هنری کیسینجر از سیاستمداران کهنه کار آمریکایی در مصاحبه با نشریه فایننشال تایمز نسبت به ضرب الاجل باراک اوباما، رییس جمهور آمریکا، برای خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان در ماه جولای سال آینده میلادی هشدار داد و آن را میکانیزمی دانست که منجر به شکست آمریکا خواهد شد.
کیسینجر در این مصاحبه که به بهانه تصمیم اوباما برای عزل ژنرال استنلی مک کریستال از فرماندهی نیروهای آمریکایی و ناتو در افغانستان انجام شد، با بیان چنین هشداری، از آمادگی جامعه آمریکا برای مبارزه ای طولانی در جنگی خبر داد که در تاریخ آمریکا طولانی ترین جنگ بوده است. او گفت؛ «آقای اوباما نیاز دارد تا در مورد ضرب الاجل و شیوه استراتژی طراحی شده در افغانستان تجدید نظر کند زیرا اهدافش بسیار بیش از حد مبهم بوده و به جای تاثیرگذاری محدود در دیگر مناطق افغانستان، بیشتر بر حکومت این کشور تمرکز کرده است ... این استراتژی نیاز به انطباق با واقعیات دارد» و انجام چنین انطباقی را به عهده ژنرال دیوید پترائوس دانست که پس از مک کریستال عهده دار فرماندهی نیروهای آمریکایی و متحدانش در افغانستان شده است. به نظر کیسینجر، آمریکا باید جنگ با طالبان را تا آنجایی ادامه دهد که این گروه ناتوان از اقدامی در افغانستان شود و مسلم است که دست یابی به این هدف «زمانی بسیار طولانی تر از مقدار مجاز دستگاه سیاسی آمریکا» را می طلبد.
این سخنان در حالی از سوی کیسینجر بیان شده که پترائوس خود را آماده می کند تا با حضور در کمیته نیروهای مسلح سنا، تایید این کمیته برای مسئولیت جدیدش را به دست آورد. دانیل دامبی گزارشگر فایننشال تایمز با وجود بیان تایید پترائوس در مسئولیت جدیدش از سوی سنا، اما معتقد است که نمایندگان جمهوریخواه برای تحقق موعد جولای 2011بر وی فشار خواهند آورد اما دموکراتها از وی خواهند خواست تا نقش بیشتری به نیروهای افغانی در جنگ سپرده شود. پری بیکن نیز خبری مشابه دامبی را در واشنگتن پست گزارش داده که بنابر آن، برخی از جمهوریخواهان همانند سناتور جان مک کین به احتمال زیاد بر پترائوس فشار خواهند آورد تا طرح دولت را مبنی بر خروج نیروها از افغانستان را در جولای 2011 به عنوان یک هدف بپذیرد و برخی از دموکراتها همچون سناتور کارل مک لوین، رییس کمیته نیروهای مسلح سنا، از او خواهند خواست تا این ضرب الاجل را به عنوان مبنایی برای فشار بر حکومت افغانستان در نظر بگیرد تا مسئولیتهای امنیتی بیشتری را به دولت افغانستان داده شود. از سوی دیگر، اختلاف نظر در مورد تفسیر و تعبیر ضرب الاجل اوباما در کاخ سفید نیز بروز کرده به گونه ای که بنابر گزارش دامبی، دولت آمریکا میزان تحویل امنیت منطقه به دولت افغانستان را با توجه به شرایط موجود می داند اما اشخاصی چون جو بایدن، معاون اوباما، و راهم امانوئل، رییس کارکنان کاخ سفید، گفته اند که نیروهای ایالات متحده در جولای آینده خروج از افغانستان را شروع خواهند کرد. از سوی دیگر، ژنرال پترائوس در کمیته مذکور به نحوی مبهم در مورد ضرب الاجل خروج نیروهای آمریکایی در افغانستان سخن گفت. او در حالی که پیش از این بارها طرح اوباما برای جولای 2011 را تایید کرده بود اما در جلسه خود با این کمیته به صراحت چنین کاری نکرد و به جای آن گفت؛ «طرح بازگشت نیروها به خانه در جولای 2011 به معنای خروج سریع نیست و جنگ آمریکا در افغانستان جریان می یابد و این امر می تواند سالها به طول بکشد تا موقعی که نیروهای امنیتی افغانستان به نحو کامل قادر به انجام وظیفه خود شوند».
از سخنان کیسینجر و موضع گیری نمایندگان سنا و عکس العمل رهبران دموکرات کاخ سفید معلوم می شود که ضرب الاجل اوباما در محافل سیاسی آمریکا به موضوعی حساس و چالش برانگیز مبدل شده است. اوباما در اول دسامبر سال گذشته میلادی با بیان استراتژی خود در افغانستان، 18 ماه بعد را به عنوان ضرب الاجل خروج نیروهای آمریکا از افغانستان اعلام کرد، اما با گذشت بیش از 6 ماه تردیدها برای تحقق چنین امری بیشتر از گذشته شده به نحوی که از یک سو جمهوریخواهان بیشتر مایل به تعهد کاخ سفید برای تحقق ضرب الاجل و از سوی دیگر، دموکراتها به دنبال راههای فرار از چنین تعهدی هستند. همچنان که بیکن در گزارش خود اشاره کرده، جمهوریخواهان معتقدند جنگ در افغانستان برنده ای ندارد و افزایش 30 هزار نیرو از سوی اوباما در افغانستان اشتباه بوده و از این رو، می توان دریافت که آنان قصد دارند تا با تاکید بر ضرب الاجل زمینه شکست اوباما را در افغانستان تشدید کنند. بر خلاف جمهوریخواهان، دموکراتها که به خوبی از عدم توانایی اوباما در انجام وعده اش و خروج نیروهای آمریکایی در جولای سال آینده با خبر هستند، از هم اکنون به دنبال راههایی هستند تا رییس جمهور آمریکا بتواند به هر نحو که شده از انجام وعده خود شانه خالی کند. آنچه که بیش از هر چیز اهمیت دارد گذشت زمان است که به هیچ وجه به نفع اوباما پیش نمی رود، چرا که با نزدیک شدن به جولای آینده وعده وی بیشتر مطرح خواهد شد اما شرایط بیشتر از گذشته به ضرر وی پیش می رود. وضعیت اوباما همانند مربی تیمی است که به دقیقه نود بازی نزدیک می شود اما تیم او نه تنها نتوانسته به یک پیروزی حتی ضعیف دست بیابد، بلکه در آستانه شکست بزرگی نیز قرار گرفته است.
