بيست و دو سال پيش ، آن زمان که در ناو " وينسنس " آمريکا ، " انسانيت " مصلوب ، و 290 انسان با پيکرهاي قطعه قطعه از فراز آسمان خليج فارس بر آب هاي نيلگون دريا سرنگون شدند ، تاريخ بشر صفحه سياه ديگري در کارنامه شيطان بزرگ و سردمداران به ظاهر مدافع حقوق بشر آن ثبت کرد.
122 تيرماه سال 1367، مسافران پرواز 655 هواپيماي ايرباس ايران ، به اتکاي حقوق عمومي بين الملل و قوانين هواپيمايي ، با طيب خاطر عازم " دبي " بودند که بر اثر اصابت دو موشک از سوي ناو وينسنس آمريکا هواپيما سقوط کرد و همه مسافران جان خود را از دست دادند.
دراين حادثه 290 سرنشين اين هواپيما شامل 53 زن، 57 کودک دو تا 12 ساله، 156 مرد و 16
خدمه هواپيما به شهادت رسيدند. در بين مسافران 42 نفر اتباع خارجي ازکشورهاي هند ، پاکستان، امارات متحده عربي و يوگسلاوي وجود داشتند.
اين فاجعه جانکاه هرگز نبايد تحت تاثير فجايع ديگر شيطان بزرگ در جهان (مانند زندان هاي""گوانتانامو" و "ابوغريب" و مداخلات شرر بار نيروهاي امريکايي در عراق ) يا ادعاهاي بشر دوستانه آن قرار گيرد، نبايد گذشت زمان فاجعه ناو "وينسنس" را از خاطره ها ببرد .
هواپيماي مسافربري ساقط شده ، طبق ضوابط و قوانين بين الملل، در حال اوج گيري و دور شدن از ناو وينسنس و در کريدور (مسير) مصوب هوايي بوده است و براساس برنامه منظم هفتگي که از شش ماه قبل اعلام و در تمامي نشريات ذي ربط بين المللي درج شده بود، با اخذ مجوزهاي لازم از مبادي مربوط به آن در حال پرواز بود.
پس از وقوع اين حادثه دردناک و بهت آفرين ، دولت امريکا با دروغ و فريبکاري تلاش کرد افکار عمومي جهان را منحرف و حقايق را تحريف کند. از اين رو در يک اقدام عجولانه ادعا کرد که باتوجه به اينکه هواپيما نظامي بوده و فرمانده ناو احساس خطر کرده دستور هدف گيري صادر شده است . ولي زماني که تصاوير اجساد زنان و کودکان قرباني و بارها و لوازم شخصي آنها که بر روي آبها سرگردان بود از سوي رسانه ها منتشر شد ناچار به عقب نشيني از ادعاي واهي خود شد. اما اين بار ادعاي ديگري مطرح کرد و مدعي شد هواپيما خارج از کريدورهاي بين المللي و در حال کاهش ارتفاع به منظور حمله به ناو بوده است. تصاوير ماهواره اي نادرستي اين ادعا را نيز اثبات کرد زيرا
مشخص شد هواپيما مسافربري است و از اين رو فاقد توانايي حمله و اقدام جنگي بوده ، به علاوه هواپيما در حال اوجگيري و دور شدن از ناو بوده است. واکنش مقام هاي کاخ سفيد به همه شواهد و مدارک ، اعطاي مدال به فرمانده و سرنشينان ناو وينسنس بود و بدين ترتيب تکان دهنده ترين حادثه حمله به يک هواپيماي غيرنظامي به نام امريکا به ثبت رسيد.
طبق نظر کارشناسان هواپيماهاي غيرنظامي همواره چهاردسته اطلاعات رادر حال پرواز منتشر مي کنند که معرف نوع هواپيما ، مسير ، ارتفاع و اطلاعات مربوط به هواپيماست که هواپيماهاي نظامي فاقد اين سيستم هستند .
کارشناسان نظامي همچنين اعلام کردند: به رغم برخورداري ناو آمريکايي از سيستم هاي پيچيده راداري و کنترل فضاي تحت پوشش دريايي و هوايي، ادعاي عدم تشخيص صحيح نوع هواپيما ازسوي فرمانده اين ناو جنگي غيرقابل قبول است.
کارشناسان نظامي آمريکانيزباوجودتناقض گويي هاي سياستمداران کاخ سفيد به اين امر اعتراف کرده وادعاهاي سردمداران آمريکا را بي اساس قلمداد کردند.
برخي تحليل گران به نقل از کارشناسان نظامي گفتند: سيستم موشکي زمين به هواي آمريکا پيشرفته ترين سيستم رزمي نيروي دريايي جهان است و احتمال اشتباه درمورد تشخيص اهداف براي آن وجود ندارد.
به گفته کارشناسان نظامي ، اين سيستم قادر است بيش از 200 هدف را در برد 400 کيلو متري تشخيص و سرعت و مسير آن را مشخص کند و به طور هم زمان 15 تا 20 هدف را در آن واحد مورد حمله قرار دهد.
واقعيت اين بود که هواپيماي ايرباس ايراني، خارج از کريدور پروازي نبود وا ين ناو وينسنس بود که به بهانه هاي واهي و با طراحي سناريوهاي از پيش ساخته به آبهاي ساحلي ايران در نزديکي جزيره هنگام تجاوز کرده بود.
ريشه جنايت ساقط کردن هواپيما را بايد در حضور سلطه جويانه آمريکا در خليج فارس جستجو کرد. آمريکا زماني دست به اقدام تجاوزکارانه و جنايت منشانه خود درساقط کردن هواپيماي مسافربري ايران زد که ملت ايران باتوکل به خداوند و هدايت پرچمدارانقلاب اسلامي ، حلاوت پيروزيهاي مکرر مجاهدان خود را درجبهه هاي جنگ
تحميلي مي چشيد .
ازاين منظر سرنگون کردن هواپيماي مسافري جمهوري اسلامي برفراز خليج فارس ادامه حمايت هاي آشکار وعلني آمريکا از دشمنان ايران به ويژه رژيم متجاوز عراق دردوره جنک تحميلي بشمار مي رود.
هر چند که در ابتدا مجامع جهاني به راحتي از کنار اين فاجعه عظيم انساني و جنايت بي نظير تاريخ گذشتند و آمريکا نيز اعلام کرد که حاضر نيست از اين بابت غرامت به دولت ايران بپردازد، اما سرانجام دادگاه بين المللي لاهه پس از گذشت 6 سال تمام از فاجعه ايرباس، در برابر دلايل محکم و مستند ايران مبني بر سقوط عمدي هواپيماي مسافربري ايران از سوي آمريکا، تسليم شد و آمريکا را به پرداخت غرامت به ايران و خانواده هاي قربانيان اين تهاجم وحشيانه محکوم کرد. غرامتي که نشان دهنده محکوميت سياست ساکنان کاخ سفيد در برخورد با جهانيان است.
همچنين آمريکا که هيچگاه نپذيرفته بود بابت بدنه هواپيما خسارتي بپردازد ، به دنبال اقامه دعوي در اين خصوص و با استفاده از مواضع و فرصت هاي حقوقي مجبور شد بابت بدنه هواپيما نيز خسارت به پردازد.
اگرچه آمريکا بنا به قوانين بين المللي مجبور به پرداخت غرامت به ايران شد ولي ننگ اقدام ضد انساني نظاميان آمريکايي با همه عمق و ابعاد آن ، تا هميشه تاريخ بر پيشاني آمريکا خواهد ماند و هرگز از يادها نخواهد رفت.
