به گزارش خبرنگار «جوان» جلسه محاکمه در شعبه 74 دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی حسن تردست و رستمی، حسینی، راثی نصیری و قاسمی مستشاران برگزار شد.
شفیعی نماینده دادستان با استناد به نظریه پزشکی قانونی، اقرار صریح متهم، بازسازی صحنه جرم و... برای علیرضا که مهران را به قتل رسانده است درخواست تعیین مجازات کرد.
اولیای دم در این جلسه تقاضای قصاص کردند. قاضی در ادامه متهم را در جایگاه ویژه تفهیم اتهام کرد. او ارتکاب قتل را پذیرفت و به دادگاه گفت که از روی عمد مرتکب جناب نشده است. او درباره شب حادثه گفت: هنگام عصر که به خانه آمدم مادرم مرا از مراسم میهمانی در منزل یکی از بستگان با خبر کرد. من از خانه خارج شدم و برای گرفتن قلیانم نزد مهران رفتم. مهران دوست صمیمیام بود و من هرگز با او بر سر مسألهای دعوا نکرده بودم. میدانستم او در پارک محل است. وقتی به پارک رسیدم، درخواستم را به مهران گفتم. مهران با حالتی آشفته گفت که قلیان را به کسی امانت داده است. او به من گفت تا نیم ساعت دیگر قلیان را برایم حاضر میکند. من با حالت قهر از پارک خارج شدم و قید گرفتن قلیان در آن لحظه را زدم و راهی خانه شدم که باران با شدت باریدن گرفت. در پناه درختان پارک دیگری منتظر قطع باران شدم که مهران تماس گرفت و از من درخواست کرد نزد او بروم. با دوستم فتاح با موتور نزد او رفتیم. متهم ادامه داد: وقتی از موتور پیاده شدم مهران با دیدن من مقابل چشمان دوستان مشترکمان با قمهای به من حمله کرد. غافلگیر شدم. او سپس با قمه ضربهای به سرم و سپس کمرم زد و قصد داشت ضربهای دیگر به صورتم بزند که به زمین خورد. مهران حالت طبیعی نداشت و من نیز راه فراری نداشتم. همه چیز در یک لحظه اتفاق افتاد، به گونهای که همه غافلگیر شدند و قدرت واکنش نداشتند. تصمیم گرفتم با چاقویی که همراه داشتم او را بترسانم و زمانی که دیدم قصد حمله دارد او را با یک ضربه زدم و سپس با فتاح از محل دور شدیم.
نیمههای شب بود که از مرگ او در بیمارستان با خبر شدم.
شاهد در جایگاه
قاضی یکی از شاهدان را که در صحنه حاضر بود به جایگاه فراخواند. او گفت: من دوست مشترک قاتل و مقتول هستم. هنگام حادثه همراه مهران بودم. او مشروب خورده بود و حالت طبیعی نداشت. وقتی مهران دادن قلیان را به نیم ساعت دیگر موکول کرد من همراهش بودم که به علی زنگ زد. او قمه بلندی همراه داشت و به محض اینکه علی به پارک رسید بدون مقدمه به او حمله کرد. همه چیز در یک لحظه اتفاق افتاد و هیچ کس قدرت واکنش نداشت. سه شاهد دیگر نیز این اظهارات را بیان کردند.
قاضی تردست پس از شنیدن اظهارات شاهدان به مدت 15 دقیقه برای شور با اعضای دادگاه اعلام تنفس کرد و در ادامه متهم را بار دیگر در جایگاه ویژه برای آخرینبار تفهیم اتهام کرد. او گفت: من از خداوند به دلیل خطای خود طلب عفو میکنم. دادگاه با بررسی محتویات پروند و بنا به اظهارات شاهدان در جلسه دادگاه از اولیای دم درخواست کرد در صورت تمایل متهم را برای عدم ارتکاب قتل عمد قسم دهند و تقاضای دریافت دیه کنند که اولیای دم با رد این درخواست تنها درخواست خود را قصاص اعلام کردند.
دادگاه با بررسی محتویات پرونده وارد شور شد و متهم را از قتل عمد تبرئه و به پنج سال حبس محکوم کرد.
