لابد به دلیل تعدد متروهاست. اگر این فرضیه را بپذیریم، قبول میكنیم كه حركت متروها كند میشود، ولی در عوض مسافران جای بیشتری خواهند داشت، اما این چیزی كه ما میبینیم یك چیز دیگر است؛ متروها دیر به ایستگاه میآیند و آنقدر پر میشوند كه از ازدحام جمعیت در حال انفجارند.
به گفته کارشناسان حمل و نقل شهری، مشکلات مالی و کمبود اعتبارات مترو از مهمترین دلایل ناکافی بودن قطارهای راه آهن شهری است که سبب ایجاد ترافیک سنگین جمعیتی شده است. طبق اظهارات این کارشناسان، راهکار کاهش این ترافیک، افزودن بر تعداد قطارهاست؛ اقدامی که در وهله نخست به بودجه نیاز دارد.