ماجرای دوپنیگ و مبارزه با آن مثل فیلمهای نوروزیست که سالی یکبار به آن پرداخته میشود میرود تا سال بعد!هراز چندگاهی، چند نمونه از نمونههایی که راهی دیار ژرمنها میکنیم ما را سرافراز میکنند و... هیچ. ما در مقابل این همه لطف آقایان به همان هیچ بسنده میکنیم. و اگر خیلی زحمت بکشیم، یکی دوروزی را با قیافهای درهم به بحث و نقد این عمل ناشایست میپردازیم و دیگر هیچ!
اگر میگویم هیچ، به راستی که عکسالعملمان در مقابل مثبت اعلام شدن این نمونه که هر روز بر تعدادشان افزوده میشود، همان هیچ است و هیچ!
باز هم مثبت اعلام شدن چند نمونه اندکی شهر را به تکاپو انداخته و عدهای را مجبور به ایراد یکی دو سخنرانی. اما هیچ معلوم نیست این تکاپوها که حتماً در آخر مثل همیشه ختم به خیر هم میشود، تا چه زمانی ادامه مییابد!
اما در این آشفته بازار چند سؤال ذهنمان را قلقلک میدهد. سؤالهایی نظیر اینکه چرا این دوپینگیها فقط تهدید میکنند ونامی از کسی به میان نمیآورند. یا اینکه چرا هیچ گاه با این افراد خاطی برخوردی جدی نمیشود؟! اگر دوپینگ اقدامی غیرورزشی است و مخالف با قوانین و مقررات پس چرا یک بار برای همیشه جلوی این آبی را که هرز میرود گرفته نمیشود. چرا این پرونده با پاسکاری میان کمیته انظباطی، کمته پزشکی و شورای استیناف در آخر به جایی میرسد که چیزی هم کف دست شخص خاطی میگذارند به جای مجازات کردنش. آیا به دلیل همین طی نشدن درست راه برخورد و مجازات نیست که هرکس به خود اجازه میدهد با دست زدن به هر اقدامی قبیحی حق دیگران را ضایع کرده و خود را تبرئه؟!
ماجرای پرونده این دوپینگی جدید هم که امروز چهار سال مجازات میشود و فردا بخشیده، خیلی زود به دست فراموشی سپرده میشود و بیشک همانطور که تجربه تلخمان در این زمینه ثابت کرده، باز هم مثل همیشه شاهد آن خواهیم بود که آقایان حوصلهشان از پیگیری این پرونده سر رفته و آن را نیمهکاره، با یک خوشرنگ یا بدرنگ، مختومه اعلام میکنند تا خیال نفراتی که تازه پا به این راه آلوده گذاشتهاند، بار دیگر آسوده شود که در آخر هیچ حکم و مجازات جدی در کار نیست!
اما آیا این سرسری گذاشتن از کنار مسأله به این مهمی ورزشمان را با سرعت هر چه تمامتر به سوی قهقرا هل نمیدهد و زمینگیرمان نمیکند؟! با این رویهای که آقایان در پیش گرفتهاند، بیشک باید منتظر افزایش روزافزون مثبت اعلام شدن نمونههایی باشیم که از دیار کلینزمن باز میگردد.
