محمد فتاحی
علی کفاشیان سرانجام در برابر فشارهای مختلف کمر شکست و حبیب کاشانی را به فدراسیون فوتبال فراخواند. نمیدانم چرا وقتی از قول علی کفاشیان در خبرگزاری ایسنا خواندم که کاشانی جایگزین گنجعلی خانی در هیأت رئیسه میشود، ناخوادآگاه به یاد ورود محمد دادکان به فدراسیون فوتبال افتادم. دادکان آمد تا جانشین رئیس وقت شود و شد. حالا ن
نوبت حبیب کاشانی است که از کانال هیأت رئیسه به صندلی ریاست نزدیک شود. درست از همان روزی که علی سعیدلو بهسازمان تربیت بدنی آمد، زمزمه رفتن کفاشیان هم شروع شد، نزدیکان کفاشیان خبر از رفاقت دیرینه رئیس با رئیس میدادند و میگفتند آشنایی آنها مربوط به دوره حضور کفاشیان در بانک مرکزی است، آن زمانی که سعیدلو هم ورزشی نبود، اما خبرهای دیگری هم شنیده میشد، سعیدلو نمیخواهد کفاشیان بماند، شاید دلیل این حرفها بازماندن از صعود تیم ملی به جام جهانی بود که البته پایههای ریاست کفاشیان را سست میکرد و آنهایی که به صندلی لرزان رئیس نظر داشتند را جریتر که بروند و لابی کنند برای اینکه خودشان جای حاج علی سیبل شوند. به هر شکل علی کفاشیان بیدی نبود که به سادگی از جاکنده شود، او با اسلحه تجربه مدیریتی خود و البته چماق فیفا ماند و ریاست کرد، درست یکسال تمام اما سرانجام کم آورد. در فاصله 5/1 سال تا پایان دوره ریاست خود برفوتبال مجبور شد جدیترین رقیب خود را به فدراسیون راه بدهد (دادکان که یادتان هست چطور از فدراسیون وقت انتقاد میکرد)
حبیب کاشانی که بارها نام او برای جایگزینی در فدراسیون شنیده شد چندان بیمیل هم نیست که به طبقه چهارم ساختمان سئول شمالی برود، حکم بگیرد و در طبقه چهارم ساختمان سئول جنوبی ریاست کند. او بارها از فدراسیون انتقاد کرد و با خیلیها در جلسات خصوصی از ضعفهای فدراسیون گفت. به نظر میرسد امروز خیلیها متقاعد شدهاند که کفاشیان مرد فوتبال نیست و برعکس کاشانی میتواند این بار کج را به منزل مقصود برساند، پس چه بهتر که با کفاشیان به توافقی برسند که کار را یاد کاشانی بدهد و بعد وقتی در جام ملتها شکست خورد، خودش استعفا بدهد و برود و آنوقت چه کسی بهتر از حبیب کاشانی برای ریاست میماند؟ آنچه مسلم است کسی روی تاج نظر مثبتی ندارد و عزیزمحمدی هم سطح ریاست فدراسیون فوتبال را ندارد، پس میماند عضو پرسپولیسی هیأت رئیسه که اتفاقاً با رئیس سازمان هم همسو است و علایق یکسانی دارند، اما چه برسر علی کفاشیان میآید که حاضر میشود بدون خونریزی قلعه فوتبال را ترک کند؟ آیا او بدون گرفتن امتیاز از فوتبال میرود؟ خودش وقتی گفته بود: «از فوتبال بروم، میروم هیأت تهران» البته منظورش از هیأت تهران جای شیرازی رفیق خودش نبود بلکه هیأت دوومیدانی تهران مقصدش بود و این یعنی او هنوز از جنس دوومیدانی است، یعنی او جای مصطفی کریمی را در دوومیدانی میگیرد؟ نه بعید به نظر میرسد، او از زمانی که دوومیدانی را در سال 83 ترک کرده است درسازمان تربیت بدنی نفر دوم بوده، در کمیته ملی المپیک رسماً نفر دوم اما حقیقتاً نفر اول بوده و فوتبال هم که همه از آن خبر دارند، آن چیز دیگری که همه از آن خبر دارند اختلاف علیآبادی با رئیسسازمان است و این حقیقت که بعد از بازیهای آسیایی حوزه مدیریت کمیته ملی المپیک دستخوش تغییراتی خواهد شد.
چیز دیگری که اگر از آن خبر داشته باشیم کمک میکند معمای فوتبال راحتتر حل شود این است که سعیدلو چندان به افشارزاده اعتقادی ندارد، این اواخر او را بازی نمیدهد. به نظر میرسد مشکل حل شد، جام ملتها بعد از بازیهای آسیایی برگزار میشود، یعنی شکست حتمل فوتبال در دوحه پس از شکست محتمل کاروان ایران در گوانگجو رخ میدهد در فاصله دو ماه بازیهای آسیایی و جام ملتها تکلیف مدیریت کمیته روشن میشود. علیآبادی که یکبار پس از شکست پکن از مردم عذرخواهی کرد برای بار دوم عذر خواهی میکند و میرود سراغ دنیایی که از آن به ورزش آمده بود و حتماً افشارزاده هم ترجیح میدهد به خاطر کهنسالی بیشتر مشاوره بدهد تا کار اجرایی انجام دهد و حالا زمان مناسبی است تا خاطرات خوش فدراسیونها از کمیته المپیک تحت امر علی کفاشیان دوباره تکرار شود. با این تفاوت که این بار رسماً و واقعا نفر دوم میشود و رئیس هم رئیس میشود. حبیب کاشانی هم میشود رئیس فوتبال و همه چیز به خیر و خوشی پایان میپذیرد. فقط پرسش این است که آیا علی دایی هم دوباره میشود سرمربی تیم ملی؟آیا افکار عمومی او را هنوز دوست دارد.
