به گزارش خبرنگار جوان،دکتر عزیز نوکندی در خصوص معضلاتی مثل آزار و اذیت به زور میگوید: «معمولاً افراد آزارگر از لحاظ روانی حالت بسیارخطرناکی دارند. اکثر این افراد بیماری روانی دارند یعنی جنون ندارند و فقط از ارتکاب جرائمی مثل آزار و اذیت دیگران لذت میبرند. به نظر من باید از دوران کودکی از افراد تست روانشناسی گرفته شود تا آنها شناسایی شوند و کنترل شوند مثل سایر کشورها اینگونه افراد واقعاً بیمارند و قصد انتقامجویی از اجتماع دارند.» وی ادامه میدهد: «قرار نیست اگر کسی زن، خواهر یا مادرش مورد آزار و اذیت قرار گرفته از بیگناهان انتقام بگیرد. در اروپا بالاترین مجازات بعد از ارتکاب قتل برای کسانی است که به زور افراد دیگر را مورد آزار و اذیت قرار میدهند و جوامع نسبت به این اشخاص به شدت عکسالعمل نشان میدهند. اینگونه افراد به شدت ضداجتماعی هستند و روحیه مجرمانه دارند و نمیخواهند خودشان را با قوائد و قوانین جامعه تطبیق دهند چون ناسازگارند.» این وکیل دادگستری در خصوص ادعای اینگونه مجرمان که مدعی هستند در کودکی مورد آزار و اذیت قرار گرفته و قصد انتقامگیری دارند، اظهار میدارد: «باید از اینها سؤال کرد اگر تو را یک مرد یا پسری مورد آزار و اذیت قرار داد، چرا باید از زنان بیگناه انتقام بگیری، چرا نباید به سراغ فرد اصلی بروی؟ این حرفها معمولاً برای توجیه کردن رفتارهای بد و ناشایست آنهاست.» دکتر نوکندی در خصوص اعدام امثال «چشم آبی» میگوید: «ما نمیتوانیم اینگونه جرائم را که به ندرت از سوی افراد بیمار در جامعه اتفاق میافتد از بین ببریم و بعد هم نمیتوانیم این مجرمان را بدون مجازات در جامعه رها کنیم، همانطور که در تمام دنیا این افراد به سختی مجازات میشوند.»
این جرمشناس ادامه میدهد: «اینگونه افراد باید شناسایی و از کودکی مورد آزمایشهای روانشناسی قرار گرفته و تحت درمان و کنترل اجتماعی قرار بگیرند.»
وی در هشدار به خانوادهها اظهار میدارد: «اول باید خانوادهها را موقع خارج شدن از خانه و سوار شدن بر وسایل نقلیه و گفتوگو با افراد مختلف از خطراتی که ممکن است آنها را تهدید کند آگاه ساخت، حتی باید گفت موقع صحبت با مردان غریبه به طرز رفتار و صحبتهای آنها به دقت بنگرند چون بعضی مواقع میتوان از حرکت و رفتار به سوءنیت اینگونه افراد پی برد، همچنین باید به زنان و دختران خانواده گفت که به هر مکانی نروند و هر صحبتی را با افراد بیگانه در میان نگذارند، مخصوصاً دختران فراری موضوع فرار خود را به افراد مختلف بازگو نکنند نمیگویم اکثر بلکه میگویم تعداد کمی ممکن است سوءاستفاده کنند.»
نوکندی در خصوص نقش تعدادی از آسیبدیدگان در وقوع اینگونه جرائم میگوید: «برخی از زنان و دختران با پوشیدن لباسهای نامناسب و آرایشهای آنچنانی و نحوه رفتار باعث میشوند تا طرف مقابل را تحریک کرده و از سوی اینگونه افراد مورد سوءاستفاده قرار بگیرند.»
وی در خصوص نحوه برخورد با قربانیان این گونه جنایت اظهار میدارد:« باید خسارتی که به افراد بزه دیده وارد میشود جبران شود. مثلاً در خصوص دختران باید مهریه آنها پرداخته شود یا خسارت پسران داده شود، اما معمولاً چون مجرمان تمکن مالی ندارند، هیچ خسارتی پرداخت نمیشود. در ضمن باید افراد بزهدیده را به اردوهای فرهنگی و مذهبی برد و از لحاظ رواشناسی آنها را تحت درمان قرار داد.»
