
پیام اوباما رئیسجمهور ایالات متحده امریکا پس از گفتوگوهای او با نتانیاهو نخستوزیر رژیم اشغالگر قدس، نشان از سومین گام عقبگرد امریکا در مقابل فشارها و تهدیدات اسرائیلی دارد که جورج میچل نماینده رسمی اوباما بازیگر اصلی این میدان بود.
در دوره ریاستجمهوری اوباما مسئله یهودیسازی منطقه فلسطین با صراحت و شدت بیشتری مطرح شد و شخص رئیسجمهور امریکا نیز در سفر خاورمیانه خود بر آن مهر تایید گذاشت، این در حالی است که دولت بوش همواره در طرح شفاف این موضوع محتاط بود. یهودیسازی منطقه قدس شاید مهمترین عملیات صهیونیستی برای فراموشی ذات و اساس دولت اعراب فلسطینی در دنیا باشد که هیلاری کلینتون در مفاد طرح تفاهمنامه اخیر میان فلسطین و اسرائیل تاکید کرد که باید بر دولت یهودی با صراحت تمام تاکید شود. این تفکر که حق شهروندی را تنها برای یهود قائل میشود، آینده یک میلیون و دویست هزار فلسطینی ساکن قدس را که پس از اخراج گسترده فلسطینیان در سال 1948 هنوز باقی ماندهاند، به خطر میاندازد.
آسیب دیگر یهودیسازی قدس، موضوع پناهندگی یا هویت است که تحت تاثیر یهودیت دولت قرار گرفته و حقوق تاریخی و جغرافیایی فلسطینیان و اعراب را تهدید کرده و امکان مهاجرت تمام یهودیان جهان را به این منطقه فراهم میکند. عمق توطئه امریکایی صهیونیستی را میتوان در نامه تبریک اوباما به نتانیاهو و شیمون پرز به مناسبت روز عید استقلال رژیم صهیونیستی مشاهده کرد که گفت:«با نگاهی به تاریخ، فلسطین همواره سرزمین آبا و اجداد یهود بوده است.» موضع انفعال و تسلیم بیقید کاخ سفید در مقابل تهدیدات تلآویو در دو سال اخیر، بیتاثیر از حضور تندروهای حزب لیکود و در رأس آنان شخص نتانیاهو نیست. اوباما که ابتدا با چهرهای صلحطلب پا به عرصه سیاست جهانی گذاشت، بسیار مایل بود که در سرعت بخشیدن به حل مناقشات خاورمیانه مخصوصاً میان فلسطین و اسرائیل، چهره برتر باشد. بههمین دلیل در گام اول موضوع توقف شهرکسازیهای اسرائیل در کرانه باختری را توسط نماینده خود جورج میچل مطرح کرد که با مخالفت شدید اسرائیل مواجه شده و در سفر نتانیاهو به واشنگتن و حضور نیمی از اعضای کنگره در مهمانی او، این موضوع خاتمه یافته نظر آمد و اوباما نیز دیگر هیچ سخنی از آن به میان نیاورد. در این مرحله امریکا در این اندیشه بود که با بزرگ کردن چهره محمود عباس رهبر تشکیلات خودگردان فلسطین و حضور او در نشست سه جانبه تل آویو، واشنگتن و فلسطین، طرح صلح خاورمیانه را بر دوش او بگذارد که اینچنین نشد و در کنفرانس آناپولیس هیچ سخنی از توقف شهرکسازی به میان نیامد.
گام دوم طرح قدس بزرگ بود که امریکا در این طرح به توقف شهرکسازی برخی مناطق محدود در کرانه باختری بسنده کرده بود که دیگر در آن جایی برای محمود عباس تعریف نشد و طرف گفتوگو با تلآویو گروهی از منتخبان اتحادیه جهان عرب بودند که برای مذاکره غیرمستقیم با اسرائیل تعیین شده بودند. نتانیاهو برای انجام رایزنیهای غیر مستقیم این گروه با مسئولان و نهادهای سیاسی اسرائیلی، توقف شهرکسازی برخی مناطق را تا پایان ماه سپتامبر تعیین کرد. گام سوم عقبگرد اوباما در مقابل نتانیاهو پذیرفتن این شرط برای انجام گفتوگوها تا ماه سپتامبر و توقف جزئی شهرکسازی بود. این شرط کاملا فریبنده بود، چرا که هیچ حسابی و محدودهای برای توقف شهرکسازی در آن تعیین نشده و رژیم صهیونیستی تا کنون هیچ دستوری برای توقف صادر نکرده و سکوت اوباما تنها و تنها برای حفظ آبروی خود و میچل است که نشان دهد هنوز او سخن آخر را پای میز مذاکرات صلح منطقه خاورمیانه میزند. سکوت در مقابل بینتیجه ماندن طرح سوم «مذاکرات غیر مستقیم»، در میان رهبران تشکیلات خودگردان فلسطین، دولت مصر، اتحادیه سران عرب و تمامی آنان که امید به برقراری صلح از طریق دخالت امریکا در منطقه داشتند نیز دیده میشود. چرا که برای بار سوم شکست در مقابل تهدیدات تلآویو و گسترش بیش از پیش شهرکسازی را شاهدند. آنان که در آخرین روز جلسه اتحادیه سران عرب بر سر مسئله فلسطین، ابراز امیدواری کردند که پیشنهاد مذاکرات غیر مستقیم و معرفی گروهی برای وساطت در این موضوع راه حل خواهد بود، امروز با دیدن نتایج انتخابات میاندورهای کنگره امریکا و رای آوردند اکثر حامیان صهیونیست و همچنین متوقف مانده موضوع بررسی فعالیتهای هستهای اسرائیل در کنگره، دیگر حرفی برای گفتن ندارند و سکوت را ترجیح میدهند و دیگر پذیرفتهاند که استراتژی امریکا تنها بر ایجاد دولتی یهودی در منطقه به دور از هر شهروند فلسطینی ختم میشود.