فریدون حسن
میگویند برنامه 90 مجالی است برای دور هم جمع شدن اتفاقات فوتبال، میگویند برنامه 90 محلی است برای دیدن کمبودها و کاستیهای فوتبال و میگویند ...
همه اینها درست، اما وقتی هدف اصلی یک برنامه جنجالسازی و ایجاد حاشیه و دامن زدن به آتش اختلافات باشد و بس، دیگر نمیتوان از آن تعریف و تمجید کرد و به قول برخی مانند مجری آن از تضاد و کاستیهای فوتبال افسوس خورد چرا که ظاهراً آقای مجری از دیدن این همه معضل افسوس که نمیخورد هیچ، هر روز خوشحال و خوشحالتر میشود از اینکه برنامهای پرتنشتر و پرحاشیهتر از هفته قبل را روی آنتن ببرد و قهقهه سر دهد.
مدتهاست که برنامه 90 دیگر به اتفاقات فوتبال نگاه نمیکند، چند سالی میشود که جناب مجری منتظر است دو نفر خط و نشان بکشند برای هم تا از آن برای برنامهاش استفاده کند. یکی را بیاورد مقابل خود بنشاند و دیگری را پشت خط تلفن تا باز به جان هم بیفتند و این بار جلوی چشم علاقهمندان به فوتبال از خجالت هم در بیایند.
مدتهاست آقای مجری در به در به دنبال سوژه میگردد علیه فوتبالیستها و چه خوب از عهده این کار هم بر میآید تا درست لحظهای را شکار کند که شاید بازیکن مورد نظر از فرط ناراحتی کاری کرده باشد و بعد پشیمان. اما چه فایده که جناب مجری سوژه دلخواه خود را به دست آورده و ناراحتی آقای بازیکن هم دیگر ثمری ندارد.
مدتهاست که جناب مجری فکر سازندگی در فوتبال نیست، مدتهاست برنامه 90 به میدانی تبدیل شده برای برافروختهتر شدن آتش اختلاف میان اهالی فوتبال تا چند ساعتی به هم بتازند و دست آخر هم هیچ.
راستی به نظر شما 90 کجای فوتبال ایران است، آیا لزومی دارد هزینه بیتالمال صرف برنامهای شود که در حال حاضر هیچ سودی به حال فوتبال ندارد جز حاشیه پراکنی و آیا وقت آن نرسیده که ...
