مسجد مرحوم فرازنده در کنار ایستگاه مترو شوش تهران به مدت دو سال رنگ نماز جماعت به خود ندیده است.
به گزارش فارس، روز پنج شنبه 14 مردادماه به قصد زیارت حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) عازم شهرری بودم که هنگام اذان ظهر به ایستگاه مترو شوش رسیدم، با خود گفتم زیارت مستحب و نماز واجب است، بهتر است نماز اول وقت را در مسجدی بخوانم، سپس ادامه مسیر دهم.
در ایستگاه مترو شوش تابلوی مسجد 100 متر جلوتر، در قسمت غربی راهنمای مسافران است. در خروجی ایستگاه مسجدی با گنبد کاشی ریخته به چشم میخورد، مسجد فرازنده به نام مرحوم واقف حاج محمود فرازنده در نبش ایستگاه مترو و کوچه جانبی خیابان شوش واقع شده است.
مسجد دارای حیاطی با چند شبستان برای نماز است و مزار واقف محمود فرازنده فرزند تقی متوفی 1369 با عنوان عمده التجار خیر و مادرش مرحومه رقیه داداش در یکی از شبستانها به چشم میخورد.
مسجد دایرهای شکل زیبا و بسیار ساده با فرشهای دستباف و کمدی دارای چند جلد قرآن و کتاب دعا است و یک یخچال قدیمی در گوشه مسجد قرار دارد که حکایت از بیمهری روزگار به این مسجد دارد.
محراب مسجد همچنان گچ کاری ساده و بدون تزیین است که متاسفانه بخشی از دیوار سمت قبله دچار ترک خوردگی شدید شده که احتمالا یا بخاطر حفاری قبلی مترو و یا نشست زمین بوده است.
از همه مهمتر که هرچه انتظار کشیدیم، کسی برای اقامه نماز جماعت نبود و مردم و کسبه محل که از بنگاههای باربری شوش و رهگذران هستند، یکی یکی وارد مسجد شده و نماز فرادی میخوانند و میروند.
وقتی از نگهبان مسجد که برای نیم ساعتی در مسجد را برای نماز باز کرده، میپرسم آیا فقط امروز نماز جماعت نبوده یا این روند کار هر روز است، گفت: امام جماعت پول میخواهد که ماهم پولی نداریم و اکنون دو سال است که این مسجد رنگ امام جماعت و نماز جماعت ظهر یا شب به خود ندیده است.
این پیرمرد نگهبان ادامه داد: مسجد با فوت کردن واقف از رونق افتاده است.
به گزارش فارس یکی از نشانههای حکومت صالحان برپایی نماز و رونق مساجد محل ذکر خداست، اما متاسفانه به برخی مساجد بیتوجهی شده است.در حالی که در بازار تهران مساجد رونق دارد، در محله بنگاههای باربری مسجدی بیفروغ مانده است.
مساجدی که فقط نیم ساعت برای اذان باز میشوند
در هفته نخست نوروز برای صله رحم به شهر قدس(قلعه حسن خان) رفته بودم که با شنیدن صدای اذان به مسجد جامع شهر رفتم، اما برای گرفتن وضو رفته بودم که نگهبان برقها را خاموش کرد و گفت: سریعتر مسجد را ترک کنید، میخواهم به مهمانی بروم، لذا سریع نماز خواندم تا هرچه سریعتر مسجد را ترک کنم، در حالی که نیم ساعت هم از اذان ظهر نگذشته بود.
و این هم آخر خدام مسجد بودن است که عدهای فقط میخواهند حقوق بگیرند و در مسجد رایگان زندگی کنند، ولی برای نمازگزاران حتی یک ساعت صبر نمیکنند.
وقتی اعتراض کردم چرا درب مسجد را زود میبندید، گفت: عدهای معتاد تزریقی در دستشویی تزریق میکنند.
برخی مساجد هم به بهانه تعمیر ساختمان یا تعمیر سرویس دستشویی مدتها درب مسجد را به روی نمازگزاران بستهاند، از جمله در خیابان باب همایون در مسجدی نوشته بود، مسجد به دلیل تعمیر سرویسها تا اطلاع ثانوی تعطیل است.
امام خمینی(ره) گفته بود، مسجد سنگر است، سنگرها را حفظ کنید. در جریان مبارزه علیه رژیم ستمشاهی مساجد یکی از پایگاههای مبارزاتی و کانون بحث روز و اجتماعی بود.
یک کارشناس گفت: متاسفانه در ماه محرم برای اقامه عزای امام حسین(ع) امروزه به بهانه مشکل شرعی برخی زنان، در کنار مساجد تکیههایی در قالب داربست برپا میشود که مسجد خالی و تکیه شلوغ میشود که این هم علامت درستی نیست.
در میدان امام حسین(ع) تهران مسجد بزرگ و معتبری به نام این امام وجود دارد، ولی در ماههای محرم در همان میدان چندین تکیه در کوچههای نزدیک مسجد برپا میشود و مسجد امام حسین(ع) خلوت و خالی از عزادار میشود.
به هر حال مسجد امروز هم سنگر و دژ مستحکمی در مقابل تهاجم فرهنگی و فتنههای آخر الزمان هستند، ولی کم کم در سایه بیتوجهی از رونق میافتند.
این کارشناس گفت: وقتی وارد مسجد میشوی، اکثرا عدهای پیر مرد و پیرزن هستند و اگر بچهای همراه پدر در مسجد حاضر شود، مرتب میگویند بچه ساکت باش، یا به پدر توصیه میکنند، برای جلوگیری از سر و صدای بچه او را نیاورید، اما باید نسل جدید وارد مسجد شود، ولو به طبیعت سن خود سرو صدا کند، اما باید نسل جدید با مسجد آشنا شوند.
در کنار مساجد قدیمی صندوقهای قرضالحسنه برای رفع مشکل مردم راهاندازی شده و منشاء خدمات فروانی شدهاند.
