. نکته مهم در این بین آن است که حقیقتاً جامعه ما از آسیبهای سلاح سرد صدمه دیده به گونهای که بازتابهای این آسیبها عموماً متوجه اقشار پایین جامعه است که هرگز التیام نخواهد یافت.
اینکه به درستی برای حل این معضل باید تدبیری اندیشیده شود از یک سو به عهده قانونگذار و از دیگر سو متوجه مجریان قانون است.
«جوان» تلاش کرده است در سلسلهگفتوگوهای خود با کارشناسان آسیبهای اجتماعی سلاح سرد را بازکاوی کند. شانزدهیمن بخش از این گفتوگو با اللهیار شکاری دادیار جنایی تهران در پی میآید:
اللهیار شکاری دادیار جنایی تهران در خصوص استفاده از سلاح سرد در بین مجرمان با گریزی به تصویب قانون قاچاق اسلحه و مهمات مصوبه 1350 میگوید: «قانونگذار در بیست و سوم بهمن ماه سال 50 قانونی در خصوص قاچاق و حمل و فروش سلاح گرم به تصویب رساند که به موجب آن مجازاتی از قبیل اعدام و زندان از سه تا 15 سال برای متخلفان در نظر گرفته شد، البته این قانون تبصرههایی نیز داشت مثلاً واردکنندگان قانونی که دارای مجوز بودهاند از این قانون مستثنی بودند.»
وی ادامه میدهد: «اما در آن موقع در خصوص حمل و تولید و توزیع استفاده از سلاح سرد قانونی نداشتیم تا اینکه شیوع استفاده از سلاح سرد در بین مجرمان مخصوصاً سارقان و زورگیران از یک طرف و جرم نبودن حمل و استفاده از سلاح سرد از یک طرف باعث شد تا اینگونه مجرمان به راحتی بتوانند به اهداف شوم خود برسند به نحوی که آنها برای تصاحب یک کیف پول که گاهی حتی پول اندکی نیز در آن بود مرتکب قتل و جنایت میشدند.»
دادیار جنایی پایتخت اظهار داشت: « این موضوع باعث شد تا قانونگذار تبصره 22 ماده یک قانون تشدید مجازات حمل اسلحه را اصلاح کند و از آن زمان استفاده از سلاح نیز در چارچوب این قانون قرار گرفت.»
این مقام قضایی ادامه میدهد: «در تعریف سلاح سرد میتوان گفت هر وسیلهای که تیغه تیزی دارد، پس از این موضوع اسلحه سرد و گرم نیز در قانون تعریف شدند و بعد هم طبق قانون برای استفاده از سلاح سرد که شامل چاقوهای متعارف یا غیرمتعارف میشد بر حسب نوع جرم مثل قتل یا ضرب و جرح و ترساندن مانند قانون استفاده از سلاح گرم مصوب سال 50 مجازات تعیین شد.» شکاری ادامه داد: «طبق قانون استفاده غیرمجاز و مجرمانه از انواع افشانههای بیهوشی و فلفلی و ... و استفاده از شوکرها نیز جرم تلقی شده و با استفادهکنندگان آن برخورد قانونی میشود.»
وی با وجودی که این تقسیمبندی و نوع مجازاتی را که قانونگذار تعیین کرده مثبت ارزیابی میکند اما معتقد است: «باید این موضوع مورد توجه قرار گیرد، درست است که استفاده از انواع چاقو در درگیریها و اعمال مجرمانه میتواند مرگآفرین باشد اما اگر کسی به زنجان برود و برای خانهاش و ابزار کارش چاقو تهیه کند و هدفش نیز مجرمانه نباشد مأمور میتواند او را به جرم حمل سلاح سرد بازداشت و با تشکیل پرونده تحویل مراجع قضایی بدهد همچنین باید تولیدکنندگانی که هدفشان ساخت اینگونه لوازم برای کار و انجام مایحتاج مردم است را نیز در قانون جدید مورد نظر داشت.»
شکاری میگوید: «اگر قرار است این قانون تصویب شود باید همه جوانب در چارچوب قانون روشن و مشخص شود تا مجرمان واقعی به مجازات برسند.»
وی در خصوص علت گرایش به انواع سلاح سرد در بین نوجوانان و جوانان اظهار میدارد: «اول باید این نکته را روشن کرد که علت استفاده از سلاح سرد به جای سلاح گرم چیست. حمل سلاح گرم به آسانی میسر نیست، چه از لحاظ قانونی و چه از لحاظ قیمت و نحوه تهیه کردن آسان نیست در ضمن موقع استفاده به خاطر صدای ناشی از آن معمولاً افراد زود لو میروند اما در سلاح سرد این مشکلات وجود ندارد یعنی راحت میتوان آن را حمل کرد و تا زمانی که از آن در اعمال مجرمانه استفاده نشده باشد نمیتوان با حامل آن برخورد قانونی کرد و از همه مهمتر احتمال کشته شدن فرد در تیراندازی بیشتر از ضربه زدن با سلاح سرد است، البته اگر در نقاط حساس بدن ضربه وارد نشود.»
وی در خاتمه میگوید: «با توجه به انواع جرائمی که امروزه شاهدیم بیشتر جرائم توسط افراد مجرم با سلاح سرد انجام میگیرد، پس بهتر است این قانون هر چه زودتر به تصویب رسیده و اجرایی شود.»
