رضا فرخی - گیم نت ها که روزانه پذیرای تعداد قابل توجهی از افراد به ویژه جوانان و نوجوانان است، این روزها به پاتوقی برای قمار تبدیل شده است!
به گزارش «جوان»، شرط بندی و قمار یکی از ناهنجاری های دینی و اجتماعی است که علاوه بر حرمت در احکام دینی، همواره در جامعه ایرانی هم مضمون و ناپسند شمرده می شود .
در حقیقت، از دست دادن اموال و به دست آوردن سرمایه بدون زحمت و وارد آوردن خسارت به دیگران تنها یکی از مسائلی است که باعث شده شرط بندی در اسلام و جامعه ما به عنوان یک امر خلاف و زشت معرفی شود. طی یکسال گذشته سوژه قمار قماربازان از پاسور، شطرنج و تخته تغییر صوری یافته و به قول این افراد، مدرن شده است.
در گذشته قماربازها همیشه این کار را پنهان از چشم دیگران انجام می دانند چرا که جامعه ایرانی به این افراد به عنوان افرادی لاابالی و سربار اجتماع نگاه می کرد و کماکان می کند.
فرد قمار باز نه تنها کار تولیدی انجام نمی دهد بلکه در بسیاری از مواقع باعث از بین رفتن سرمایه و هدر رفتن سرمایه های اقتصادی و اجتماعی است.اما موضوع قابل توجه، تیپ و نوع افراد قمار باز در گذشته بوده است که همیشه به عنوان لمپن های جامعه مطرح بوده اند وحتی نوع رفتار و شخصیت آنها با دیگران تمایز داشته؛ به نوعی که از دیگر افراد جامعه قابل تشخیص بودند.
ورود نوجوانان به جرگه قماربازها
اما نسل جدیدی قماربازی وشرط بندی دیگر مانند گذشته نیست بلکه هم مکان این شرط بندی متفاوت شده وهم افرادی که قمار می کنند. برای درک بهتر این موضوع کافیست سری به گیم نت ها بزنیم تا ببینیم جوانان و نوجوانان چگونه بر سر بازی رایانه ای شرط های کلان می بندند و سرمایه های خود و والدین را به آسانی خرج می کنند و از سوی دیگر سرمایه گران سنگ زمان را پشت رایانه های گیم نت ها هدر می دهند. بازی هایی مانند کانتر و یا فیفا(pes) از جمله بازی هایی هستند که به دلیل آن که با استفاده از کارت های شبکه می توان از آنها به صورت چند نفره وهمزمان استفاده کرد به صورت مشترک و چند نفره بر سر برد و باخت در آن ها شرط بندی می شود.
قمار رایانه ای و تقویت روحیه برنده شدن به هر قیمت!
مهدی سعیدی روانشناس در مورد آسیب های روانی ناشی از قمار رایانه ای به گزارشگر «جوان» گفت: تکرار شرط بندی و اصرار براین کاربه ویژه در بازی های رایانه ای به تدریج سبب به وجود آمدن روحیات خاصی در افراد می شود که یکی از آنها میل شدید افراد به برنده شدن به هر قیمت است! این موضوع باعث می شود که افراد به سمت استفاده از حقه ها و حیله های جدید سوق پیدا کنند که همین موضوع باعث به وجود آمدن جرم و بزه در آن ها می شود.
از سوی دیگر ناکامی های متعدد وشکست های پیاپی باعث به وجود آمدن افسردگی در افراد و درنتیجه انزوای آنها از جامعه می شود که این آغاز بحران های روانی دیگری در آنها خواهد بود. وی همچنین معتقد است که اعتیاد تدریجی به این بازی ها باعث می شود که آنها به این بازی ها به عنوان دوست مصنوعی خود نگاه کنند که این موضوع سبب فاصله گرفتن از رفتار استاندارد اجتماعی، عدم پاسخگویی به انتظارات اجتماعی و درنهایت ناکارآمدی اجتماعی آنان می شود.
گسترش خرافات و شانس گرایی نتیجه قمار رایانه ای
این روانشناس درباره تبعات اجتماعی این رفتار غیر معمول معتقد است که این رفتار نا بهنجار و حرام تاثیر منفی خود را به تدریج در جامعه هم نشان خواهد داد زیرا در صورت گسترش این رفتار در جامعه، میل به کسب سرمایه از راه غیرمشروع و بدون زحمت در جوانان گسترش پیدا خواهد کرد وهمین موضوع حتی سبب به وجود آمدن بزه های دیگری همچون سرقت هم می شود. از طرف دیگر به دلیل گسترش این بازی ها و مهم بودن برد و باخت و به ویژه نقش شانس در شروع و خاتمه آن ها باید منتظر گسترش خرافات در جامعه هم باشیم.
دکتر مهدی احدی-متخصص اعصاب و روان- نیز در این باره به «جوان» گفت: عادت کردن به شرط بندی رایانه ای به دلیل هیجان بالا و غیراستانداردی که در بازیکن ایجاد می کند به مرور، فرد را دچار عصبیت کرده و از شخصیت او یک شخصیت عصبانی و فوق هیجانی می سازد که خیال می کند هر لحظه ممکن است ببرد یا ببازد!
فرصت طلب ها پول به جیب می زنند
در بطن این ماجرای تلخ، بعضی افراد فرصت طلب با تحریک افراد مبتدی سعی می کنند که با آنها شرط بندی کنند و از این راه پول کلانی را به جیب می زنند. در بعضی اوقات که طرف بازنده قادر به پرداخت شرط نیست بین دو این قمارباز دعوا و نزاع صورت می گیرد. در این بین، نکته قابل تامل این است که قماربازان جدید رایانه ای نه مانند گذشته، لمپن های محله هستند و نه قمربازان حرفه ای که دائم به دنبال تیغ زدن دیگران بودند بلکه بسیاری از آنها نوجوانان کم سن و سالی هستند که اسیر این شرط بندی ها شده اند.
پول توجیبی ها جواب نمی دهد، آنها قرض می کنند!
این در حالی است که بسیاری از نوجوانان و جوانانی که به این گیم نت ها رفت وآمد می کنند اظهار کرده اند که روزانه بیش از 4 تا 5 ساعت از وقت خود را در این مکان صرف می کنند. بسیاری از آنها این مطلب را بیان کرده اند که در این راه پول زیادی را از دست داده اند و این پول همان پول های توجیبی بوده است که والدین برای خرج روزانه به آنها داده اند. برخی دیگر از این افراد هم علاوه بر پول های توجیبی، از دوستان و اقوام خود مبالغی را قرض گرفته اند تا از شرکت در این بازی ناجور باز نمانند!
