
افتتاح خط تولید موشک کروز نصر 1 ضربه دیگری بر «دیپلماسی ناکام» کشورهای سلطه برای تشدید تحریمها و تضعیف توان دفاعی و اقتصادی ایران بود. با آشکار شدن نشانههای شکست پروسه جنگ نرم دشمنان علیه انقلاب اسلامی که با حوادث بعد از انتخابات به اوج خود رسیده بود در هفتههای اخیر آمریکا و برخی کشورهای اروپایی که طی چند ماه گذشته تمام توان و ظرفیت خود را برای حمایت از فتنهگران داخلی به کار گرفته بودند، برای حفظ اعتبار و «سلطه» خود دور جدیدی از تحرکات دیپلماتیک را جهت محکومیت ایران در مجامع بینالمللی و زمینهسازی برای تصویب قطعنامه جدید علیه ایران آغاز کردند که صدور بیانیه خارج از عرف دبیر کل
جدید آژانس بینالمللی انرژی اتمی و نشست ناموفق شورای امنیت سازمان ملل در هفته گذشته بخشی از آن بود. کشورهای سلطه به ویژه آمریکا، انگلیس و فرانسه در این دور جدید از فشارها و تهدیدها،ضمن تأکید بر تضعیف توان دفاعی ایران به ویژه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و حمایت از فتنهگران داخلی، ادعا میکنند که حامی مردم ایرانند و به زعم خود میکوشند که تحریمها بر مردم ایران اثری نگذارد و جبهه داخلی فتنه تضعیف نشود، اما به رغم افزایش اختلاف نظرها در میان کشورهای عضو شورای امنیت که احتمال حصول توافق را کاهش داده است، چشمانداز پیش رو نیز در صورت تصویب هر گونه قطعنامه، از هم اکنون کارآمدی آن از سوی طراحان و حامیان این پروسه زیر سؤال رفته است.
در این زمینه وزیر خارجه رژیم صهیونیستی با اشاره به کند شدن روند حصول توافق در شورای امنیت، به آمریکاییها پیشنهاد میکند که به جای تکیه به شورای امنیت، دست به تحریم یکجانبه ایران بزند. به گزارش رادیو فردا، لیبرمن در کمال ناامیدی میگوید قرار بود که بررسی دور چهارم تحریمها علیه ایران در ماه اکتبر سال 2009 آغاز شود که بعداً به آخر سال موکول شد.
سپس قرار شد که در فوریه بررسی کنند و حالا هم میگویند که چند ماه دیگر طول میکشد. این پا و آن پا کردنها در حالی است که ایران با تمام توان به برنامه اتمی خود شتاب بخشیده است. او مدعی شد که اگر آمریکا تحریمهای جدی را حتی به طور یکجانبه در قبال ایران اجرا کند، جمهوری اسلامی در عرض یک سال
فرو میپاشد؟!
اما اظهارنظرهای برژینسکی، مشاور امنیت ملی سابق آمریکا و سیاستمدار کهنهکار این کشور در مصاحبه با وال استریت ژورنال معمای پیش روی آمریکا در مواجهه با ایران را پیچیدهتر میکند. برژینسکی با تأکید بر اینکه آمریکا با اندیشه تغییر رژیم ایران خود را فریب ندهد و حتی به حمله به ایران هم فکر نکند، مجموعهای از پیشنهادهای متضاد را مطرح میکند، اما در انتها پیشنهاد اصلی خود را به مسائل داخلی ایران معطوف میکند.
برژینسکی به دولت آمریکا توصیه میکند تلاش کنید تا برنامه هستهای ایران را متوقف کنید و کاری کنید که اگر تهران برنامه خود را پیگیری کند هزینه آن را بپردازد، اما زیاد روی تحریمها حساب نکنید. در صورتی که ایران از خطوط قرمز هستهای عبور کرد، ایجاد چتر دفاعی آمریکا برای حمایت از دوستان در منطقه را تقویت کند. با وجود توانایی محدود آمریکا برای کمک به مخالفان در ایران، از آنها حمایت لفظی شود. این خیلی مهم است که تحریمها را به گونهای پیش ببریم که باعث تحریک بیشتر احساسات ضد غربی مردم ایران نشود و یا اینکه باعث اتحاد اسلامگراهای افراطی و ملیگراها شود. برژینسکی در پایان با نگرانی از توصیه نئومحافظهکاران برای حمله نظامی به ایران با اعتراف به توان ایران در دفاع از امنیت ملی خود میگوید: به هر قیمتی از حمله به تأسیسات هستهای ایران اجتناب شود. ایران هیچ تفاوتی میان حمله اسراییل یا آمریکا قائل نیست. ایرانیها در افغانستان، عراق و تنگه هرمز علیه ما وارد عمل میشوند. حمله آمریکا بیش از آنکه باعث انزوای ایران شود به انزوای آمریکا منجر خواهد شد.
فارغ از تضادها و تناقضات موجود میان مراکز مختلف تصمیمسازی آمریکا نسبت به ایران، نکتهای که بیش از حد آمریکا را نگران کرده است توفیق ایران در مهار فتنه پس از انتخابات و انزوای سران داخلی فتنه از یک سو و تقویت توانمندیهای صنعتی، دفاعی و هستهای به رغم همه تحریمهاست. تغییر استراتژی سیاست خارجی جمهوری اسلامی و اتخاذ دیپلماسی تهاجمی در منطقه و جهان با هدف روشنگری مردم منطقه نسبت به سیاست سلطهگرانه غرب، سبب شده است که کشورهای سلطه و به ویژه آمریکا از هم اکنون بازنده دور جدید بازی تحریم باشند، خواه قطعنامه جدید علیه ایران تصویب شود و یا اینکه مانند چند ماه اخیر به توافق نرسند.