به گزارش خبرنگار «جوان»، هفدهم مرداد سال 84 نگهبان بند زنان زندان رجایی شهر کرج از وقوع یک قتل در بخش انفرادی آگاه شد. آنها با حضور در سلول دریافتند که یکی از زنان شرور زندان به نام «هانیه» بر اثر خفگی به قتل رسیده است. با گزارش قتل «هانیه»، «شهین»، «مهناز»، «شیرین»، زهرا و فاطمه که در بخش انفرادی بودند، بازداشت شدند. شهین به اتهام معاونت در قتل و چهار زن دیگر به اتهام مشارکت در قتل تحت بازجویی قرار گرفتند. آنها اتهام مشارکت در قتل را پذیرفتند، اما اظهار داشتند که به تحریک شهین دست به ارتکاب قتل زدهاند.
براساس این گزارش، مهناز و شیرین پس از چندی در زندان خودکشی کردند. روز 12 اسفند جلسه محاکمه متهمان پرونده در شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران برگزار شد. فاطمه یکی از متهمان در دادگاه گفت: مقتول در زندان از همه زورگیری میکرد و باعث آزار زندانیان شده بود. من به اتهام ترک اعتیاد به زندان محاکمه شده بودم و روزانه 30 قرص مصرف میکردم. مقتول قرصهای مرا هم به زور میگرفت و بسیاری از زنان زندان را اغفال میکرد. متهم در ادامه گفت: شهین همواره ما را تحریک میکرد که هانیه را به قتل برسانیم. او میگفت که من ارتباط بسیار خوبی دارم و از نفوذ خود برای تطمیع زندانیان استفاده میکرد. شهین سالها بود که دوران محکومیت خود را به اتهام ارتباط نامشروع و ترویج فساد تحمل میکرد و باعث ارتکاب جرم شد.
او درباره صحنه قتل و روز حادثه گفت: مقتول شب قبل با چند نفر درگیر شده بود و بر اثر مصرف قرص زیاد به خواب رفته بود. اگر او بیدار بود کسی توان مقابله با او را نداشت. من انگیزهای برای قتل نداشتم، اما مهناز، لیلا و شیرین مقتول را با شال خفه کردند. شیرین مانتو را روی صورت مقتول انداخت و با دست دهان و دماغش را آنقدر نگه داشت تا خفه شد. قاضی در ادامه جلسه شهین را به جایگاه فرا خوانده و او را تفهیم اتهام کرد. او اتهام معاونت را انکار کرد و گفت که از تاریخ 28 آبان سال 79 دوران محکومت خود را به اتهام ترویج فساد در زندان اوین آغاز کرده است. قاضی گزارش مستند زندان مبنی بر تحریک زندانیان را به او نشان داد، اما شهین آن را انکار و اتهام خود را نیز انکار کرد. در ادامه جلسه دادگاه وارد شور شد و متهمان را به پرداخت دیه محکوم کرد
