بحثهای مختلفی پیرامون موضوع حجاب و عفاف در روزهای گذشته و اخیر در سطح مدیران ارشد نظام در جریان است و با صحبتهای آقای احمدینژاد وارد مرحله جدیدی از نگاه خاص وی به این موضوع شد.
درباره حجاب در حوزه جنگ نرم، یکی از مؤلفههای اصلی دشمن ایجاد یک ظاهر آشفته و بیقید و بند برای جامعه اسلامی است. برای ارزیابی از وضعیت فرهنگی یک جامعه یکی از عناصر اصلی، ظاهر جامعه میباشد که دشمن با سرمایهگذاری کلان از طریق ایجاد صدها شبکه ماهوارهای تبلیغ لباس، مد و شوهای مرتبط درصدد ایجاد یک جریان ضدفرهنگی در جامعه است.
حال با این سرمایهگذاری دشمن و عدم اجرای قوانین مطروحه در این حوزه مانند بهکارگیری بیش از 4/5 میلیون آنتن ماهوارهای غیرقانونی در سطح کشور و دریافت بیش از 3000 هزار کانال ماهوارهای از طریق این آنتنها، یک سؤال اساسی از مسئولان فرهنگی و اجرایی کشور مطرح میشود؛ چرا اجرای قوانین برخورد و عدم استفاده از ماهواره، امر به معروف و نهی از منکر، قانون حجاب و عفاف معطل مانده است؟ آیا شده است مسئولان یک روز پیاده از میدان ولیعصر(عج) تا چهارراه ولیعصر(عج) بیایند و انواع مدها و قیافهها را ببینند و از خود سؤال کنند که چرا اجرای این قوانین به تأخیر افتاده است؟
موضوع فرهنگ و اخلاق جامعه، عرصه سلیقهها و نظرات شخصی نیست، اخلاق عفاف و حجاب دارای اصول و قواعد مشخص است که از وحی الهی و فرهنگ غنی اسلامی سرچشمه گرفته است و کسی نمیتواند در آن اعمال نظر شخصی نماید، به آن نگاه سیاسی کند و برای به دست آوردن دل جماعتی حرفهای عامهپسند بزند. هر دو جریان اصلاحطلب و اصولگرا متأسفانه به این موضوع از زاویه سیاسی نگاه میکنند، نه زاویه فرهنگی. یکی برای جذب جوانان در روزهای انتخابات و راه انداختن شوهای تبلیغاتی و دیگری برای بازسازی و جذب نگاههای طرف مقابل. حجاب سیاسی یعنی حضور آگاهانه آحاد زنان و مردان جامعه با حفظ شئون و اصول آن در همه عرصههای انقلاب که از گذشته تا به امروز ادامه داشته و هیچگاه به هیچ جریانی اجازه سوءاستفاده از آن را نمیدهند.
