برای حاج حسین خرازی

در سال 1355 پس از اخذ دیپلم طبیعی به سربازی اعزام شد. در سال 1357 به دنبال صدور فرمان حضرت امام خمینی مبنی بر فرار سربازان از پادگان‌ها و سربازخانه‌ها، ‌‌‌او و برادرش هر دو از خدمت سربازی فرار کردند و به خیل عظیم امت اسلامی پیوستند. ‌‌‌آنها در این مدت، ‌‌‌دائماً در تکاپوی کار انقلاب و تشکل انقلابیون محل بودند. ‌‌‌شهید حاج حسین خرازی از همان آغاز پیروزی انقلاب اسلامی، ‌‌‌درگیر فعالیت در کمیته انقلاب اسلامی، ‌‌‌مبارزه با ضد انقلاب داخلی و جنگ‌های کردستان بود و لحظه‌ای آرام نداشت. ‌‌‌شهید خرازی با شروع جنگ تحمیلی بنا به تقاضای همرزمان خود، ‌‌‌پس از یک‌سال خدمت صادقانه در کردستان راهی خطه جنوب شد و به سمت فرمانده منصوب گشت. ‌‌‌شهید خرازی در آزادسازی بستان بهترین مانور عملیاتی را با دور زدن دشمن از چزابه و تپه‌های رملی و محاصره کردن آنها در شمال منطقه بستان انجام داد و پس از عملیات پیروزمندانه طریق‌القدس بود که تیپ امام حسین (ع) رسمیت یافت. ‌‌‌ ‌ در عملیات فتح المبین دشمن را در جاده عین‌خوش با همان تدبیر فرماندهی‌اش حدود 15 کیلومتر دور زد و یگان او در عملیات بیت‌المقدس جزو اولین لشکرهایی بود که از رود کارون عبور کرد و به جاده اهواز ـ خرمشهر رسید و در آزادسازی خرمشهر نیز سهم بسزایی داشت. ‌‌از آن پس در عملیات مختلف همچون رمضان، ‌‌‌والفجر مقدماتی، ‌‌‌والفجر 4 و خیبر در سمت فرماندهی لشکر امام حسین(ع)، ‌‌‌به همراه رزمندگان دلاور آن لشکر، ‌‌‌رشادت‌های بسیاری از خود نشان داد. ‌‌‌در عملیات خیبر که توأم با صدمات و مشقات زیادی بود دشمن، ‌‌‌منطقه را با انواع و اقسام جنگ‌افزارها و بمب‌های شیمیایی مورد حمله قرار داده بود، ‌‌‌اما شهید خرازی هرگز حاضر به عقب‌نشینی و ترک موضع خود نشد، ‌‌‌تا اینکه در این عملیات یک دست او در اثر اصابت ترکش قطع گردید و پیکر زخم خورده او به عقب فرستاده شد. ‌‌‌از بیمارستان یزد – همان‌جایی که بستری بود – به منزل تلفن کرد و به پدرش گفت: ‌‌‌من مجروح شده‌ام و دستم خراش جزئی برداشته، ‌‌‌لازم نیست زحمت بکشید و به یزد بیایید، ‌‌‌چون مسأله چندان مهمی نیست. ‌‌‌همین روزها که مرخص شدم خودم به دیدارتان می‌آیم. ‌‌‌در بسیاری از عملیات‌ها حاج حسین مجروح شد. ‌‌‌اما برای جلوگیری از تضعیف روحیه همرزمانش حاضر نمی‌شد به پشت جبهه انتقال یابد. ‌‌‌در عملیات کربلای 5، ‌‌‌زمانی مه در اوج آتش توپخانه دشمن، ‌‌‌رساندن غذا به رزمندگان با مشکل مواجه شده بود، ‌‌‌خود پیگیر جدی این کار شد، ‌‌‌که در همان حال خمپاره‌ای در نزدیکی‌اش منفجر شد و روح عاشورایی او به ملکوت اعلی پرواز کرد و این سردار بزرگ در روز هشتم اسفند ماه 1365 در جوار قرب الهی مأوا گزید. ‌‌‌رهبر معظم انقلاب و فرمانده کل قوا در مورد ایشان می‌فرمایند: ‌‌‌او (حسین خرازی) سردار رشید اسلام و پرچمدار جهاد و شهادت بود که با ذخیره‌ای از ایمان و تقوا و جهاد و تلاش شبانه‌روزی برای خدا و نبرد بی‌امان با دشمنان اسلام، ‌‌‌در آسمان شهادت پرواز کرد و بر آستان رحمت الهی فرود آمد و به لقاءالله پیوست. ‌‌