اخیراً زمزمه هایی مبنی بر انحصاری نمودن شخصیت امام خمینی(ره) در قالب یک خانواده، موسسه یا یک گروه خاص به گوش می رسد. طرح این زمزمه ها برای یک تفکر جهانی که گفتمانی نو را در جهان دو قطبی و در فضایی که دنیا در میان دو گفتمان لیبرالیستی و کمونیستی تقسیم شد، ظلمی بزرگ به امام و آرمان های ایشان محسوب می شود.به گزارش رجانیوز، اغلب متفکران، هنرمندان و سیاستمداران بزرگ که اندیشه ورزی ها و فعالیت های آنها منتج به ایجاد یک مکتب، سبک یا مرام سیاسی، اجتماعی، فرهنگی یا اقتصادی جدیدی شده است، به عنوان شخصیت هایی جهانی که محدود به یک مرز جغرافیایی نبوده و نمی توان آن ها را در قالب های تنگ نظرانه گروه ها، خانواده ها و جریان های خاص گنجاند، شناخته می شوند.امام خمینی(ره) یکی از متفکران بزرگ شیعه و مشمول این قاعده است. امام(ره) به رغم اینکه واضع یک مکتب نوین نبود، زیرا مکتب اسلام بیش از 1400 سال قبل توسط خداوندمتعال بر پیامبر اکرم(ص) نازل شد و توسط رسول مکرم اسلام(ص) و دوازده جانشین معصوم ایشان یعنی ائمه اطهار(ع) بین مردم ابلاغ و منتشر شد، اما به مرور زمان و به دلیل غصب جایگاه خلافت توسط پادشاهان ظالم، در تعالیم مکتب اسلام، تحریف هایی صورت گرفت، این انحراف در زمان غیبت آخرین امام معصوم(ع) شدت یافت و گرد و غبار جهالت بر چشم و گوش مردمان نشست، آنان را از دیدن و شنیدن کلام حق و پیام مکتب اسلام محروم ساخت و به این ترتیب این مکتب و آئین حق پرستی و حق خواهی از موضع اصلی خود خارج شد. اسلام انقلابی و حامی مستضعفان، به اسلام متحجر و صامت در مقابل ظلم ظالمان و توجیه کنندهی ستم ستمگران تبدیل شد،.در مقابل، امام(ره) با رهبری انقلاب اسلامی در ایران و استقرار جمهوری اسلامی، یک گفتمان نوین در عرصهی جهان به راه انداخت، گفتمان اسلام انقلابی، اسلامی کاملاً سیاسی که مخالف ظلم و جور در تمامی سطوح آن است. اسلامی که افق دیدش آزادسازی کلیه مستضعفان از زیر سلطهی ستمگران و استثمارگران است.طولی نکشید که به واسطهی خلوص بسیار بالا و توجه خاص امام(ره) به کسب رضایت پروردگار، گفتمان اسلام انقلابی، شخصیت وی را به یک شخصیت جهانی مبدل کرد. نام خمینی بر تارک جان درخشیدن گرفت. به نحوی که در اقصی نقاط جهان نام انقلاب اسلامی و بلکه نام مکتب اسلام با نام خمینی عجین شد. نام مکتب اسلام انقلابی با نام خمینی مترادف شد.شخصیت امام(ره) در زمان حیات گهربار ایشان، به چنان آوازه ای رسید که در دورترین نقاط این کره خاکی، کمتر کسی بود که نام و شخصیت خمینی را نشناسد و از وی بهعنوان یک اسطوره یاد نکند. هم اکنون نیز با وجود گذشت بیش از ده سال از رحلت این شخصیت بزرگ و بی نظیر تاریخ معاصر جهان، هنوز آوازهی نام، یاد و انقلاب او بر سر مستکبران سنگینی می کند و خواب خوش را از چشمان آنان ربوه است.به رغم تمام احترامی که برای خانوادهی گرامی امام(ره) قائل هستیم و به واسطهی حقی که امام(ره) بر ما و کلیه آحاد ملت شریف ایران و بلکه مسلمانان و مستضعفان جهان دارد اما چنین شخصیت عظیم و بی بدیلی که تاریخ نظیر آن را جز شخصیت حضرات معصومین (علیه آلاف و تحیت و ثنا) به خود کمتر دیده است، مختص و منحصر به خانوادهی مکرم ایشان یا یک موسسهی کوچک نظیر موسسه حفظ و نشر آثار امام(ره) که به نیابت از نظام مقدس جمهوری اسلامی متولی انتشار آثار گهربار این مرد فرزانه است، یا یک گروه یا جناح خاص یا حتی ملت ایران و بالاتر، حتی نظام جمهوری اسلامی، و حتی شیعیان ومسلمانان نیست. بلکه متعلق به کلیه بشریت و کلیه مستضعفان عالم است. منحصر کردن شخصیت امام(ره) ظلم فاحشی به بشریت و خیانتی بزرگ به آرمانهای عظیم و والای آن عالم ربانی، آن مجاهد نستوه، آن عارف بالله است.دشمنان امام(ره) از همان اوایل انقلاب عظیم اسلامی در صدد تحدید شخصیت و ابعاد وجودی این مرد عارف و سالک الی الله بودند، اما به لطف پروردگار متعال و خلوص بی نظیر او در مسیر مجاهدت در راه خدا، هرگز موفق به پیاده کردن چنین طرح شومی نشدند.متأسفانه همانگونه که همواره آن پیر سفر کرده نگران بودند و بارها با الفاظ و عبارات مختلف به آن اشاره کردند که ما را از دسیسه های دشمنان بیمی نیست، آنچه از آن خوف داریم اقدامات دوستان داخلی است. این بار نیز دشمن با فریب برخی دوستان دیروز و تبدیل آنان به دشمنان کینه جوی امروز، عزم خود را جزم نموده تا آنچه را 31 سال است در آرزوی دستیابی به آن هستند، کسب کنند.
من از بیگانگان هرگز ننالم/ که با من هر چه کرد آن آشنا کرد
شاید کسانی برای دستیابی به اهداف کوتاه مدت خود سعی کنند با غبار تحریف و سکوت، چشم خود را بر اندیشه ها و آرمانهای امام(ره) ببندند اما امام(ره) بزرگتر از آن است که آرمانهایش مشاهده و شناخته و پیروی نشود. همانگونه که خورشید خاموش کردنی نیست و حقیقت محو نخواهد شد.
