فریدون حسن
افشین قطبی میگوید 35 سال است که ایران قهرمان آسیا نشده و من نمیدانم چرا امروز همه از من توقع قهرمان کردن تیم ملی در آسیا و برآورده شدن این آرزوی 35 ساله را دارند.
جناب امپراتور که ظاهراً فراموش کرده چگونه وعده قهرمانی میداد و چگونه قرار بود ما را راهی جام جهانی کند این روزها خیلی راحت زیر همه حرفهایش زده و با صراحت عنوان میکند که من هیچ گاه قول قهرمانی ندادهام و تنها گفتهام که امیدوارم قهرمان شویم.
خسته نباشید افشینخان. ما هم برای شما آرزوی موفقیت میکنیم ولی توجه داشته باشید که شما سرمربی تیم کشوری هستید که بهرغم تمامی حاشیهها و جارو جنجالهایی که در فوتبالش بیداد میکنمد هنوز هم یکی از قطبهای فوتبال آسیا به شمار میرود. به قول معروف درست است که از اسب افتادهایم اما هنوز از اصل نیفتادهایم. هنوز تیمهای درجه یک آسیا از کره جنوبی گرفته تا ژاپن و استرالیا روی تیم ملی کشورمان حساب ویژهای باز میکنند و پیروزی برابر ایران را همطراز با فتح جام قهرمانی قاره کهن میدانند.
جناب افشین قطبی بهتر است از خواب بیدار شوی و متوجه باشی که سرمربی تیمی هستی که مقامی جز قهرمانی سزاوارش نیست. جناب قطبی توجه داشته باش که شاد کردن دل این مردم و علاقهمندان به فوتبالش کاری است بس بزرگ که اگر بتوانی با تمام کمبودها و مشکلات و نقایص فنی و ... از عهده آن برآیی آنوقت میتوانی برای خود اعتباری دست و پا کنی.
جناب قطبی آیا توقعی غیر از این داشتی که علاقهمندان به فوتبال مثلاً خواهش کنند که تیم را از گروه بالا ببری و بعد هر اتفاقی افتاد مهم نیست. جناب سرمربی تیم ملی درست گفتهای فوتبال ایران 35 سال است در آرزوی رسیدن به قله قاره کهن لحظهشماری میکند، پس نباید هم از سرمربی تیم ملی توقعی جز قهرمانی داشته باشد. ما و تمامی علاقهمندان به فوتبال در ایران از تیم ملی، کادر فنی و مسؤولان فوتبال فقط و فقط توقع قهرمانی در جام ملتهای آسیا را داریم و همه خوب میدانند که این مهم با شعار دادن و ادعای شناخت کامل حریفان به دست نمیآید، باید رفت و جنگید و قهرمان شد.
جناب قطبی توجه داشته باش که مردم و فوتبالدوستان تیمی را از تو میپسندند که مردانه مبارزه کند و کوچک و بزرگ آسیا را به لرزه درآورد. جناب قطبی تیم ملی ایران باید در قد و قواره قهرمانی جام ملتهای آسیا در قطر ظاهر شود. این آرزویی است که باید به حقیقت تبدیل شود. روزی که هدایت تیم ملی را با خنده و سرمست بر عهده گرفتی باید میدانستی که به کجا قدم میگذاری و امروز میدانی، پس باید بجنگی و اگر مرد این میدان نیستی همین حالا برو.
