
چند دهه پیش نفت به عنوان یکی از استراتژیکترین مواد اولیه در جهان ایفای نقش میکرد اما با گذر زمان و کم شدن حجم آب شیرین، این مایه حیات کمکم نقش اولین ماده مورد نیاز جهان را بر عهده میگیرد به نحوی که کارشناسان براین باورند جنگ آتی در جهان ناشی از بحران آب خواهد بود.
کشور ایران به لحاظ موقعیت جغرافیایی و واقع شدن روی کمربند بیابانی هر ساله کم آبی را در گوشهای از پهنه خود مشاهده میکند که این خود هشداری است جدی به مسئولان و شهروندان که در صورت عدم به کارگیری روشهای علمی و مدیریت صحیح آب، دیر یا زود باید چشم انتظار خشکسالی فراگیر در کشور بود. از سویی دیگر ضعف سفرههای آب زیرزمینی به دلیل برداشت بیرویه و غیرقانونی از طریق حفر چاههای عمیق بدون مجوز عامل دیگری شده تا نتوان در دوران خشکسالی تکیه بر آن، نیاز آبی کشور را برطرف کرد.
در همین زمینه نباید این نکته را از خاطر برد که آب سرمایهای فرابخشی و فراملی است که برای تأمین آن باید از تمام پتانسیلهای موجود برای ذخیرهسازی و بهرهوری بهینه استفاده کرد.
اما در این مورد تنها احداث سد نمیتواند زمینه را برای مهار خشکسالی فراهم آورد، چرا که کارشناسان بر این باورند با احداث سد نه تنها سفرههای زیرزمینی را تهی میکنیم بلکه آب را در معرض تبخیر شدن قرار میدهیم که این خود به عنوان فاجعهای است که میتواند زنگ خطری برای کشور به حساب آید.
حال ضروری است با توجه به نگاه ویژه و پایدار دولت خدمتگزار و مجلس محترم به مقوله جمعآوری آبها و استفاده بهینه از این مایه حیاتی تلاشها معطوف به تقویت آبهای زیرزمینی شود تا از این طریق هم بتوان در زمان خشکسالی از کنار آن با آرامش گذشت و هم با استفاده از این روش تالابهای کشور را جانی دوباره بخشید.