اگر کسی به اوضاع سیاسی و منیتی عراق نگاهی بیندازد و بخواهد به تحلیل قانعکننده در خصوص گزارش اخیر وزارتخانههای بهداشت، کشور و دفاع عراق دست یابد که تابستان عراق با 535 کشته خونینترین دوران در دو سال اخیر اعلام شده است، بیتردید پاسخ خود را میتواند در تهدیدهای چند ماه گذشته مسئولان فهرست مورد حمایت امریکا و همپیمانان عرب آن بیابد که بلافاصله پس از اعلام نتایج دستکاری شده نتایج انتخاباتی پارلمانی عراق که ایاد علاوه را در رأس فهرستهای پیروز قرار داد، تصریح کرده بودند که اگر درخواست آنها برای احراز پست نخستوزیری از سوی علاوی مورد موافقت قرار نگیرد، عراق وارد فاز ناامنی خواهد شد که این تهدیدها نه تنها هیچ وقت با مخالفت مسئولان امریکایی مواجه نشد بلکه بر عکس با حمایتهایی از این درخواست کردند موجب بن بست سیاسی در روند تشکیل دولت جدید عراق اشاره کرد. چنانکه «امین عبدالقادر الاسدی» بازرس کل دادگستری عراق در گفتوگو با روزنامه عراقی الصباح (نزدیک به علاوی) از این موضوع پرده برداشته که نیروهای امریکایی پشت قضیه فرار چهار تن از رهبران تشکیلات تروریستی القاعده از زنان الکرخ(کروبر سابق) قرار دارند. به گفته وی نیروهای امریکایی چهارشنبه گذشته بنا به دلایل نامعلوم از ورود تیم تحقیق اعزامی از سوی دفتر بازرسی به این زندان ممانعت کردند. از این لحاظ افزایش حملات تروریستی در هفتههای اخیر ضمن اینکه میتواند نتیجه خلأ و بنبست سیاسی باشد، عامل فشار در جهت عملی کردن اهداف مورد نظر امریکا در روند تشکیل دولت جدید نیز تلقی میشود.
از سوی دیگر با ادامه بن بست سیاسی در عراق برای تشکیل دولت جدی این کشور، مداخلات امریکا نیز در این کشور افزایش یافته است. به گونهای که در ادامه سفرهای غیرمنتظره مسئولان امریکایی به عراق برای تأثیرگذاری بر روند تشکیل دولت جدید این کشور بناست در پی سفرهای اخیر جوزف بایدن، معاون رئیسجمهور و مایکل مولن، رئیس ستاد مشترک ارتش امریکا جیمز جونز، مشاور امنیت ملی رئیس جمهوری نیز به زودی به این کشور سفر کند. هدف از این سفرها این است که دولت مورد نظر امریکا با مشارکت فهرست العراقیه به ریاست ایاد علاوه و ائتلاف حکومت قانون به ریاست نوری مالکی، نخستوزیر کنونی و ائتلاف کردها تشکیل شود و بدین ترتیب از پاگیری ائتلاف همپیمانی با مشارکت حکومت قانون و ائتلاف ملی عراق جلوگیری شود.
البته تلاشهای امریکا در این خصوص به چند ماه قبل از برگزاری انتخابات پارلمانی عراق در 17 اسفندماه سال گذشته بازمیگردد و در واقع نتیجه این انتخابات نیز که فهرست العراقیه به طور غیرمنتظره و ناباورانه در رأس ائتلافهای پیروز قرار گرفتف نتیجه همین تلاشها بوده است.
از این رو هر چند نمیتوان منکر نقش شکافهای سیاسی و رقابتهای منفی داخلی میان طوایف و گروههای سیاسی بر تطویل تشکیل دولت جدید شد اما آنچه در این میان مسلم و مبرهن است اینکه امریکا با دقت این شکافها و اختلافات را در جهت منافع و سیاستهای خود مدیریت میکند و در مواقع لزوم نیز به آن دامن میزند. در واقع یکی از اهدافی که امریکا از برپایی نظام دموکراسی به شکل لبنانی آن در عراق دنبال میکند، این است که بتواند با گروهها و طوایف موجود در این کشور بازی کند و اتخاذ چنین رویکردی از عوامل تطویل تشکیل دولت جدید و حتی قبلی عراق بوده است و شاید بتوان گفت برای دورههای بعد نیز این مشکل وجود خواهد داشت.
با این حال تما متلاش امریکا بر این متمرکز است که رد پای از دخالتهای خودبجا نگذارد و در این راستا تدابیری اتخاذ شده است که از جمله آنها میتوان به بیان خواستههای امریکا از زبان عناصر عراقی اشاره کرد که اعضای فهرست العراقیه و در رأس آن ایاد علاوی این نقش را به خوبی بازی کرده است. از دیگر ترفندهای امریکا در این خصوص ارائه طرحهای مختلف برای تشکیل دولت است به گونهای که نوعی آشفتگی و سردرگمی را در فضای سیاسی و میان احزاب و گروههای سیاسی رقیب حاکم سازد و زمینه را برای پیشبرد و عملی کردن طرح مورد نظر امریکا در این آشفته بازار فراهم کند و این دقیقا اقتباس از همان مدل هرج و مرج سازنده در عرصه سیاسی است و نشان می دهد كه عناصری از این تفكر همچنان بر تصمیم گیرندگان آمریكایی حاكم است.
