به گزارش جوان آنلاین ، توبه نامه رسمی مصطفی تاج زاده عضو دوزیست حزب مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب از خط امام(ره) اگرچه با استقبال و تشویق اولیه عناصر مخالف نظام و انقلاب مواجه شد اما اکنون برخی چهره های اپوزیسیون تاکید دارند که اعترافات تاج زاده دیرهنگام بوده و سودی ندارد.
در همین باره ، بیژن صف سری از فعالان رسانه های مخالف نظام طی مقاله ای نوشت:
« بیگمان باید به فال نیک گرفت که هر روز یکی از خیل انقلابیون دو آتشهی سال ۵۷، یکی پس از دیگری برای تحققنیافتن آرمانهای انقلاب از مردم پوزش میطلبند که مقاله اخیر مصطفی تاجزاده، معاون سیاسی وزارت کشور دولت محمد خاتمی و عضو جبهه مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی آخرین آن نیز نخواهد بود؛ آنچنانکه پیش از انتشار نامه مصطفی تاجزاده، این سیاستپیشهی منصفی که طی نوشتاری صادقانه، ضمن برشمردن خطاهای منجر به بیراه کشیدهشدن انقلاب، با شهامت ستودنی، خود را هم بهعنوان فردی از نسل انقلاب مقصر دانسته و در کمال خضوع، از نسل امروز پوزش میطلبد.»
این نویسنده اپوزیسیون ، در عین حال توبه نامه تاج زاده بسیار دیرهنگام تلقی کرده و با طرح ادعاهای همیشگی ضدانقلاب علیه نظام اسلامی ، نوشته است: «انتشار چنین نامههایی از قضا حس خوبی را بهخاطر شهامت قبولِ اشتباه نویسندهی آن، در مخاطب ایجاد میکند اما با این همه پرسشی را هم در بین اذهان عمومی مطرح میسازد... امروز در پیچاپیچ کلامهای بودار و نفسگیر، وقتی حرف از عذرخواهی انقلابیون سابق از ملت به میان میآید، با حسرت از یکدیگر میپرسند ، چرا امروز؟ چرا وقتی که دیگر حتی حرمتها را هم میشکنند به صرافت چنین کاری افتادهاند؟ و چرا اینهمه دیر.»
محمد جعفری ، یکی دیگر از سابقه داران مخالف نظام در مقاله ای ضمن تشریح نقاط مثبت(!) توبه نامه تاج زاده ، تاکید کرده است که تاج زاده باید به جای عنوان « پدر، مادر، ما باز هم متهمیم!» برای توبه نامه اش ، کمی شفافتر و اخلاق گرایانه تر عمل می کرد و می نوشت: «ما به اشتباهات خود در بعد از انقلاب که در ورود این همه خسارت و ویرانی بر کشور و مردم نقش داشته است، در پیشگاه ملت ایران اعتراف و عذر خواهی می کنیم».
گفتنی است یکی از شگردهای اپوزیسیون خارج کشور ، استقبال اولیه از عناصر بریده و استحاله شده و سپس لجن مال کردن آن هاست. برخورد با سروش ، گنجی و امیرفرشاد ابراهیمی نمونه هایی از این شیوه است.
