محسن جعفری
وقتی صادق گودرزی روی تشک رفت انگار همه میدانستند که او یک بازنده است. نای کشتی گرفتن نداشت؛ نه زیری نه رویی و نه...
چه برسر کشتیگیران ما آمده است؟ این سؤال اکثر مردم در این روزهاست.
از راننده تاکسی گرفته تا قصاب و بقال میگویند کشتی دیگر مثل قدیم نیست.
وقتی سرمربی تیم دیگر گوش شنوایی ندارد و همه قبل از مسابقات دم از شرایط خوب بزنند و دو ماه مانده به مسابقات جهانی مسکو تمامی سایتها لیست نفرات اعزامی را بدانند و کشتیگیران قبل از اعلام اسامی ساک خود را بسته باشند درست است که بگویند کشتی دیگر مثل قدیم نیست!
«تقوی» به اردو دعوت میشود چون قهرمان سال گذشته جهان بود. چطور از تقوی انتظار قهرمانی دارند وقتی حتی او با یک حریف قدر تنه به تنه نشده است. در یک تورنمنت معتبر در طول یکسال گذشته هم شرکت نکرده و وقتی کادر فنی در اعزام به تورنمنتها، مسابقات نازل را انتخاب میکند، باید تاوان چنین تصمیماتی را داده و پاسخگو باشد.
احسان لشکری قهرمان جام موحد و حبیبی میشود اما مقابل حریف رومانیایی در همان دور اول شکست میخورد و حریف بلغار او که در دور سوم جام موحد و حبیبی حذف شده بود میآید و قهرمان جهانی مسکو میشود.
اگر روسها امروز میآیند و قهرمان جهان در آزاد و فرنگی میشوند مهمترین دلیلش وجود مسابقات انتخابی در تیم کشتی آنهاست. برای مثال «آلن گاگایوف» که فینال وزن 66 را برگزار کرد، سال گذشته در دانمارک حضور نداشت و «ژوکایف» به دانمارک رفته و اتفاقاً نایب قهرمان جهان هم شد ولی مقام دومیاش دلیل کشتی گرفتن او در جهانی مسکو نبود و گاگایوف با برتری برابر ژوکایف در مسابقات قهرمانی کشور به مسکو آمد و نتیجه هم گرفت.
در یک دهه گذشته کشتی فرنگی روند رو به رشدی داشته اما امسال که با این همه سرمایهگذاری و توجه و اردوهای بلند مدت کشتیگیران عازم مسابقات شدند واقعاً باید اینچنین نتیجه میگرفتند؟ شاید به واقع حمایت بیدریغ فدراسیون و عدم دغدغه از هر لحاظ دلیل این نزولها باشد. چرا کشتی ایران نباید از تمام ظرفیتها مانند روسیه برای رسیدن به موفقیت استفاده کند؟ درست است که مسابقات در خاک روسیه برگزار میشود، اما کادر فنی باید واقع بینانه به این نتایج نگاه کند. به واقع انصراف نعمتپور از دیدار برابر حریف صهیونیستی بهترین بهانه را به بنا داد تا حال بتواند آزادانه سخن بگوید. ولی غلام رضا محمدی چه بهانهای میآورد. پیری کاپیتانش! یا نبود یزدانی؟ شاید هم عدم انگیزه کشتیگیران! باید قبول کرد که کشتی ما از آسیا گذشته ولی در همان لب مرز مانده و توانش فقط گذشتن از آسیاست نه حتی یک قدم جلوتر.
