به دنبال اجرای حکم اعدام پنج تن از تروریستهای وابسته به گروههای ضد انقلابی که توضیح جرائم و جنایات آنان در رسانهها به آگاهی افکار عمومی نیز رسید، میرحسین موسوی و رهنورد با زیر سؤال بردن احکام حمایت از معدومین و اعلام همبستگی با خانوادههای آنان، این موضوع را به روند محاکمه و مجازات عوامل اغتشاشگر فتنه پیوند زدند.
گرچه چنین اقدامی از سوی سران فتنه که تا پیش از این هم با دروغپردازی، برخی افراد زنده را برای افزایش تعداد به اصطلاح شهدای فتنه خویش در فهرست مردگان قرار داده و تشییع کرده بودند تازگی ندارد، ولی مصادره جنازه معدومین تروریستی که سابقه بمبگذاری در حسینیه شهدای شیراز، خیابانهای کرمانشاه و فرودگاه تهران داشته و در گروهکهای ضدانقلابی و محاربی مثل انجمن پادشاهی و پژاک عضویت داشتهاند همراهی ناشیانه با تروریستهایی است که دست به کشتار مردم بیگناه زدهاند. بهعلاوه گروهک پژاک گرایشات جداطلبانه نیز دارد. به نظر میآید عواملی که میرحسین و رهنورد را به چنین واکنشی منفعلانه و در عین حال فرصتطلبانه وا داشته، میتوان در گمانههای ذیل جستوجو کرد:
1- بیان یک واقعیت به نظام و مردم که اینک سران فتنه رنگی ترور و آدمکشی را نیز برای پیشبرد اهدافش پذیرفته و به عوامل جانی و تروریست نیز افتخار میکند.
2- دادن روحیه به عوامل بریده و خسته خویش و قهرمان جلوه دادن همراهانی که در فضای اردوکشیهای خیابانی و اغتشاشات و هیجانات کاذب ناشی از تسری توهم سران فتنه به تخریب و تجاوز به حقوق عمومی و مردم دست زده و اینک نگران مجازات و پرداخت هزینه هستند.
3- یارگیری از گروهکهای تروریستی که اعدامیان تروریست به آنها وابسته بوده و همچنین مصادره خانواده و بستگان آنان که اینک دارای احساسات برانگیخته هستند، به عنوان ذخیره برای اقدامات آشوبطلبانه که برخی خبرها از برنامهریزی سران فتنه برای احیای آن در سالگرد انتخابات ریاست جمهوری،
حکایت دارد.
اما چنین اقدامی یک گام دیگر در مسیر روشنتر شدن ماهیت درونی و واقعی میرحسین موسوی و همسرش است که سران سازمان مجاهدین یکی از ویژگیهای او را خودرأیی و لجاجت یافته و به عبور از خاتمی به نفع او راضی شده بودند. تا امروز اگر برخی از کسانی که از نزدیک با میرحسین آشنایی داشتند، پیشبینی میکردند که وی همان مسیرمنافقان را طی میکند. این مواضع، سقوط اعتقادی و سیاسی میرحسین را به منجلاب نفاق و محاربه بر همگان روشن ساخته است. حالا برای همه مشخص شده که چرا میرحسین پیش از این هم هتاکان روز عاشورا را که طیفی از سلطنتطلبها، بهاییها، منافقین، کمونیستها و اوباش بودند، جملگی خداجو نامیده و مورد حمایت قرار داده بود.
