آخرین روز بهار مصادف است با شهادت دکتر بسیجی شهید مصطفی چمران که از امسال سالروز شهادت این استاد عارف به نام روز بسیج اساتید نامگذاری شده است. روز بسیج اساتید بهانهای شد تا هزاران نفر از اساتید بسیجی دانشگاههای مختلف به محضر رهبر معظم انقلاب شرفیاب شوند و ضمن تبیین مواضع خود در حوزههای مختلف داخلی و جهانی، منویات رهبر فرزانه انقلاب را با گوش جان بشنوند.
مقام معظم رهبری بخش اعظم جلسه روز گذشته خود را به مبحث ضرورت اتحاد و انسجام در جامعه اختصاص دادند و تأکید کردند: «حفظ وحدت، همدلی و انسجام در جامعه و پرهیز از هرگونه اختلاف و شکاف، نظر رهبری در این برهه حساس است».
پس از عبور موفقیتآمیز نظام از عمیقترین فتنه پیشپای خود که توسط ایادی داخلی و خارجی استکبار طراحی و به اجرا گذاشته شد، انتظار میرفت خواص و سیاسیون با عبرت گرفتن از حوادث سال گذشته که چگونه از وقایع و اختلافات به ظاهر کوچک دشمنان سوءاستفاده کرده و نظام را با چالش مواجه میسازند، در برهه حساس کنونی مواضع خود را با در نظر گرفتن مصالح کلی نظام و جامعه بیان کنند و از بیان مواضع تفرقهافکنانه خصوصاً در میان دلسوزان و حامیان نظام خودداری کنند.
مباحث چند روز گذشته که بهانه آن اساسنامه و مسأله وقف دانشگاه آزاد بود، باعث ایجاد انشقاق و رو در روی هم قرار گرفتن حامیان و منتقدان این دو طرح شد به گونهای که جلسه روز گذشته مجلس شورای اسلامی از روزی که مجلس ششم به پایان رسید تاکنون از نظر تشنج و اختلاف و بگومگوهای بیحاصل و هتکحرمت بیسابقه بود. آن هم جلسه و مواضعی که مستقیم از رادیو پخش و این بیاخلاقیها بدون حتی تأخیر یک ثانیهای به اقصی نقاط ایران و جهان مخابره میشد.
بیشک این هتکحرمتها و پردهدریها به جامعه سرایت و آرامش ایجاد شده در جامعه را از بین خواهد برد.
مردم ایران پس از مشاهده جار و جنجالهای بیحاصل مجلس ششم، از آنها بریده و طیف مقابل آنان را راهی خانه ملت کردند تا به دور از جار و جنجال، با تصویب قوانین مورد نیاز جامعه، در جهت خدمت به نظام و محرومین بکوشند. عملکرد نسبتاً موفق مجلس اصولگرای هفتم باعث شد این مجلس هرچند بسیاری از نمایندگان آن تغییر کرد اما با همان ماهیت اصولگرایی تکرار شود.
حال چگونه است که وکلای ملت اینگونه به خاطر بحثهای حاشیهای که از اهمیت خاصی نیز برخوردار نیست، اینگونه دچار اختلاف شده و به متهم کردن یکدیگر و حتی دادن لقبهای زشت به یکدیگر شوند یا کلمات دور از شأن یک نماینده بر زبان برانند.
رعایت حقوق افراد در اعلام مواضع نکته مهم دیگری بود که رهبر حکیم انقلاب بر آن تأکید داشتند و فرمودند: « رعایت طهارت دل و عمل یکی از وظایف اصلی است و نباید با یک کلمه و یا نوشته و یا حرکتی نابجا در مورد فرد یا افرادی که مستحق آن نیستند به آنان ظلم شود.»
با ژرفنگری در این جمله سکاندار بزرگوار انقلاب متوجه میشویم که قریب به اتفاق اختلافات افراد، گروهها و حتی قوا از عدم رعایت این اصل نشأت میگیرد. یک تنه به قاضی رفتن، افراطگرایی در نقد افراد یا ارگانها، ورود به حریم شخصی و خصوصی دیگران در انتقادها، تخریب و اصطلاحاً «لجنمالی»افراد به بهانه نقد آنها همه از مواردی است که طنابهای محکم وحدت و انسجام درونی جامعه را سست میکند و با یک جرقه، حوادثی چون فتنه 88 تکرار میگردد.
رهبر معظم انقلاب به نکته مهم دیگری اشاره کردند و آن اینکه: «نباید اینگونه تصور شود که چون برخی افراد مجاهد، مبارز و انقلابی هستند، میتوانند در مورد برخی افراد دیگر که به زعم خود از این لحاظ در درجات پایینتری قرار دارند، هرچه بخواهند بگویند.»
بالیدن به سابقه یکی از آسیبهای جدی جامعه پس از رحلت پیامبراعظم(ص) بود که با این بهانه افراد یا قومیتهای دیگر را تحقیر و با این بهانه برای خود مصونیت ایجاد میکردند. این آسیب در نظام ما نیز در حال تکرار شدن است و خصوصاً پس از رحلت پیرخوشضمیر انقلاب، سابقه مبارزه بهانهای شده است برای امتیازخواهی، فخرفروشی و مصونیتسازی.
این سابقه در صورتی میتواند عینیت داشته باشد که فرد بر آن حال خود باقی باشد البته اگر به حال و وضع خود نیز باقی باشد و مرور زمان مواضع وی را استحاله نکرده باشد باز دلیلی برای امتیازطلبی و فخرفروشی وی بر دیگران نیست.
