
علی رضایی - چگونه میتوان از روند رو به انحلال شبکه خیابانی فتنه 88 جلوگیری به عمل آورد؟ این سوالی است که پس از خاموشی موتور محرکه فتنه سبز به ویژه پس از 9 دی و 22 بهمن، سردمداران فتنه به دنبال پاسخی روشن و راهگشا برای آن بودهاند تا با اجرای راهکارهایی بتوانند از مرگ زودرس تحرکات و تشنجات به راه افتاده ممانعت به عمل آورند. نگاهی کوتاه به فعالیت فتنهگران در سال جدید نشان میدهد که آنان طبق برنامه مشخصی در حال حرکت هستند و تمام تلاششان این است که پایگاه اجتماعی خود را پس از ریزشهای شدید دوباره احیا کنند. بر این اساس باید گفت فعالیتهای آنان در مسیری تداوم دارد که با آهستگی و پیوستگی بتوانند از شدت ریزش آشوبگران بکاهند و از مسیر واسطهها با این طیف سخن گویند تا شاید بار دیگر اعتماد آنان جلب شود و مشروعیت لازم برای بقا را کسب کنند. استفاده از پلهای ارتباطی برای کسب مشروعیتپس از آغاز سال 89 بهانه بسیار موجهی که در دست افراطیون افتاد تا از آن طریق بتوانند اشتباهات خود را سرپوش بگذارند، استفاده از پلهای ارتباطی با عنوان «دیدارهای نوروزی» بود تا از این طریق بتوانند روابط تازهای را با جامعه پیریزی کنند. اما چگونه؟طبعاً احزاب و برخی از خواص و نخبگان در جامعه وجود دارند که مورد توجه بخشی از مردم قرار گرفتهاند؛ بر این اساس دیدار نمایندگان فراکسیون اکثریت در مجلس ششم و برخی از نمایندگان عضو فراکسیون اقلیت مجلس هشتم با میرحسین موسوی - که در واقع موسوی بیش از آنان خواستار چنین دیداری بوده است - را میتوان در این زمینه خاطرنشان ساخت. درواقع میرحسین موسوی برای احیای ارتباطات مردمی به این دیدارها نیاز دارد تا بتواند مشروعیت از دست رفته خود را بازیابد و در نتیجه شبکه خیابانی را حیاتی تازه بخشد. دیدار سید محمد خاتمی با جمعی از دانشجویان، دیدار مهدی کروبی با اعضای سازمان مجاهدین انقلاب، دیدار خانواده سه مشاور زندانی موسوی با برخی از مراجع تقلید و علما و همچنین استقبال و دلجویی برخی اشخاص از زندانیان آزاد شده یا در حال مرخصی را نیز میتوان در این دایره گنجاند. این برنامه ریزی به گونهای طراحی شده که با «فضاسازی» و «مظلوم نمایی» قادر شود مشروعیت تازهای کسب نماید؛ به گونهای که تمام اشتباهات چند ماهه این طیف از سوی مردم مورد اغماض قرار گیرد و در این مسیر، حلقه حامیان برای پیشبرد اهداف فتنه دوباره تشکیل گردد.
فضاسازی و مظلوم نمایی راهکاری قدیمی و آسان برای فریبادعایی که در سطور فوق مطرح شد شاید نیازی به اثبات نداشته باشد؛ چراکه فعالیت و جنب و جوش مهرههای سبز در راهروی «دیدارهای نوروزی» چنان مشهود و روشن است که چشم هر فردی را خیره میکند. اما چرا این راه و روش را برای جبران مافات برگزیدند؟ چرا با صراحت و شجاعت از مردم عذرخواهی نکردند تا شاید مورد بخشش ملت قرار گیرند؟ پاسخ این سوالات روشن است؛ زیرا تاکنون نگاه و رویکرد آنان برای جبران قصور گذشته در راستای حفظ و نشر ارزشهای انقلاب و پیروی از اندیشههای امام (ره) نبوده است. آنطور که از شواهد و قرائن برمیآید عمده تلاش آنان برای حفظ خود در حاکمیت و جلوس بر تخت قدرت و ریاست است که هرچند در عالم سیاست این کوشش از سوی اکثر گروهها و جناحها دنبال میشود، اما شیوه و روش تحقق هدف در این مورد بسیار مهم است که نباید به سادگی از آن گذشت. راهی را که امروز مسببان فتنه اخیر میپیمایند، اصرار ظاهری بر پایبندی همه دستگاهها به قانون اساسی و خط امام (ره) است. حیلتی که امروز در پی دیدارهای نوروزی آنان بیش از گذشته دیده میشود و تأکید اصلاح طلبان بر فضای بسته و امنیتی، عنصر مقوم این فریبدهی به شمار میرود. لذا باید توجه داشت که این سیر و سلوک دنبال نمیشود مگر به نیت و قصد فضاسازی و مظلوم نمایی که در این حالت بتوانند جذب نیرو کنند.
جنبش رنگی و شعارهای رنگیاز سوی دیگر شاهدیم که این روزها، کسانی که رویکرد اصلی آنان در وقایع پس از انتخابات به قشر خاصی از جامعه بود، اکنون استراتژی تازهای را برگزیدهاند و آن اعلام حمایتهای پرسوز و گداز از طبقات محروم جامعه است. ولی چرا این لفاظیها صورت میگیرد؟ واقعیت از این قرار است که شکستهای پیدرپی فتنه گران در سال گذشته که بر مدار تحرکات اقشار مرفه میچرخید، موج ناامیدی را در پایگاه فتنه به راه انداخت. لذا بر آن شدند تا شعارهای از یاد رفته همچون «هر شهروند، یک رسانه» را پررنگ و درخشان کنند و چنین شد که در آستانه 22 بهمن میرحسین موسوی در مصاحبهای با سایت کلمه بر «دوستی با تمام مردم» و شعارهایی از این قبیل تأکید کرد. اما شأن نزول این شعارها تنها هدف قرار دادن و استفاده ابزاری از قشر مستضعف بود زیرا پس از آنکه بسیاری از اغنیای جامعه به بیهویتی حرکت موسوم به جنبش سبز پی بردند و به آلت دست قرار گرفتن آگاه شدند، حضور در ادامه اغتشاشات را به صلاح ندانستند. چنین است که تحریک احساسات طبقات محروم در برنامههای سران فتنهسبز گنجانده شد و همه این تلاشها در دستور کار نیست مگر در راستای ظهور شبکه نو خیابانی و استفاده ابزاری از محرومان جامعه برای ایجاد آشوب در سالروز 22 و 25 خرداد و همچنین کسب وجهه برای جذب بیشتر رأی در چهارمین دوره انتخابات شوراها. غافل از آنکه اقشار محروم در کنار دستههای دیگر مردم جامعه بسیار فکورانه، همواره هدفشان حفظ نظام جمهوری اسلامی و نشر ارزشهای انقلاب بوده است که امام خمینی (ره) نیز در این خصوص فرموده اند: «این انقلاب مهم اسلامی رهین کوششهای این طبقه است، طبقه محروم، طبقه گودنشین، طبقهای که این نهضت را به ثمر رساند و توقعی هم نداشت.»
روزنههای فتنه را چگونه باید بست؟با تدقیق در تحرکات فتنه گران در سال جدید میتوان پیش بینی کرد که طی روزهای آینده در راستای احیای پایگاه اجتماعی، چهرههای سرشناس فتنه 88 دیدارهای نوروزی خود را به میان جمعهایی از هواداران بکشانند و با ایجاد تشنجات جدید و فضاسازیهای تازه، به مظلومیت کاذب جریان اصلاحات دامن زده و از این مسیر زیربنای برنامههای اصلی خود در 22 و 25 خرداد و انتخابات شوراها را پی ریزی کنند. لذا جای آن است تا از هم اکنون نخبگان انقلابی و دلسوزان نظام برای خنثی سازی نقشههای شوم گامی محکم را بردارند. قدر مسلم در این خنثی سازی باید با آنان که به دنبال تضعیف نظام هستند برخورد قانونی لازم صورت گیرد، اما باید توجه داشت که این اقدام «لازم» است و «کافی» نیست. با این حساب راهکار اساسی چیست؟آیت الله نوری همدانی از مراجع عظام تقلید اخیراً در دیدار با اقشار مختلف مردم با تأکید بر «فرهنگ سازی» این نکته مهم را یادآوری کردند: «تقویت ابعاد فرهنگی، ترفندهای دشمنان را خنثی میکند.» این البته همان نقطه نظری است که با نگاهی به اندیشههای امام راحل و مقام معظم رهبری به طور مکرر مشاهده خواهیم کرد. با این اوصاف و با اطلاع از آنکه امروز کشور عزیز ایران در یک «جنگ نرم» مورد هجوم قرار گرفته است، پاسخی قوی تر و گامی محکم تر از «دفاع نرم» برای خنثی سازی مکر بیگانگان وجود ندارد. مهم آن است که این دفاع نرم در پرتو «جمهوریت» و «اسلامیت» نظام پیگیری شود تا جوانان و همه مردم این مرز و بوم از هر گروه و جناح و حزب قانونی که هستند در پایگاه اجتماعی جمهوری اسلامی ایران قرار گیرند و به خوابزدگان و غافلانی که خیال میکنند نظام در پی حذف آنان برآمده، بفهماند که نظام فقط خواستار حرکت همگان در چارچوب قانون و قاعده و ضابطه است
و لاغیر.